نویسنده محله امام خمینی به «آنشرلی» معروف است 
دختر محله شهیدرجایی پدیده ووشوی آسیاست 
دختر محله شهیدرجایی پدیده ووشوی آسیاست
نجمه امینی| نایبقهرمان ووشوی آسیا، بانوی ۱۷ سالهای و ساکن شهرک شهید رجایی است. بانوی بااستعدادی که در طول ۱۰ سال ورزش، افتخارات بسیاری برای کشورش کسب کرده است؛ اگرچه این افتخارات بیشتر برای محلهای رقم خورده که وصلة «حاشیهشهربودنش»، پای استعدادهای زیادی را از رفتن بهسوی موفقیتها بازداشته است. گفتگوی ما را با هممحلهایمان در محله «اروند» که عنوان «بانوی ووشوکار جهان» را از آن خود کرده است، در این گزارش بخوانید.
گرچه خانواده سپیده شاکریان در محلهای کمبرخوردار در مشهد زندگی میکنند، همتی مضاعف دارند؛ همتی که شبیه آن در زندگیهای پررفاه و آسوده خیلیها کمتر دیده میشود. آنها بهویژه پدر و مادر سپیده سالهاست از هیچ کوششی دریغ نکردهاند تا امروز شاهد افتخارآفرینی دخترکشان برای یک کشور باشند. سپیده شاکریان بهتازگی از مسابقات آسیایی مغولستان چین با کسب مقام دوم آسیا برگشته است. گفتگوی ما با خانواده شاکریان پیرو افتخارات و البته مشکلات ورزش قهرمانی است.
از ۸ سالگی وارد رشته ووشو شدم
از هشتسالگی ورزش ووشو و ژیمناستیک را شروع کردم، اما بیشتر علاقهام به رشته ووشو بود؛ برای همین هم آن را بهعنوان رشته اولم انتخاب کردم. آن زمان برای آموزشهای اولیه در باشگاه ورزشی امیرالمومنین (ع) شهرک شهید رجایی که اتفاقا نزدیک محلهمان بود، ثبتنام کردم. مربیانی که ورزش را با آنها شروع کردم و همچنان با هم تمرین میکنیم، بسیار در ادامهدادن ورزش ووشو و موفقیتم موثر بودند؛ خانم قرائی و آقای غمخوار از هیچ کوششی برای موفقیت روزافزون من دریغ نکردند.
معدل۲۰ شرط ثبتنامم بود
کلاس اول ابتدایی بودم که میدیدم برخی از دوستانم به کلاس ورزشی میروند. از مادرم خواستم مرا هم ثبت نام کند که شرط گذاشت اگر معدلم ۲۰ شد، این کار را انجام میدهد. این انگیزهای شد برای اینکه تلاشم را بیشتر کنم. وقتی آخر سال، کارنامه را به مادرم نشان دادم، مرا به باشگاه ورزشی محله برد و ثبتنامم کرد. پیشاز آن، مادرم از مربی پرسید: کلاس تکواندو یا کاراته ندارید؟ مربی پاسخ منفی داد. همین شد که مادرم من را در رشته ووشو ثبت نام کرد. حالا حدود ۱۰ سال از آن روز میگذرد و هنوز باشگاه ورزشی محلهمان، محل تمرینهای ثابت من است. ۳ ماه تمرین سومم کرد
حدود سه ماه بیشتر از تمریناتم و حضور در کلاسهای ووشو نگذشته بود که به مسابقات استانی معرفی شدم و پساز آموزش و تمرینهای کوتاه، مقام سوم را به دست آوردم. یک سال بعداز آن در مسابقات کشوری موفق به کسب مقام دوم شدم و مدال نقره را به دست آوردم. چند سال است که در مسابقات کشوری انتخابی تیم ملی، مقام اول و مدال طلا را به دست میآورم.
دستورالعمل متفاوتی برای دانشآموزان ورزشکار بگذارند
در طول سالهای تحصیل، همیشه شاگرد اول بودم، اما امسال، حضور چندماهه در اردوهای تیم ملی باعث شد از درسهایم عقب بیفتم. زمان امتحانات نهایی سال آخر دبیرستان در ایران نبودم و حالا مسئولان آموزشوپرورش میگویند باید برای گذراندن دروس، شهریور ماه امتحان بدهم و چاره دیگری ندارم. اگر فرصت بیشتری به من بدهند اصلا مشکلی ندارم، اما در این مدت کوتاه خیلی برایم سخت است و چنانچه قبول نکنم، سال بعد دوباره باید سال سوم را بگذرانم. اینطوری دو سال عقب میافتم. امیدوارم دستورالعمل متفاوتی برای دانشآموزان ورزشکار در رده قهرمانی درنظر بگیرند یا حداقل فرصت بیشتری دهند.
این سختگیریها کار را سخت میکند و انگیزهای برای ادامهدادن باقی نمیگذارد. همانطورکه یکی از دوستانم به همین دلایل، ورزش را بوسید و گذاشت کنار درحالیکه استعداد فراوانی داشت.
بهترین بانوی ووشوکار جهان
در اولین مسابقات جهانی ووشو که شرکت کرده بودم، بهعنوان بهترین بانوی ووشوکار جهان و پدیده انتخاب شدم. افتخار ویژهای برایم بود و آن روز را که سه مدال طلا، نقره و برنز به دست آوردم، هرگز فراموش نمیکنم.
در اولین مسابقات جهانی ووشو که شرکت کرده بودم، بهعنوان بهترین بانوی ووشوکار جهان و پدیده انتخاب شدم
هزینههای سرسامآور
مادر سپیده از مشکلات ورزشکاران قهرمانی میگوید: خدا را شکر که همة تلاشهای سپیده و پشتیبانی خانواده به ثمر نشسته است، اما باید توجه داشت که برخی مشکلات نیز فقط با توجه بیشتر مسئولان حلشدنی است.
برای اردوها و سفرهای سپیده کلی هزینه باید درنظر بگیریم و فدراسیون و هیئت فقط هزینه خورد و خوراک اردو را تقبل میکنند. جدای از هزینه زیاد، هر بار که سپیده میخواهد برای مرخصی از اردو به مشهد بیاید، من و پدرش مجبوریم نیمی از روز را در صف گرفتن بلیت کنسلی باشیم. واقعا سخت است. برای چهارماهی که سپیده در اردوی تیم ملی مسابقات آسیایی در چین به سر میبرد، ۲ میلیونتومان هزینه کردیم ضمن اینکه هزینه لباس، سلاح و کفش ورزشکار با خود اوست. واقعا جای اسپانسر برای سایر رشتههای ورزشی خالی است.
۱۵۰ هزار تومان، جایزه نایبقهرمان آسیا
امسال به خاطر مشکلات درسی که برایم به وجود آمد و هزینههای زیاد ورزش بهخصوص زمانی که در شهر و کشور نیستیم، تصمیم گرفتم ورزش را رها کنم تا اینکه هشتماه گذشته ازدواج کردم. همسرم بسیار موافق این است که به ورزش ادامهدهم. او عقیده دارد بعداز متحملشدن این همه سختی، نباید بهراحتی از آن بگذرم. خوشبختانه همسرم سعی میکند در این زمینه به من انگیزه دهد ولی برخی رفتارهای مسئولان دوباره دلسردم میکند؛ مثلا آخرینباری که از مسابقات آسیایی برگشتیم، بدون هیچ برنامه استقبالی ازسوی رسانهها یا فدراسیون، تنها جایزه ما حوالهای ۱۵۰ هزارتومانی بود برای مقام دوم آسیا.
به ووشو واقعا علاقهمندم
ووشو، ورزش مورد علاقه من است. ۱۰ سال است در مسابقات مختلف ووشو شرکت کردهام و زحمت بسیار کشیدهام. ووشو و مبارزات آن، آدم را سرسخت میکند. باید مقاوم باشی، چون استرس فراوانی را در مسابقات متحمل خواهی شد. در طول برگزاری مسابقات، ورزشکار هرچه مقاومتر باشد، شکستناپذیرتر خواهد بود. امیدوارم برای درسم مشکلی پیش نیاید و بتوانم ووشو را تا سالهای آینده در ردههای بالاتر و برای قهرمانی ادامه دهم. برای آیندهام هم تصمیم دارم در رشته تربیتبدنی تحصیل کنم.
اردوهای تیم ملی محل ساختهشدن است
آخرین اردوی تیم ملی برای شرکت در مسابقات آسیایی مغولستان چین چهار ماه طول کشید. شرایط برای ورزشکار خیلی سخت بود؛ فقط تمرین و کار آنهم دور از خانواده، اما چون برای خودم هدفی دارم یعنی موفقیت برای تیم ملی کشور، این سختیها برایم شیرین میشود. ضمن اینکه تمرینکردن درکنار بهترین مربیان، آدم را میسازد.
- کمی از افتخاراتتان برایمان بگویید.
سال۹۰ در مسابقات آسیایی شانگهای چین یک مدال طلا و دو مدال برنز به دست آوردم. سال۹۱ در مسابقات جهانی ماکائو، یک مدال طلا، یک نقره و یک برنز، سال۹۲ در مسابقات آسیایی فیلیپین یک مدال برنز، سال ۹۴ در مسابقات آسیایی مغولستان چین، دونقره و یک برنز کسب کردم. در مسابقات کشوری نیز سالهای سال است که مدال طلا و مقام اول را بهدست میآورم.
- چرا سال گذشته از مشهد شرکت نکردید؟
سال گذشته برای حضور در مسابقات کشوری، انتخابی تیم ملی، جایگاهی برای من درنظر گرفته نشد و بهطور کلی استان خراسان رضوی دونفر در هر رده سنی ظرفیت داشت که مسئولان اسم من را رد نکرده بودند. خیلی تلاش کردم. از همه استانها پیگیری کردم تا بالاخره از استان زنجان، برای شرکت در مسابقات اعزام شدم. در آن مسابقات، دومدال طلا برای استان زنجان کسب کردم و درمجموع با کسب دو مدال طلا زنجان در رده چهارم کشور و خراسان رضوی با یک طلا و یک نقره، پنجم کشور شد.
- کمی از مشکلاتتان بگویید.
یکی از مشکلات و کمبودهای ورزشی استان خراسان این است که متاسفانه لیگ ورزشی و مسابقات برای بیشتر ورزشها وجود ندارد. در رشته ووشو نیز مسابقاتی در رده بزرگسالان برگزار نمیشود. برای شرکت در مسابقات البرز و لیگ استان آنها دعوت شدم، اما هزینه زیاد رفتوآمد، مبلغی از پولی که آنها میدادند برایم باقی نمیگذاشت؛ به همین دلیل در آن مسابقات شرکت نکردم. برای پیشرفت ورزشکاران، برگزاری مسابقات لیگ استانی ضروری است.
* این گزارش در شماره ۱۶۳ شهرآرا محله منطقه ۶ مورخ ۹ شهریورماه سال ۱۳۹۴ منتشر شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
