یک نمایش علمی، مسیر قهرمانی محمدمهدی صبوری را هموار کرد

کسب رتبه اول استان و رتبه دوم کشور در جشنواره جابر بن حیان، برای محمدمهدی صبوری، یک موفقیت صرف نبود. او که ساکن محله قرقی و دانش آموز پایه هفتم مدرسه مهرالرضا (ع) در محله مهرگان است، پارسال، با شرکت در این جشنواره و رتبه‌ای که از آن خود کرد، به باور‌های جدیدی رسید؛ اینکه می‌تواند از پس کار‌های بزرگ‌تر هم بربیاید و شایستگی موفقیت‌های بیشتر را دارد.

کافی است علایقش را جدی بگیرد، به ایده‌ها و جرقه‌های ذهنی اش توجه کند و از مشورت پدر و معلمانش استفاده کند. او حالا با اعتماد به نفسی بیش از همیشه، برایمان از آینده‌ای می‌گوید که برای خود مجسم کرده است و با دنیای پر رمز و راز علم، ارتباطی تنگاتنگ دارد.

مطلب مرتبط ۲ ماه نفس‌گیر برای کسب رتبه نخست پژوهش‌سرا‌های دانش‌آموزی

-چطور شد که به فکر شرکت در جشنواره جابر بن حیان افتادی؟

مدیر مدرسه به ما گفت که می‌توانیم در این جشنواره شرکت و یک آزمایش یا نمایش علمی اجرا کنیم. من، چون به آزمایش‌های علمی علاقه داشتم، تصمیم گرفتم در رقابت شرکت کنم. وقتی تصمیمم را به پدرم گفتم، تشویقم کرد که حتما این کار را انجام بدهم.

-موضوع طرحی که ارائه کردی، چه بود؟

درباره موضوع شناسایی اسید‌ها و باز‌ها کار کردم. این آزمایش را از کتاب علوم یاد گرفته بودم و برایم جالب بود که چطور می‌توانیم با چند ماده ساده، اسید‌ها و باز‌ها را از هم تشخیص بدهیم.

-درباره آزمایشت بیشتر توضیح بده.

از آب کلم بنفش استفاده کردم. اول مقداری آب کلم را داخل ظرف ریختم و بعد به آن سرکه اضافه کردم که خاصیت اسیدی دارد. رنگ آن تغییر کرد.

در ظرف دیگری هم جوش شیرین را با آب مخلوط کردم که خاصیت «باز»‌ی دارد. بعد آب کلم بنفش را به آن اضافه کردم. رنگ این یکی هم متفاوت شد. از روی تغییر رنگ می‌توانستیم بفهمیم که مواد چه ویژگی‌ای دارند.

-آزمایش را به تنهایی انجام دادی یا کسی کمکت کرد؟

خودم انجام دادم، اما معلم هایم کمکم کردند. آقای کاویانی فرد درباره آزمایش برایم توضیح داد و آقای صدیقی هم در اجرای نمایش به من کمک کرد.

-گفتی در کنار آزمایش، نمایش هم اجرا کردی. ماجرا چه بود؟

در نمایشی که اجرا کردم، آقای صدیقی، نقش پدرم را داشت و من هم نقش خودم را بازی می‌کردم. بعد از یکی دو روز، دوباره از من آزمون گرفتند و این بار فقط آزمایش را اجرا کردم و نمایش نداشتم.

-وقتی فهمیدی مقام آورده‌ای، چه احساسی داشتی؟

خیلی خوشحال شدم، چون نتیجه زحمتم را می‌دیدم. برای تقدیر از من، جشنی در مدرسه برگزار شد و کارت هدیه یک میلیون تومانی گرفتم. با این پول، وسایل آزمایش تهیه کردم تا بتوانم آزمایش‌های بیشتری انجام بدهم.

-در مسابقات دیگری هم شرکت کرده‌ای؟

بله، در مسابقات احکام هم شرکت کرده و امسال مقام اول آموزش و پرورش منطقه تبادکان را به دست آورده‌ام. این موضوع هم خیلی خوشحالم کرد.

-برای آینده چه شغلی را دوست داری؟

به کامپیوتر علاقه دارم و می‌خواهم مهندس کامپیوتر بشوم.

* این گزارش یکشنبه ۱۰ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۱ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.