مرام همدلی گروه ورزشی «نایریکا»
در میانه دهه ۸۰، در گوشهای از سایت بانوان بوستان ملت، فعالیت خودجوش گروه ورزشی کوچکی آغاز شد. بانوان ورزشکاریکه تعدادشان به اندازه انگشتان یک دست بود و با هدف انجام حرکات اصلاحی گرد هم آمده بودند، اما نمیدانستند بذری که در آن صبحهای روشن میکارند، قرار است به درختی پربار بدل شود. این گروه کمی بعدتر «نایریکا» نام گرفت؛ به معنای برگزیده و پسندیده! با استقبال ورزشکاران و ورزشدوستان، مسیر رشد این گروه از فعالیتی محدود به جمعی ۲۰۰ تا ۲۵۰ نفره رسید.
آنچه نایریکا را از سایر گروههای ورزش صبحگاهی بوستان ملت متمایز میکند، فعالیتی فراتر از تمرینات ورزشی است. این گروه، امروز از یک کانون ورزشی صرف به مجموعه اجتماعی فعالی در منطقه تبدیل شده است؛ در نایریکا تقویم زندگی تنها با حرکات اصلاحی نمیچرخد، بلکه با رنگ و بوی مناسبتهای ملی و مذهبی، جان میگیرد. اعضای این مجموعه درکنار ورزش به فعالیتهای اجتماعی هم توجه دارند تا اتفاقات خوب محلی را رقم بزنند.
قایقرانان، آغازگر مسیر نایریکا
دقایقی از گشودهشدن درهای سایت بانوان بوستان ملت نگذشته است؛ هر گوشه از فضای سبز آن میزبان بانوان میان سال و جوانی است که روز خود را با ورزش آغاز کردهاند. در زمین ورزشی مستطیل شکل بوستان، گروهی با لباسهای متحدالشکل مشغول انجام حرکات نرمشی و اصلاحی هستند و برخلاف بقیه گروهها، نه یک مربی که چند نفر بین صفوف منظم میچرخند تا حرکات درست را آموزش دهند. این افراد اعضای پرشمار گروه نایریکا هستند.
کنار زمین، شیما حسینیان با رویی گشاده به استقبالمان میآید. او مدیر این گروه و بنیانگذار شکلگیری این جمع مهربان و صمیمی است. شیماخانم در شروع صحبت، آغاز فعالیت این گروه را اینطور روایت میکند: اوایل دهه۸۰ در تیم قایقرانی باشگاه بهعنوان کمکمربی فعالیت داشتم، اما یک آسیبدیدگی باعث شد از این حرفه فاصله بگیرم. برای بهبود وضعیت جسمانی بهخصوص زانوهایم که بیشترین آسیب را دیده بود، بهسراغ حرکات اصلاحی رفتم. بوستان ملت باتوجهبه نزدیکی به منزل، بهترین گزینه برای ورزش و تمرینات اصلاحی بود که خوشبختانه نتیجه داد و خیلی زود سلامت پاهایم برگشت.
خبردار شدم قسمتی از بوستان ملت مخصوص بانوان است. وقتی محیط امن سایت بانوان را دیدم، تمریناتم را شروع کردم
بانوی ورزشکار ادامه میدهد: راهاندازی این گروه ورزشی با برنامه قبلی نبود. من و همسرم با هم برای پیادهروی و ورزش به پارک ملت میآمدیم. با سفری که برای همسرم پیش آمد، من مدتی تنها شدم و این کار را کمی سخت میکرد. آن زمان در فضای بوستان ملت مثل امروز حضور ورزشکاران پررنگ نبود، بهخصوص که حضور خانمها بسیار کمتر بود.
همان زمان خبردار شدم قسمتی از بوستان ملت مخصوص بانوان است. وقتی محیط امن سایت بانوان را دیدم، تمریناتم را آنجا شروع کردم. طولی نکشید که برخی دوستان قدیمی قایقرانی هم آمدند و جمعی پنجنفره شکل گرفت که بیشتر روی حرکات اصلاحی کار میکردیم.

تداوم ورزش با عبور از موانع
نسیم سرد پاییزی لابهلای درختان بهزردینشسته بوستان میپیچد و صدای خندهها و شمارشهای هماهنگ، به فضای صبح جان میبخشد. بنیانگذار تیم ورزشی نایریکا با نگاهی پرغرور به جمعیتی که شاد و پرانرژی مشغول ورزش هستند، میگوید: این گروه فقط شامل پنج نفر بود، اما حالا به خانوادهای بزرگ و دویستنفره تبدیل شده است که در برخی مراسم به ۲۵۰نفر هم میرسیم.
مربی گروه ورزشی نایریکا که بین سالهای ۸۵ تا ۹۰ مدارک مربیگریاش را در رشته ورزشهای اصلاحی دریافت کرده است، روزهای افزایش تعداد اعضای نایریکا را بهخاطر میآورد. روزهایی که در سایت بانوان بوستان ملت در کنار گروههای دیگر تمرین میکردند و با ثبت رسمی نایریکا در اداره ورزش و جوانان، طولی نکشید که تعداد داوطلبان حضور در این گروه ورزشی بیشتر و بیشتر شد و دیگر فضای بوستان شهربانو جوابگوی حضور آن تعداد جمعیت نبود. این شد که برای نخستینبار، زمین چمن بوستان ملت در ساعات ابتدایی صبح به گروه ورزشی نایریکا اختصاص یافت.
البته مسیر همیشه هم هموار نبود. برگزاری مسابقات و رویدادهای گوناگون در زمین چمن، برنامه ورزش روزانه نایریکاییها را با اختلال مواجه کرده بود. شیما حسینیان تعریف میکند: چندباری مجبور شدیم به خاطر گرفتن زمین چمن، به دیگر قسمتهای بوستان برویم که بسیار برای ما سخت بود. بهدلیل این مشکلات و جابهجاییهای مکرر، مدیران بوستان موافقت کردند زمین بسکتبال را هر روز از ۷ تا ۸:۳۰ صبح دراختیار گروه ورزشی ما قرار دهند. او ادامه میدهد: برای روزهای سرد پاییزی و زمستانی که زمین خیس یا پر از برف و باران است، برنامه ورزش را به نمازخانه ضلع جنوبی بوستان میبریم.

معجزه حرکات اصلاحی برای اعضای نایریکا
ساعت از ۸ گذشته است و بانوان ورزشکار همچنان با انگیزه به انجام حرکات اصلاحی مشغولاند. دراینمیان، مربیان جوانی که زیرنظر شیما حسینیان حرکات اصلاحی را آموزش دیدهاند، بر کار نظارت دارند تا حرکات به درستترین شکل ممکن انجام شود.
حسینیان درحالیکه تمرینات را زیرنظر دارد، از دوران کرونا یاد میکند و میگوید: دوره سیاه شیوع کرونا تازه شیوه آموزش آنلاین و مجازی رواج یافته بود. طی دوسال بیشاز سیصدکلاس منظم ورزشی و حرکات اصلاحی، حتی با استادان خارج از کشور گذراندم و مدارک داخلی و بینالمللی مربیگری گرفتم. دوماهی هم برای فراگرفتن آموزشها به تهران رفتم. بعداز آن بود که با فراغبال و اطمینان بیشتری درباره حرکات اصلاحی تمرین میدادم.
حضور افراد با شرایط جسمی مختلف، از جذابیتهای گروه ورزشی نایریکاست. حسینیان از بانوی جوانی میگوید که پزشک به او عمل جراحی را توصیه کرده بود، اما او برای بهبود شرایط جسمانی تصمیم به انجام حرکات اصلاحی گرفت. حسینیان تعریف میکند: اصرار آن خانم برای حضور در گروه نایریکا سبب شد با وجود شرایط بدنیاش و خطراتی که برایش وجود داشت، به او تمرین دهیم. خوشبختانه بعد از دو سال آن خانم واکر را کنار گذاشت و الان بدون هیچ وسیله کمکی هر صبح برای ورزش میآید.

مفتخر به ورزش و کار فرهنگی در نایریکا
مهر از راه رسیده است و جمعیت جوان این گروه ورزشی که بیشتر دانشجو و دانشآموز بودهاند، با شروع سال تحصیلی، حضورشان در گروه کمرنگتر شده است. پایثابتها فرهنگیان، پزشکان و بهطور کل بازنشستهها و معدود بانوان خانهداری هستند که فرصت بیشتری برای مراقبت از خود و توجه به سلامتیشان دارند.
پروین گلی، مدیر بازنشستهای که سه سال از دوران بازنشستگیاش میگذرد، ساکن محله آزادشهر و همسایه بوستان ملت است. او میگوید: با اکثر گروههای ورزشی پارک کار کردهام، اما در این گروه متوجه انجام حرکات اصلاحی اصولی شدم و ترجیح دادم حضورم در این گروه ثابت باشد.
این فرهنگی بازنشسته رمز موفقیت گروه نایریکا را فراتر از ورزش، بلکه در همدلی و برنامههای فرهنگیاش میداند. او در حالی که همکاران دیروزش را به حضور بر سر سفره صبحانهای که گوشهای از بوستان گسترده شده است، دعوت میکند، توضیح میدهد: اینجا برای هر مناسبت مذهبی و ملی برنامه داریم؛ از پخت حلوا و شلهزرد در ایام عاشورا و تاسوعا و شهادت امام رضا (ع) گرفته تا پخش شربت و مولودیخوانی در میلاد حضرت علی (ع) و دیدار با جانبازان آسایشگاه امامخمینی (ره).
پروینخانم، کفه همدلی و مشارکت اعضای بزرگترین گروه ورزشی بانوان بوستان ملت را در برنامههای مناسبتی بسیار سنگین میداند و یادآور میشود: برپایی مراسم یادبود شهدای میناب، حضور در موکب امامرضا (ع) و ورزش و جوانان در روز شهادت آقا امامرضا (ع)، حضور پررنگ در برنامههای شاد و آموزشی ورزشی که در هفته تربیت بدنی برگزار میشود و... همه اینها مصداق فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی و از جاذبههای این گروه ورزشی است که به عضویت در آن افتخار میکنم.

بازگشت به زندگی با امید و حرکت
طوبا عارفی، بازنشسته فرهنگی مدت هجدهسال در کنار همسرش به فعالیت ورزشی مشغول بوده است. با بیماری، سپس فوت همسفر زندگی، روزهای دشوار خانهنشینی و افسردگی، او را برای مدتی از دنیای ورزش دور کرد، اما تشویق دوستان در گروه ورزشی بانوان، نقطه عطفی در زندگی او شد تا با بازگشت به ورزش صبحگاهی، نهتنها سلامت جسمی، بلکه سلامت روح و نشاط ازدسترفته را دوباره به دست آورد.
دراینمیان، نقش شیما خانم بهعنوان مربی گروه، بسیار تعیینکننده بوده است. طوبا عارفی با قدردانی از این مربی میگوید: انرژی این گروه مدیون حضور شیماجان است؛ کسی که سالها بدون دریافت هیچ حقالزحمهای، دانش خود را خرج سلامت همشهریانش میکند.
به گفته این معلم بازنشسته، شیما حسینیان، خواهر چهار شهید دوران جنگ هشتساله است که با وجود گذراندن دوران سوگ و گذشت زمان اندک از چهلمین روز شهادت برادر جانبازش، از زمان و انرژی فعالیت در این گروه ورزشی نکاسته است.
بسیاری از اعضای گروه ورزشی نایریکا، زمانی در دیگر گروههای صبحگاهی بوستان فعالیت داشتند، اما جذابیت محیط امن سایت بانوان و تمرینات تخصصی حرکات اصلاحی در این گروه، پایگاه ورزشی آنها را تغییر داد.
ورزش حرفهای با انجام حرکات اصلاحی
«بسیاری از اعضای گروه ورزشی نایریکا، زمانی در دیگر گروههای صبحگاهی بوستان فعالیت داشتند، اما جذابیت محیط امن سایت بانوان و تمرینات تخصصی حرکات اصلاحی در این گروه، پایگاه ورزشی آنها را تغییر داد. درحقیقت این جمع با تلفیق ورزش، نشاط و برنامههای فرهنگی و اجتماعی به محفلی صمیمی برای بانوان تبدیل شده است.»
اینها را سمیرا نوری میگوید؛ کوچکترین عضو گروه که بهطور اتفاقی و حین گذر از سایت بانوان با این جمع آشنا شده است. او از تأثیر عمیق تمرینات و تکنیکهای اصولی میگوید و ادامه میدهد: آموزش این حرکات چنان کارگشا بود که وقتی بهخاطر مصدومیت در استخر دچار آسیبدیدگی شدم، با بهکارگیری همان حرکات اصلاحی که در این گروه آموزش دیده بودم، توانستم دوباره روی پا بایستم و ورزش را از سر بگیرم.
درمیان این چهرههای جوان کسانی هم هستند که سابقه حضورشان در این گروه پررنگتر است. فرشته معینغفوری، همسایه بوستان ملت و مربی یوگا، نزدیک به یک دهه است که این جمع را همراهی میکند. او حضور در این دایره پرانرژی را مایه پویایی و نشاط میداند و میگوید: درکنار ورزش مستمر و بابرنامه، برگزاری کارگاههای آموزشی نظیر تغذیه درمانی و پیشگیری از بیماریهای رایج زنان و... با حضور کارشناسان از دلایل مصممبودن اعضا به ماندن در این جمع پرانرژی است.
روایتی از فعالیتهای ورزشی و خیرخواهانه بانوان
سمانه حشمتی، از مربیان گروه و همراه ثابت برنامههاست. او که خیلی اتفاقی با گروه آشنا شده است، با تشویق شیما حسینیان، دورههای تئوری مربیگری و بدنسازی را پشت سر گذاشت و حالا بهعنوان نیروی کمکی درکنار حسینیان به اعضا آموزش میدهد.
همه اعضای گروه در کار خیر پیشقدم و پای کار هستند؛ از پهنکردن سفره افطاری برای بچههای اوتیسم تا دستگیری از نیازمندان
حشمتی با تأکید بر اهمیت اجرای درست حرکات میگوید: خوشبختانه قدیمیترها بهصورت تجربی آموزش دیدهاند و انجام اصولی حرکات را بلدند. برای همین درکنار من و شیماجان که مدارک مربیگری داریم، هستند اعضایی که بین صفوف ورزشکاران میچرخند و نظارت دقیق روی انجام حرکات اصلاحی دارند.
معاون گروه ورزشی نایریکا در ادامه به شروع کارهای خیرخواهانه در این گروه و شکلگرفتن خیریهای کوچک اشاره میکند؛ فعالیتی که با کمک به یکی از نیروهای فضای سبز بوستان ملت و بازسازی بخشی از منزل او کلید خورد. حشمتی میگوید: خوشبختانه همه اعضای گروه در کار خیر پیشقدم و پای کار هستند؛ از پهنکردن سفره افطاری برای بچههای اوتیسم و دانشآموزان دختر ناشنوا گرفته تا دستگیری از نیازمندان.
او با اشارهبه برخی اقدامات دیگر میگوید: اعضای گروه نایریکا افرادی هستند که شرایط جامعه را در زمانهای مختلف بهخوبی درک میکنند و به این واسطه در برگزاری برنامههایی مثل تجلیل از ایثارگران و دیدار با جانبازان آسایشگاه امامخمینی (ره)، برگزاری مراسم باشکوه در میلاد ائمهاطهار (ع) در سایت بانوان شهربانو و گستردن سفره اطعام، اجرای پویشهایی برای یاری رساندن به نیازمندان و بسیاری از امور خیر دیگر همکاری دارند. اصل ورزش هم همین است که با کار خیر همراه باشیم و این مرام درست ورزشی است.
تقسیم حال خوب با بانوی حاشیه شهر
سمانه حشمتی خاطرهای بهیادماندنی از بازدیدهای گروه نقل میکند: به برکت کارها و فعالیتهای خیر گروه نایریکا، جمعی از اعضای گروه تحت عنوان «گوهربانوان» همراه با نیروهای آستان قدسرضوی به دیدار پیرزنی در حاشیه شهر رفتیم. خانهاش ۴۰متر بیشتر نبود. روز شهادت امامرضا (ع) بود؛ وقتی فهمید بخشی از مهمانان از حرم میآیند، با التماس خواست همسایهها را خبر کند تا روضه حضرت خوانده شود.
میگفت آرزو داشته در خانهاش روضهای خوانده شود. با مختصر پذیراییای که همراه داشتیم، محفل عزاداری کوچکی به پا شد. آن روز و آن حضور و روضه، حسن این کارهای فرهنگی را به ما نشان داد و حالمان خوب شد.
* این گزارش پنجشنبه ۳۰ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۷ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.