صف گوشتی مقابل جوانمرد قصاب محله چهنو مشهد! 
جوان گلشهری عاشق پرواز، خودش پاراگلایدر ساخت 
محله، موضوع مستندهای برنده جایزه عمار است
سیدمحمد محمدیسرشت کارهای مختلفی در حوزه مستند انجام داده است. از مستند «ما بیشماریم» که برگزیده جشنواره فیلم عمار شده تا «هممحلهای مردم» و «امام محله» و ... که همه آنها با موضوع محله است.
خودش احساس میکند همیشه دلش برای محلهاش میرود. سالهاست که عاشق سینماست. آنقدر که دوست دارد همه جوانیاش را به عشق این هنر تمام کند و بگذراند. یک بچه مسجدی مقید است، اما دوست دارد در کنار کار برای مسجد پیگیر سینما هم باشد و دنبال جستجوی تجربههای تازه و نو در سینما. در این راه هم به نتیجههای خوبی رسیده است.
حالا آنقدر حرفهای شده که پایش را از محله پیشتر بگذارد و بعضی از تجربههایش را جلوی دوربین ببرد. شاید در نگاه اول از آن جوانهای سربهزیر و آرامی دیده شود که نتوان شور سینما را در او دید، اما وقتی شروع به صحبت میکند سینما از همه جای زندگیاش بیرون میزند، مثل همین پاسخهایی که بعد از فراغت در جشنواره عمار به ما میدهد.
پاسخهای مردی که در کارش مصمم است و اراده عجیبی دارد برای رسیدن به سینمایی که دوستش دارد.. سیدمحمد محمدیسرشت به گفته خودش بچه محله گلشور است و بزرگ شده محله طلاب و یک دهه بیشتر از عمرش را در مسجد امام حسین (ع) و با بچههای این محله گذرانده و تمام کرده است. هرجا که حرفش شود باافتخار میگوید از بچههای کانون ۹ دی است.
محمدیسرشت کارهای مختلفی در حوزه مستند انجام داده است. از مستند «ما بیشماریم» که برگزیده جشنواره فیلم عمار شده تا «هممحلهای مردم» و «امام محله» و ... که همه آنها با موضوع محله است. این هنرمند جوان مشغول فعالیت در عرصه دو فیلم بلند است که عبارتند از «آخرین روزهای زمستان» و «تابستان عزیز است».
-علاوه بر مستندهایی که اشاره کردید فعالیتهای دیگری هم در زمینه محله دارید؟
هر کاری که در کانون انجام میدهیم برای اهالی محله است، از ساخت کلیپهای مختلف تا تولید نشریه.
اولین حسی که با شنیدن نام محله به سراغتان میآید؟
مسجد و بچه مسجدیها. خوشحالم در محلهای زندگی میکنم که این همه بچه مسجدی خوب دارد.
-فکرمیکنید این ظرفیت فقط خاص محله شماست؟
خوشبختانه نه. این ویژگی خیلی از محلههاست. محله ما و محلههای دیگر ظرفیتهای فرهنگی بالقوه دارند که بالفعل شدنشان کار بچههای مسجد است. خوشبختانه در محلهمان هم مسجد زیاد داریم و هم ظرفیتهای فرهنگی، ظرفیتی به نام هیئت و هیئتهای خانوادگی، پارک و تنوع شغل.
-مگر در مسجد چه قابلیتهایی پیدا کردهاید؟
خود بچههای مسجد ظرفیتهای بالقوهای هستند که توسط مسجد بالفعل میشوند. بستر مسجد باعث شده طرز تفکر بچهها شبیه هم شود و به یک مدل از اخلاق برسند حتی به آن مقید و پایبند شدند. در بستر مسجد ارتباطی بین بچههای مسجد به وجود آمده و شکل گرفته است.
دوستی با بسیاری از بچهمسجدیها پنجرههای دیگری را باز کرده است. خیلی از بچههای اینجا بودند که بعدها با هم فامیل، همکلاسی یا همکار شدند. این وسط رابطههای قشنگی شکل گرفته که رابطه بچهها را حفظ و این جمع را بزرگ و بزرگتر کرده است. بچهها حتی به مراحل و سنهای بالاتر هم برسند باهم در ارتباطند. حتی وقتی صاحب زندگی شدند این زنجیرها به هم متصل است. بدونشک اگر مسجد در محله نباشد این دوستیها شکل نمیگیرد.
این مستندساز جوان در عرصه دو فیلم بلند نیز با نامهای «آخرین روزهای زمستان» و «تابستان عزیز است» فعال است
-به چه زمینهای بیشتر علاقه دارید؟
من از همین حوزهای که در آن فعالیت میکنم لذت میبرم و سینما یکی از علائق من است.
-بارزترین ویژگی محله شما چیست؟
ظرفیتهای محلهها با هم فرق دارد. هر محله ویژگیها و ظرفیتهای خاصی دارد بهعنوان مثال بعضی از محلهها به لحاظ اقتصادی مهم و مطرحاند و بعضیها ویژگی فرهنگیشان بر سایر ویژگیهای آن میچربد. ظرفیت محله ما هم مسجد است، همانی که قبلا عنوان کردم و در همه محلهها هست و از نقاط قوت به شمار میآید.
وقتی مسجد به عنوان یک پایگاه فعال باشد و امام جماعت نیز فعال باشد این موضوع خود به خود به محله انتقال مییابد. در همه مساجد مرسوم بوده برای حل مشکلات و حتی کارهای خیر از بزرگان مسجدی راهنمایی و مشاوره میخواستند.
-مهمترین مشکل محله شما؟
بازارهایی که در حال احداث است. علاوه بر این آپارتمانها دارند بافت قدیمی و محلهای را از بین میبرند؛ آپارتمانهای پنجششطبقه در خیابانهای کوچک و باریک و تنگ.
-با توجه به اینکه شما سردبیر نشریه کلید هستید، فکرمیکنید نشریات محلی چه تفاوتی با دیگر نشریهها دارند؟
نشریات محلی ویژگیهایی دارند که خاص خودشان است؛ کاملا مردمی هستند با اخباری ویژه محله، صفر تا صد سوژهها از بین خود مردم انتخاب میشود مثلا یک کاسب خوب، یک نوجوان مسجدی، خانمی که الگوست و.... فقط در این نشریه میتوان اخباری را پیدا کرد که در هیج رسانهای جا ندارد و این برای اهالی محله جذابیت خاصی دارد.
-این نشریه به مردم محله کمکی کرده است؟
بزرگترین هدفی که از انتشار این نشریه دنبال میکردیم رساندن اخبار محله به گوش آنهایی بوده که مسجدی و اهل مسجد نبودهاند. برای خیلی از آنها جذاب است که بدانند چه کسانی در محله آنها زندگی مشترکشان را شروع کردهاند یا تولد فرزندشان را جشن گرفتهاند و ....
-اگر در یک نشریه محلی و بزرگتر فعال بودید به چه سوژههایی میپرداختید؟
در محلهمان فرصتهایی است که در هیج جای دنیا نیست. یک مادر شهید داریم که خیلی خیلی حرف برای گفتن دارد، آرایشگری داریم که برخوردش با مشتریها متفاوت است، جوانی که نمونه است.
-اگر بدانید امروز آخرین روز عمرتان است چه میکنید؟
با مادرم و همسرم به حرم امام رضا (ع) میروم و دعا میکنم.
-خودتان را آدم موفقی میدانید؟
تا تعریفتان از موفقیت چه باشد. من همین که راه خودم را پیدا کرده و هدفم را مشخص کردهام خودم را آدم موفقی میدانم. مادر مهربان و همسر خوبی دارم. میدانم اینها موفقیت مرا تضمین میکنند.
-افراد تاثیرگذار در زندگیتان را نام ببرید؟
محسن راهچمنی، جلیلی و جواد عزیزی.
-حرف آخر؟
امیدوارم همسایههای خوبی برای امام رضا (ع) باشیم.
*این گزارش در شماره ۸۴ شهرآرا محله منطقه ۵ مورخ ۲۳ دی ماه سال ۱۳۹۲ منتشر شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
