دفاع شخصی مثل کامپیوتر و زبان انگلیسی است!
سروش| ۳۰ سال است که ورزش میکند، اما این به آن معنا نیست که از آدمی سالخورده یا میانسال حرف میزنیم. وحید اسحاقی هنوز جوان است و تازه دارد سیوششمین سال زندگیاش را تجربه میکند. میگوید از ۶ سالگی ورزش را شروع کرده است.
چند رشته ورزشی را تجربه کرده و عاقبت سر از «هاپکیدو» درآورده، رشتهای که به «دفاع شخصی» هم معروف است. پس از چند سال تمرین و تجربه و کسب چند مقام کشوری و بینالمللی به مربیگری روی میآورد و علاوه بر آموزش علاقهمندان در باشگاه، به نیروهای پلیس هم آموزش میدهد. اسحاقی در کنار ورزش، بازرس اداره ورزش و جوانان مشهد هم هست. در این گفتگو با او در مورد زندگی ورزشی خودش و وضعیت باشگاههای ورزشی سطح منطقه صحبت کردهایم.
ورزش را از کی شروع کردید؟
ورزش را از ۶ سالگی با ژیمناستیک شروع کردم. یک سال ژیمناستیک کار کردم، بعد از آن دو سال کانزن کاراته کار کردم و بعد از آن هم به سمت ورزشهای فول آمدم و از ۱۴ سالگی هاپکیدو را شروع کردم؛ و الان حدود ۲۱ سال است در این رشته فعالیت میکنم.
الان چه کمربند و ردهای دارید؟
کمربند مشکی دان پنج هاپکیدو را دارم، مسئول هاپکیدو کی. اس. بی (KSB) در ایران و نماینده شرق کشور در سبک شینمو هاپکیدو هستم.
کمی راجع به هاپکیدو بگویید.
هاپکیدو ورزش کرهای و رشته تخصصی پلیس کره جنوبی است. در کره دو رشته خیلی معروف است؛ یکی تکواندو و یکی هاپکیدو.
این رشته در چه سالی متولد یا معرفی شد؟
دو تاریخ برای ابداع این رشته ورزشی ذکر شده است، یکی ۱۹۴۵ و یکی ۱۹۵۴ که به احتمال زیاد همان ۱۹۴۵ درست است.
از چه سالی این رشته وارد ایران شد؟
۲۰ یا ۲۱ سال پیش، حدود سال ۱۳۷۳ این رشته وارد ایران شد که من آن زمان نوجوان بودم و بعد از ۶ ماه که این رشته به ایران آمده بود فعالیت در این سبک را شروع کردم.
رشتههای رزمی شاخههای مختلفی دارند، مثلا کاراته چند سبک مختلف دارد، ظاهرا این اتفاق برای هاپکیدو هم افتاده است.
بله، البته در خود کره هم شاخه شاخه است. ۱۵-۱۶ شاخه دارد.
خوب چرا باید یک رشته این همه شاخه داشته باشد؟
اول یک استاد ارشد بوده که وقتی فوت کرده شاگردان ارشد آن استاد هر کدام یک شاخه زدند و این شاخهها هر کدام وارد کشورهای مختلف شده است.
چه نیازی به این همه شاخه است؟
رشتههایی مثل کاراته و کونگفو هم همین مشکل را دارند. در نهایت همه یکی است. این شاخه شاخه شدن دو دلیل دارد؛ یکی اینکه شاگردان ارشد همدیگر را قبول نداشتند و هر کدام پسوندی برای رشته اصلی گذاشتند و کار کردند و نکته دیگر مساله درآمدزائی است.

از چه سالی مربیگری را شروع کردید؟
از ۱۹ سالگی، البته از ۱۸ سالگی به صورت کمک مربی کار خودم را برای آموزش شروع کردم و یک سال بعدش باشگاهی دایر کردم.
مربیگری را خیلی زود شروع کردید.
خیلی فعال بودم، با همان سن کم هم وقتی باشگاه را دایر کردم ۴۰- ۵۰ نفر شاگرد داشتم.
در مسابقات این رشته مقامی هم کسب کردید؟
بله، در مسابقات آسیایی دفاع شخصی کاراته به مقام قهرمانی رسیدم، در مسابقات بینالمللی که در ایران برگزار شد هم قهرمان شدم، در کاپ مبارزه آزاد ترکیه در سال ۱۳۸۴ مقام اول را کسب کردم. در مسابقات سِمی کنتاکت هاپکیدو در گرجستان هم دوم شدم. البته پنج عنوان قهرمانی کشور را دارم.
چه شد رفتید سمت ورزش؟ اینکه از سن ۶ سالگی وارد ورزش شدید احتمالا مشوقی داشتید یا در خانواده شما موروثی بوده.
پدرم آن زمان کشتی کار میکردند، برادر بزرگم هم کانزن کاراته کار میکرد و این بود که وارد من هم علاقهمند شدم.
چند سال است که باشگاه فنون شرقی در بلوار استقلال را افتتاح کردید؟
دو سالی میشود.
استقبال اهالی منطقه از ورزش چطور است؟
خوب، خیلی خوب بوده است. البته در بحث دفاع شخصی، چون خیلی مطرح شده و مردم احساس نیاز میکنند، خیلی استقبال میشود. شاید بعضی از سبکهای رزمی را خیلی استقبال نکنند، ولی رغبت بیشتری به دفاع شخصی دارند. هاپکیدو همان دفاع شخصی است.
دلیل این استقبال چیست؟
الان هر آقا یا خانمی و در هر سنی نیاز دارد که بتواند در مواقع ضروری از خودش دفاع کند. دفاع شخصی مثل زبان انگلیسی و کامپیوتر است، مردم عادی باید این توانایی را داشته باشند که از خودشان دفاع کنند و ارگانهای نظامی، هم برای دفاع از خودشان و هم مقابله با اراذل و اوباش باید آموزش ببینند که در همین مورد بنده به عنوان مربی دفاع شخصی با معاونت آموزش و فرماندهی انتظامی استان و اداره آگاهی همکاری میکنم و پرسنل را آموزش میدهم.
در منطقه ما وضعیت باشگاهها به چه صورت است.
در این منطقه حدود ۱۰ باشگاه رزمی داریم، البته باشگاه بدنسازی در این منطقه خیلی بیشتر است و حدود ۳۰ باشگاه بدنسازی در این منطقه فعال هستند.
پس در این منطقه استقبال از رشته بدنسازی بیشتر است.
بله، در این منطقه و در مجموع در مناطق بالای شهر استقبال از بدنسازی بیشتر است.
چند سال است که به عنوان بازرس فعالیت میکنید؟
در اداره ورزش و جوانان مشهد یک سال است که فعالیت خودم را شروع کردم. قبل از آن بازرس هیئت ورزشهای رزمی بودم که الان هم هستم.
شما بازرس اداره ورزش و جوانان مشهد و بازرس هیئت ورزشهای رزمی استان هستید، به عنوان بازرس، وضعیت را چطور میبینید؟ بیشترین تخلف در چه مواردی اتفاق میافتد؟
در باشگاههای پرورش اندام بیشترین تخلفها مربوط به فروش داروهای غیرمجاز است که البته در یک سال گذشته که بازرسیهای به صورت شدید آغاز شده است، کاهش خوبی داشته است. ولی این معضلی است که در باشگاههای پرورش اندام همیشه بوده است.
در باشگاههای رزمی هم ارائه احکام غیر مجاز که پایه و اساسی ندارد، یا استفاده از القاب و عنوانهای کذب، که این موضوع را هم از طریق هیئت ورزشهای رزمی استان پیگیر هستیم تا افرادی که از القاب و عنوانهای کذب استفاده میکنند تذکر بدهیم و این مشکل را هم کم کنیم. البته تعدادی از باشگاههای سطح شهر هم به صورت بدون مجوز فعالیت میکنند.
در باشگاههای پرورش اندام همیشه مشکل فروش و استفاده مکملهای غیر مجاز وجود داشته، بازرسی هم بوده، اما مشکل سرجایش باقی است.
الان با توجه به این که اداره اماکن هم پای کار آمده و دارد با اداراه ورزش و جوانان همکاری میکند خیلی خوب شده و به صورت پیوسته بازرسیها انجام میشود.
بازرسیهای شما به چه صورت است، هر باشگاه در هر ماه چند بار مورد بازرسی قرار میگیرد؟
هر ماه یکبار و آن هم به صورت ناگهانی.
برخورد شما با افرادی که تخلف میکنند چیست؟
ما ابتدا اخطار و تذکر میدهیم و اگر توجه نکردند و تکرار شد، باشگاه را پلمب میکنیم.
ممکن است طرف در باشگاه مکمل غیرمجاز نفروشد، آنها را بگذارد صندوق عقب ماشینش یا بعد از سفارش گرفتن از مشتری از خانه یا انبار بیاورد، با این افراد چطور برخورد میکنید؟
این مساله مهمی است. ما به همین دلایل قصد برگزاری همایشی را داریم که از مدیران هزار و ۴۰۰ باشگاه دعوت کردهایم در این همایش شرکت کنند. قصد داریم در این همایش کلاسهای توجیهی بگذاریم، مسئولان صحبت کنند و مضرات و عواقب استفاده از این پودر و مکملها را به آنان توضیح دهیم. وقتی مدیر سالن و مربی توجیه شود، میتواند هنرجوهای زیر نظرش را هم توجیه کند.
یکی دلایلی که بعضی از باشگاهدارها میروند سمت فروش مکمل غیرمجاز، بحث درآمدزایی است. خیلی از آنها میدانند که پودر، آمپول، یا هورمونی که میدهند ضرر دارد، ولی بحث کاسبی و پول است. بعضی از باشگاهدارها درآمد واقعیشان از فروش همین مواد است، نه شهریه باشگاه. فکر میکنید برگزاری کلاس توجیهی برای کسی که خودش میداند دارد چه کار میکند و چه میفروشد کافی باشد؟
ما داریم فرهنگسازی میکنیم. میخواهیم کاری کنیم که خود مردم و ورزشکارها به سمت مکملهای غیرمجاز نروند. خوب بعضی از مکملها مجاز هستند و تاییدیه بهداشت دارد و مصرف کردن آنها مشکلی ندارد، ورزشکاران میتوانند از این مکملها استفاده کنند و قصد ما هم همین است که آگاهسازی کنیم تا عوارض احتمالی مصرف مکملهای غیرمجاز را بدانند.
برای این آگاهسازی تا به حال چه کار کردهاید؟
بازرسیهای ما به صورت مستمر ادامه دارد و در بازرسی بیشتر بحث ما آگاهسازی است که با ورزشکاران و مربیان صحبت میکنیم.
برای مردم چطور آگاهسازی میکنید، این قسمت را متوجه نشدم.
از طریق روزنامهها، از طریق صدا و سیما و همچنین پوسترهای اطلاعرسانی که در باشگاهها نصب میکنیم.
ولی در روزنامهها و صداوسیما خیلی کم دیدم این کاری که شما میگویید آگاهسازی است.
در سال جدید به صورت برنامهریزی شده و جدی به این قضیه وارد میشویم.

در بخشی از صحبتهایتان گفتید که تعدادی از باشگاهها بدون مجوز فعالیت میکنند، آمار باشگاههای بدون مجوز را دارید؟
بله، حدود ۹۰۰ باشگاه بدون مجوز در سطح مشهد داشتیم که سال گذشته ۵۰۰ باشگاه آمدند و مجوز گرفتند و الان فقط حدود ۴۰۰ باشگاه مجوز ندارند. امیدواریم در سال ۱۳۹۴ دیگر هیچ باشگاه بدون مجوزی در سطح شهر نداشته باشیم.
در منطقه ۱۱ هم باشگاه غیرمجاز داریم؟
بله، باشگاه غیرمجاز در تمام مناطق داریم. شاید سه چهار باشگاه دیگر بدون مجوز مانده باشد.
خانوادهها یا ورزشکاران چطور میتوانند از باشگاههای بدون مجوز را بشناسند، یا چطور میتوانند باشگاه خوب و مطمئنی را برای ورزش کردن خود یا فرزندانشان انتخاب کنند؟
شهروندان اگر خواستند در باشگاهی ثبتنام کنند حتما از امور باشگاههای اداره ورزش و جوانان مشهد یا از هیئتهای مربوطه استعلام بگیرند که بدانند وارد چه باشگاهی میشوند و تحت نظر چه مربی کار میکنند. برای استعلام هم میتوانند با شماره تلفن ۳۸۵۹۹۱۲۰ امور باشگاهها تماس بگیرند و منطقه و رشته ورزشی که میخواهند کار کنند را بگویند و اطلاعات دقیق و کافی را به دست بیاورند.
ممکن است در ظاهر به نظر برسد کسی که رزمی کار میکند خشن است، اما در واقع اینطور نیست
در آخر مصاحبه دوباره میخواهم به بحث اولمان برگردم، به ورزش کردن خودتان. تاثیر ورزش روی شما چه بوده؟
کسانی که به سمت ورزش کشیده میشوند ناخواسته یک روحیه لطیفتری دارند. ممکن است در ظاهر به نظر برسد کسی که رزمی کار میکند خشن است، اما در واقع اینطور نیست. کسانی که میآیند ورزش میکنند از لحاظ روحی و جسمی قویترند و روی اعصابشان هم مسلطترند.
من خودم خیلی کم ناراحت میشوم. در طول روز خسته نمیشوم. ورزش باعث شده اگر ۲۴ ساعته هم کار کنم خسته نشوم. تاثیری که روی من داشته از لحاظ روحی و جسمی آرامشی است که در زندگی داشتهام.
تحرکی که در ورزش است کسالت و ناراحتی که داری از بدن خارج میکند و کمک میکند به سطحی از آرامش برسی. شما نگاه کنید، هر ورزشکاری که از سالن تمرنی میآید بیرون شاد است و لبخند میزند. شما ورزشکاری را نمیبینید که ناراحت باشد و اخمهاش تو هم باشد.
پس یکی از تاثیرات مستقیم ورزش ایجاد لبخند است که کم هم داریم.
(باخنده) بله، ورزش لبخند میآورد.
* این گزارش پنجشنبه، ۲۱ خرداد ۹۴ در شماره ۱۴۹ شهرآرامحله منطقه ۱۱ چاپ شده است.