شهروند نمونه مشهد میگوید همیشه دوست داشته به مردم کمک کند 
بروسلی دختر محله طبرسی شمالی را رزمیکار کرد 
بروسلی دختر محله طبرسی شمالی را رزمیکار کرد
زهرا پرند| رزمآوران یا «هنر یورشیدفاعی و رشد انسانی» ورزشی است که پایههای آن از سال۱۳۵۸ گذاشته شد و در دوران دفاع مقدس یعنی سال ۶۲ به ثبت رسید. در این رشته، نام تمامی فنون، فارسی است و علاوه بر آموختن فنون، خودسازی، مبارزه با ضعف و زبونی و کسب توانایی برای خدمت آموزش داده میشود.
طیبه شجاع ۲۳ ساله و دانشجوی کاردانی در رشته برق هواپیما، مربی ورزش رزمیکاران در محله طبرسی شمالی مشهد است. او تاکنون هفتخان و دو گام را برای مربیشدن پیموده و علاوه بر این تا الان سه مدال طلای کشوری رزمآوران، یک طلای استانی ووشو و یک مقام دومی استانی ژیمناستیک دارد.
علاقه شدیدی به بروسلی داشتم
شجاع از ۱۰ سالگی ورزش را با کاراته آغاز کرده و بعد از آن در رشته رزمآوران، ژیمناستیک و ایروبیک فعالیتش را ادامه داده است. هشت خواهر و برادر دارد که همگی ورزشکار بودهاند؛ اما تنها کسی که ورزش را در خانوادهاش ادامه داده، او بوده است.
او مادرش را مهمترین مشوقش میداند و میگوید: «در طول مدت مسابقه، مادرم در حال دعاخواندن برای من است.» این بانوی جوان ورزشکار درباره دلیل علاقهاش به ورزشهای رزمی عنوان میکند: «علاقه شدیدی به بروسلی داشتم. با اینکه هیچوقت فیلمهایش را ندیدم، از کلاس چهارم، به طور پیوسته کتابهای «هفت تکنیک برتر بروسلی» را میخواندم.»
بهترین شاگردهای من بچههای منطقه ۳ هستند
او با اشاره به گرایش ورزشی اهالی منطقه ۳ میگوید: «با توجه به اینکه بچههای اینجا بیشتر به رشته کونگفو توجه دارند، بهتر است برای رشته رزمآوران بیشتر تبلیغ شود؛ رشتهای که برخلاف برخی ورزشهای رزمی هیچ آسیبی به بدن نمیزند و شکل بدن را در درازمدت تغییر نمیدهد؛ چون در این ورزش، از حرکات دست و پا به طور مساوی استفاده میشود.»
شجاع درباره دیگر مزیت ورزش رزمآوران این طور توضیح میدهد: «این رشته به دلیل تنوع روشهای آموزش و مسابقات آن، برای تمام گروههای سنی از نونهالان تا کهنسالان ومرد و زن، قابل یادگیری است.»
او با بیان اینکه در مناطق گوناگون شهر مربیگری کرده، میگوید: «بهترین شاگردهای من بچههای منطقه ۳ هستند. بچههای اینجا، برای اینکه در آینده به جایی برسند، با دل و جان کار میکنند. ضمن اینکه اگر در هنگام تمرین، دعوایشان هم کنی، بهشان بر نمیخورد!»
شانس آوردم حریفم به کما نرفت!
این مربی ورزش طبرسی شمالی دوست دارد که بعضی دختران جوان محل، به جای اینکه به دنبال پیروی از مُد و کارهای بیهوده و تقلید از دیگران باشند، توانمندیها و ظرفیتهای وجودیشان را بشناسند و برای متفاوت شدن، همان ظرفیتها را پرورش دهند.
در مسابقه حریفم با ضربه من به سرش راهی بیمارستان شد. خیلی شانس آوردم که به کما نرفت!
ورزش، اما همیشه با خاطرات تلخ و شیرین همراه است که شجاع از خاطره تلخش این طور میگوید: «در سال ۷۸ در مسابقات همدان، هنگام مبارزه با یکی از حریفانم که قبل از مسابقه کلی با هم خوش و بش کرده و دوست شده بودیم، او با ضربه من به سرش راهی بیمارستان شد. خیلی شانس آوردم که به کما نرفت!» او ادامه میدهد: «عادت دارم با حریفانم قبل از مسابقه دوست شوم و فضای سنگین رقابت را نرم کنم.»
این بانوی ورزشکار از خاطره شیرینش هم این گونه یاد میکند: «فاطمه چهارساله، یکی از شاگردانم که به دلیل آسیب در زمان تولد، یک دستش کوتاهتر از دست دیگرش شده بود، با پرداختن به همین رشته رزمآوران و ورزشکردن، خوب شد.»
او درباره نظر همسرش در مورد شغلش چنین میگوید: «دو سال است که ازدواج کردهام و ورزشکار بودن من برای همسرم عادی است و نظر او این است که تا زمانی که درس و کار من، به وظایفم در زندگی مشترک صدمه نزند، مشکلی نخواهد داشت.»
طیبه شجاع در پاسخ به این سؤال ما که تأثیر ورزش روی سلامتی چیست، میگوید: «ورزشکردن موجب خونسردی انسان میشود؛ به طوری که وقتی دیگران در برخورد با مشکلی عصبانی میشوند، تو با اطمینان و آرامش با آن برخورد خواهی کرد.»
*این گزارش یکشنبه، ۱۱ تیر ۹۱ در شماره ۱۱ شهرآرامحله منطقه ۳ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
