کد خبر: ۱۳۴۷۷
۰۲ تير ۱۴۰۵ - ۱۵:۰۰
نماز جماعت و برکت روضه‌ خانگی در خانه طاهره خانم

نماز جماعت و برکت روضه‌ خانگی در خانه طاهره خانم

بعد از خواندن دعا، حاج‌آقا طباطبایی که از اهالی محله‌مان هم هستند برای برگزاری نماز جماعت می‌آیند. پس از آن در مورد مهارت‌های زندگی سخنرانی می‌کنند و در پایان جلسه زیارت عاشورا خوانده می‌شود.

ماه محرم، ماه عزاداری سالار شهیدان، امام‌حسین (ع) است. در این ماه مردم دور هم جمع می‌شوند و با خواندن زیارت عاشورا و روضه در عزای مولایشان اشک می‌ریزند. یکی از این مراسم سوگواری، روضه‌های زنانه است که معمولا در چند دهه در منازل برگزار می‌شود و به این صورت زنان ماه‌های محرم و صفر را گرامی می‌دارند. این هفته به سراغ یکی از این مجالس خانگی رفتیم. این مجلس در محله ایثارگران مشهد حدود ۱۰ سال است که در دهه دوم محرم برگزار می‌شود.

روضه‌ای به همراه نماز جماعت

گفته بودند که با نماز مغرب مجلس شروع می‌شود. هنگام غروب بود. از پشت در خانه صدای زمزمه‌وار زنی به گوش می‌رسید که با سوز و گداز دعا می‌خواند. زنان دیگر هم دورتادور خانه نشسته بودند و دعا را خط می‌بردند و گاه گاهی همه با هم عباراتی را تکرار می‌کردند.

سوز و غم صدایشان آدمی را با خود می‌برد و با آنها همراه می‌کرد. صاحب‌خانه طاهره مولایی بانویی میان‌سال است، او در مورد مجالس روضه‌اش می‌گوید: تقریبا ۱۰ سال است که در دهه‌دوم ماه محرم جلسه‌های عزاداری را برپا می‌کنم.

معمولا پیش از نماز مغرب زن‌ها دور هم جمع می‌شوند و با خواندن دعا مجلس را شروع می‌کنند. هرروز دعایی خاص خوانده می‌شود مثلا جمعه‌شب‌ها سوره انعام، جمعه‌ها دعای گنج‌العشر، دوشنبه‌ها دعای آل‌یاسین و به همین منوال روز‌های مختلف دعا می‌خوانیم. 

او ادامه می‌دهد: بعد از خواندن دعا، حاج‌آقا طباطبایی که از اهالی محله‌مان هم هستند برای برگزاری نماز جماعت می‌آیند. من نسبت به سید‌ها ارادت خاصی دارم و حاج آقا که سید هستند هرسال محبت می‌کنند و امامت نماز را برعهده می‌گیرند. پس از آن در مورد مهارت‌های زندگی سخنرانی می‌کنند و در پایان جلسه زیارت عاشورا خوانده می‌شود.

 

عشق به امام‌حسین(ع)؛ علت برپایی روضه

مولایی نیت و علت برگزاری روضه‌هایش را این‌طور بیان می‌دارد: هیچ نذری در کار نیست. فقط عشق و محبت به امام‌حسین (ع) است. با وجود اینکه خانه‌ام کوچک است، اما هرسال در دهه‌دوم مجلس برگزار می‌کنم، چون معتقدم اصل عزاداری‌ها پس از شهادت سیدالشهدا (ع) آغاز می‌شود.

هرسال در دهه‌دوم مجلس برگزار می‌کنم، چون معتقدم اصل عزاداری‌ها پس از شهادت سیدالشهدا (ع) آغاز می‌شود

هرسال ۱۰ روز پس از شهادتشان روضه می‌گرفتم، اما امسال به‌خاطر تداخل مجالس روضه با مجالس اهالی محله و اقوام پنج‌روز اول را روضه گرفتم تا در پنج‌روز دوم دیگران مجلسشان را برگزار کنند و همه بتواند در آن شرکت کنند. او را برای انجام کاری صدا می‌زنند، به اطرافم که نگاهی می‌اندازم، خانه شلوغ‌تر شده است. دعا‌های قبل از نماز خوانده شده و زن‌ها با تسبیح‌گردانی منتظر اقامه نماز هستند.

از مولایی در مورد استقبال خانواده و اهالی از مجالسش می‌پرسم، لبخندی می‌زند و توضیح می‌دهد: اهل خانه خودشان مشتاق هستند و از صبح به من کمک کرده‌اند؛ چه در تهیه آش و چه در مزین‌کردن خانه به پرچم‌های سیاه. استقبال اهل محله  به گونه‌ای است که شلوغی جمعیت باعث می‌شود دیگر جایی برای رفت و آمد در خانه باقی نماند و زنان مسجدوار چندردیف می‌نشینند. از دختران ۹ ساله تاپیرزن‌های ۷۰ ساله در این روضه‌ها شرکت می‌کنند.

صدای ا... اکبر از تلویزیون در فضای خانه پخش می‌شود. زن‌ها جانماز به دست ردیف‌های نماز را می‌بندند. با ا... اکبر آخر اذان زنگ خانه به صدا درمی‌آید و حاج‌آقا وارد می‌شود و نماز را شروع می‌کند. پس از نماز مجلس رسما آغاز می‌شود. زن‌ها دورتا دور خانه می‌نشینند و به صحبت‌های حاج آقا گوش می‌دهند.

 

مجلسی ساده و معنوی

گپ‌وگفتی هم با حبیبه‌سادات موسوی داریم. او از همسایه‌های قدیمی محله بوده، که چند سال پیش از این محله رفته اما هرسال خود را به روضه مولایی می‌رساند، وی می‌گوید:  فضای روضه‌های مولایی معنوی و دوستانه است. اهل تجملات نیست و روضه‌هایش را ساده برگزار می‌کند برای همین با وجود اینکه از این محله رفته‌ام، در روضه‌هایش شرکت می‌کنم. او ادامه می‌دهد: وی مسئول جلسه‌های دوره قرآن است. این جلسه‌ها به صورت گردشی در میان اعضا در روزهای دوشنبه برگزار می‌شود.

 

بانی مجلس برکتش را می‌دهد

وارد آپارتمان که شدم، بوی آش  در فضای آپارتمان پیچیده بود. گویی روز آخر روضه، اهالی را به آش میهمان می‌کنند. او در این‌باره می‌گوید: هرسال در روز آخر سفره‌ای پهن می‌کردم و همه دور هم آشی برای تبرکی صرف می‌کردیم اما امسال با توجه به کوچکی خانه، آش را در کاسه می‌ریزیم و به میهمانان می‌دهیم. وی ادامه می‌دهد: هرخرجی در راه امام‌حسین(ع) کردم چند برابرش برگشته است. این خرج‌ها موجب برکت در زندگی‌مان شده است.

او در پایان برایمان خاطره‌ای تعریف می‌کند: در یکی از همین مجالس، میهمانان بسیاری آمدند. طوری‌که حتی از عهده پذیرایی ساده چای هم بر نمی‌آمدیم. با چنین جمعیت گسترده‌ای دل‌شوره گرفتم که آش کم می‌آید و من شرمنده می‌شوم. فقط از بانی مجلس خواستم آبرویم را پیش میهمانانم حفظ کند. در پایان مجلس علاوه بر اینکه همه آش صرف کردند مقداری هم اضافه ماند. از آن روز به بعد به همه در این مجالس می‌گویم، نگویید کم است بانی مجلس خودش برکتش را می‌دهد.

 

*این گزارش چهارشنبه، ۲۲ آذر ۹۱ در شماره ۳۴ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.

آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44
اینستاگرام