خانه خیرالنساء خانم تالار عروسی کوچه بود

در‌میان هیاهوی زندگی شهری و روابط کم‌رنگ‌شده همسایگی، هنوز هم هستند خانه‌هایی که در آنها مهر و همدلی نفس می‌کشد. در خیابان شهید‌ستاری ۱۵ در محله شریف، همسایگانی زندگی می‌کنند که سال‌هاست همراه هم هستند. در زمان‌های مختلف یاری‌رسان هم بوده‌اند و به همسایه‌داری دلسوزانه معنا بخشیده‌اند. لابه‌لای جست‌و‌جو از این همسایه‌های نیک‌اندیش می‌رسیم به اسم مریم مهدویان.

دری همیشه باز به روی همسایه‌ها

مریم مهدویان از نخستین ساکنان شهرک نیروی هوایی است. او و همسرش که در نیروی هوایی خدمت می‌کرده است، اوایل دهه‌۷۰ از بندرعباس به این محله آمده‌اند. نه‌تنها قدیمی‌های محله، که تازه‌وارد‌ها هم از مریم‌خانم به نیکی یاد می‌کنند و از روی گشاده و دست و‌دل‌بازی‌اش می‌گویند.

یکی از اهالی می‌گوید: درِ خانه مریم خانم همیشه به روی همسایه‌ها باز است و دست خیرش، غریبه و آشنا نمی‌شناسد.

یکی از بانوان مسجدی هم از حیاط باصفا و درخت انجیر خانه مریم خانم می‌گوید که تابستان‌ها بساط دورهمی‌شان زیر سایه آن درخت پهن است و میوه انجیرش را بشقاب‌بشقاب به در خانه همسایه‌ها می‌برند.

مریم مهدویان آنچه را در این سال‌ها در ذهن همسایه‌ها به نیکی ماندگار کرده است، مایه خیر دنیا و آخرتش می‌داند و درباره همسایه‌داری می‌گوید: همسایه‌ای خوب است که مردم‌دار باشد. آزارش به کسی نرسد و چیزی که برای خود می‌خواهد، برای همسایه ا‌ش هم بخواهد. همین رفتار‌ها آدم‌ها را به یکدیگر نزدیک می‌کند.

خانه‌ای که نماد شادی بود

تعریف‌های بسیاری درباره این مادر شنیده‌ایم و حالا اوست که باید همسایه خوب محله را به ما معرفی کند. مریم‌خانم می‌گوید: خیرالنساء رستمیان که همسایه رو‌به‌روی خانه ماست، سه دهه است همسایه ماست و حالا برایمان مثل خواهر شده است.

مریم‌خانم از علاقه خیرالنساء‌خانم به کار‌های امدادگری و طب‌سنتی این‌گونه تعریف می‌کند: ایشان با دوره‌هایی که گذرانده، حسابی به درد همسایه‌ها می‌خورد و طبیب محله ما‌ست.

خیرالنساء رستمیان می‌گوید: من خیلی از این کار‌ها را از خود مریم‌خانم یاد گرفته‌ام. بار‌ها پیش آمده است که همسایه‌ها برای گرفتن فشار خون یا درمان‌های سنتی از من کمک خواسته‌اند. حتی چندبار نوزاد‌هایی را که به‌سبب بی‌تجربگی مادران جوان، حالشان وخیم بوده است، با کمک خدا از بیماری سخت نجات داده‌ام.

‌علاوه‌بر اینها به گفته همسایه‌ها خانه دو‌طبقه و بزرگ خیرالنساءخانم تا‌حدود دو دهه قبل، تالار عروسی اهل محله بود. او در تعریف همسایه خوب از سه خصلت گشاده‌رویی، مهربانی و گذشت نام می‌برد.

مهناز خانم بسیار یتیم‌نواز است و در این مدت حواسش به بچه‌های یتیم محله ما بوده است

مادری برای یتیمان، فرزندی برای سالمندان

سومین همسایه خوب کوچه شهیدستاری‌۱۵ را خیرالنساء رستمیان معرفی می‌کند؛ مهناز آریان‌منش که باب دوستی و آشنایی‌شان در مجلس عزای امام‌حسین (ع) در منزل مریم‌خانم شکل گرفت. خیر‌النساء‌خانم تعریف می‌کند: این بانو در سه کار همیشه در محله ما خوش‌نام بوده است.

او ادامه می‌دهد: اول اینکه ایشان بسیار یتیم‌نواز است و در این مدت حواسش به بچه‌های یتیم محله ما بوده است. دوم اینکه هوای مسن‌تر‌ها را دارد و به آنها سر می‌زند، سوم هم اینکه ایشان آشپز افتخاری محله ماست که در هر مجلسی، پای کار همسایه‌هاست.

مهنارخانم که خانه‌دار است، ۶‌سال قبل از محله سیدرضی به این محله آمده است. او می‌گوید: معتقدم زکات تن و بدن سالم، خدمت به بنده افتاده و ناتوان است. من اگر قدمی برای خدا بردارم، چند‌برابرش در زندگی خودم جاری و ساری می‌شود. وقتی یک نفر قدم خیر بردارد، زمینه حال خوب را فراهم می‌کند؛ من از همسایه‌هایم خوبی دیده‌ام و سعی می‌کنم آن را جبران کنم.

* این گزارش پنجشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۶ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ منتشر شده است.