سیدرضا حسینینژاد میگوید: تلویزیونی به فارسی برای ما برنامه پخش میکرد و خلاصه حرفشان این بود که (امام) خمینی بهزودی فوت خواهد کرد و در ادامه جمهوری اسلامی هم نابود میشود!
منطقه ۴
پاتوق طلبههای مشهد
محله طلاب از معروفترین محلههای منطقه ۴ است که بسیاری نام منطقه را به این محله میشناسند. پیشینه نامگذاری این محله به سکونت طلبههای مشهدی در طلاب برمیگردد. محله تلگرد در منطقه ۴ قطب جاروبافی مشهد است. بسیاری از شهروندان این محله، جاروبافی را از بزرگان خود به ارث بردهاند و امروزه جاروهای تولیدیشان را به گوشهوکنار ایران میفرستند. یکیدیگر از محصولات تولیدی این منطقه کیف است. خیابانهای «وحید» و «شهید حسینیمحراب»، بورس تولید کیف است و بسیاری از زائران این خیابان را برای خرید کیف انتخاب میکنند. بازار خطی شهید مفتح، بازار مانتو ایثار، مجتمع تجاری فردوسی، بازار طلا و جواهر و... از جمله بازارهای منطقه ۴ است که مشتریان پروپاقرصی از گوشهوکنار ایران و جهان دارد. گلشور، قدیمیترین گورستان عمومی مشهد، که امروز بوستان بهشت بر روی آن قرار گرفته است، در این منطقه قرار دارد. بیشترین جمعیت این منطقه در بافت کمبرخوردار ساکناند، بافتی که حاشیه شهر محسوب میشود. منطقه چهار شهرداری مشهد سال ۱۳۷۳ تاسیس شده است و در مساحت ۱۳۴۲ هکتاری آن ۲۶۲ هزار نفر زندگی میکنند.
بیبیفاطمه منافی مادر شهید بایگی آنقدر صبور است که صبر را هم به زانو درآورده، او نهتنها درد از دست دادن فرزندش را تحمل کرده، بلکه مصیبتهایی چندگانه را دیده و هنوز گاهی لبخند میزند و میگوید خدا را شکر.
امیر خاکی میگوید: آرزو دارم در همه دنیا به معلول به چشم یک موجود ضعیف نگاه نشود. درک کنند که ما هم مثل بقیه مردم هستیم. شاید یک روز خوب باشیم یک روز بد.
او را با نام حسن گلفروش میشناسند و کمترکسی حسن را با فامیل شناسنامهایاش (تناور زرمهری) به یاد دارد. حسنآقا با دو نوع گل مرتبط است، یکی گلفروشی و دیگری پیدا کردن استعدادهای گلزنی.
اگر گذرت به بیمارستان شهیدهاشمینژاد افتاده باشد، حتما کافه برادران (اژدر) را مقابل بیمارستان دیدهای. سالها مردی مهربان که بیشتر از آنکه کافهداری بکند، سعی میکرد کمک حال همراهان بیماران باشد.
حمید قربانی مدال قهرمانی کشور در رشته کشتی دارد، اما پایش در جریان تصادف رانندگی، شکست و مجبور شد کشتی را در اوج، کنار بگذارد. بعد از آن به بدنسازی روآورد.
بچههیئتیها، خانه حاجمحمدرضا را خانه خودشان میدانند؛ جایی که درش همیشه به روی بچههای محله باز است و چایش همیشه بهراه.