امام حسین(ع) - صفحه 2

احمد زارع‌زاده می‌خواست بانی خیر شود و مسافر جامانده را به اتوبوسی برساند که از محله عازم کربلا بود، اما دست بر قضا زیارت امام‌حسین(ع) نصیب خودش و همراهانش هم شد.
یکم مرداد سال ۸۸ به‌دنبال حمله تروریستی به سه اتوبوس حامل زائران ایرانی حوالی مرز خسروی شصت نفر شهید شدند. یکی از این شهدا اکرم بیات بود که شکوفه صدایش می‌زدند.
محمد اعلمی‌نیا، بزرگِ هیئت جان‌نثاران از کودکی هم فانوس نفت می‌کرد و هم آبگوشت مجلس را می‌پخت. می‌گوید: آن زمان که معلم بودم باسوادترین آدم هیئت بودم و حساب‌کتاب‌های نذورات را انجام می‌دادم.
موکب امام‌حسین (ع) چهارسالی است که در دهه اول محرم به همت شش‌برادر حداد راه‌اندازی شده است. کمک‌کنندگان در این موکب همه یا فامیل‌اند یا دوستانی که به آنها پیوسته‌اند.
حالا بیش از شش دهه از زمانی‌که حاج‌غلامحسین نعیمی به همسرش گفت: هوا خیلی گرم است. بیا دوتا کتری شربت درست کنیم و ببریم بین دسته‌های عزاداری، می‌گذرد؛ نذری که هنوز پابرجاست.
بر اساس مستندات، خراسان مهد اصلی روضه‌خوانی است و به گفته قدیمی‌ها، کهن‌ترین تکایا، سه مکان بسیار شناخته‌شده شهر هستند که هر‌کدام بیش از صد سال است پذیرای عزاداران در دهه اول ماه محرم هستند.
ابوالفضل راست‌نژاد می‌گوید: در نظر عامه، میان‌دار وقت سینه‌زنی با تکرار جملات خاصی به مراسم شور می‌دهد و نظم مراسم را هم بر‌عهده دارد. اما درواقع، میان‌دار نفر دوم هیئت است.
ریشه هیئت انصارالرقیه (س) خدربیک، به هیئت قدیمی ۷۲‌تن می‌رسد. حدود سی‌سال قبل جوان‌های آن هیئت که حالا بزرگ‌تر‌های هیئت انصارالرقیه (س) محسوب می‌شوند، تصمیم گرفتند هیئتی اصطلاحاً جوان‌پسند داشته باشند.
پیرغلامان روایت‌های تقریبا یکسانی از ساخت بزرگ‌ترین علم ایران دارند که به علم شاه حسین شهره است. حسین غیورمرادی سفارش ساخت این علم را در اصفهان داد. او هر‌چه مال و منال داشت سر این علم گذاشت.
طبق خاطرات حمیده‌خانم ، روز قبل آغاز ماه محرم، عزاداران با جمع‌شدن در مسجد قدیمی کلاته‌برفی، مراسم «علم‌بندو» را اجرا می‌کردند و علم‌های چوبی مسجد را پوشش پارچه‌ای می‌دادند.
بانی اصلی این روضه خانواده «جدیت» هستند که از سال ۷۰ میزبان عزاداران دهه اول محرم هستند و از ۶ سال پیش، این مراسم را در کوچه برگزار می‌کنند که با استقبال همسایه‌ها مواجه شده است.
کربلایی حسن طاهری یکی از قدیمی‌ترین روضه خوان‌های بلوارطبرسی و پنج تن است. ۳۵ سال پیش بعد از جریاناتی که در زندگی اش رخ داد روضه خوانی مجالس امام حسین (ع) را شروع کرد.
برادران پایکار تنها پرچم‌دوزان خیابان میثم‌ هستند که زیبایی هنرشان با آمدن محرم، رنگ و رونقی دوچندان می‌گیرد. این حرفه در اوایل شکل‌گیری تناسب عجیبی با گلابتون‌دوزی داشته است.
«علم‌بندان» از آیین‌های محرمی زنان است که هرساله در روز پنجم محرم جمعیت زیادی را برای عزاداری زیر یک‌سقف می‌نشاند تا هر کس با گفتن ذکری یا ریختن اشکی خود را شریک غمی دیرین و مقدس کند.
مشهد گواه خوبی برای یادآوری یک رنگی و همدلی شیعیان است و قومیت‌های مختلف که بیشترشان حسینیه‌هایی در مشهد دارند، در محرم هیئت‌های منحصر به خودشان را در شهر برپا می‌کنند.
حاج‌نبی‌الله می‌گوید: همیشه رفتار مردم از سر مهر نبوده و گاهی در طول مسیر به زائران بی‌احترامی شده است. برای نمونه راننده یک تریلی با بوق زدن سعی در ترساندن بچه‌ها کرد اما دو ساعت بعد که ماشینش خراب شده بود، بچه‌ها تعمیر کردند.
عمده‌ترین و به نوعی بزرگ‌ترین مراسم آیینی روستای بیوه‌ژن مراسم خیمه پوشان است که از صبح تا ظهر تداوم دارد. این مراسم با حرکت علم‌های روستا آغاز می‌شود و با برپایی خیمه و بیرق گردانی به اوج خود می‌رسد.
محمدرضا گرمابی سال‌ها به‌عنوان مداح اهل‌بیت مشغول خادمی در مساجد، حسینیه‌ها، تکایا و هیئت‌هاست. پدر و پدربزرگش هم مداح بوده‌اند. او برای اینکه در کارش بهتر باشد کتاب های مذهبی مطالعه می‌کند.
حسن قنبری صاحب خانه‌ای است که طبقه دومش به نام روضه‌خانه حضرت رقیه (س) است؛ خانه‌ای که حسن‌آقا به یاد روضه‌های مادرش و هیئت‌داری قدیمی‌ها چندسال پیش آن را خریده است.
عاشورای هرسال، صحنه‌هایی از کربلا با هنر اصیل تعزیه‌خوانی در محله طرق به نمایش گذاشته می‌شود و حدود ۱۰ هزار نفر برای دیدن آن در گلزار شهدای طرق جمع می‌شوند. در این مراسم، دو علم دیده می‌شود که هرکدام معنای خاصی دارد.