قدیمیهای مسجد بالاخیابان از ۳۰ سال پیش مراسم گلباران حرم را در روز ولادت حضرت رضا (ع) اجرا میکنند.
حجتالاسلاموالمسلمین حاج علیاکبرحسنزاده، امام جماعت مسجد ولیعصر محله امیرالمومنین بعد از شنیدن آیه ۱۲۱ سوره توبه تصمیم میگیرد وارد حوزه علمیه شود.
اینجا مسجد امامرضا (ع) در محله نقویه است؛ جایی که قرار نیست فقط پایگاه برنامههای مذهبی باشد و هیئتامنای آن بهنیت بهبود اوضاع اقتصادی خانوادهها، بخشی از فضا را به فعالیت اقتصادی بانوان محله اختصاص دادهاند. روزهای شنبه حیاط مسجد امامرضا (ع) به بانوان اختصاص دارد.
کتابخانه عمومی اماممحمدباقر (ع) با ۲۰ هزار نسخه کتاب، یکی از بهترین کتابخانههای منطقه ۱۰ است که ۲۰۰ مترمربع مساحت و ۳ هزار عضو دارد.
وقتی سلطانحسینمیرزا نیرالدوله والی خراسان شد، تلاش کرد آب پاکیزهای برای مسجد گوهرشاد فراهم کند. او آب لولهکشی را از باغ منبع به مسجد گوهرشاد آورد تا نخستین لولهکشی به سبک جدید در مشهد رقم بخورد.
زکیه رحمانزاده تعریف میکند: برخی روزها همسایهها مهمانی دارند و حجم زیادی غذا اضافه آمده است. غذا را در ظروف یکبار مصرف میریزند و میآورند.
مقام معظم رهبری سال ۸۱، در منزل شهید حسن بیناباجی با درخواست خانواده شهید برای راه اندازی و تجهیز پایگاه بسیج مسجد محله کمک مالی کردند.
حاجآقارمضانی این روزها که امام جماعت مسجد امامحسنعسکری (ع) در محله رده است، هر آنچه را دارد، مدیون تشویقهای بابا میداند، وقتی با «شیخاوغلوم» گفتنهایش، محمدحسن را به طلبهشدن تشویق میکرد.
حدود ۶۰ نفر از اهالی محله چهاربرج هر جمعه دور هم جمع میشدند تا مسجد «علیبنابیطالب (ع)» را برای ماه محرم آماده کنند، از پسر بچه ۸ ساله تا پیرمرد ۸۰ ساله.
قاسم آخری میگوید: آخرین ارباب روستا ابوالقاسم سیدی بود. زمانیکه ما به اینجا آمدیم، مسجد را ساخته بودند، اما کوچک بود. زمین داشتیم، اما پول کافی برای بزرگکردن مسجد نداشتیم. مردم بهمرور پول میدادند و حاجیمعمار خدابیامرز ساختوساز مسجد را ادامه میداد.
تا نام محسن غلامی میآید، اهالی یاد اسکان رایگان زائر میافتند. او کسی است که تلاش میکند در روزهای اوج سفر به مشهد، هیچ زائری بدون جا و مکان نماند. همین قدمهای خیرش سبب شد روزی که خانوادهاش در شهر غریب بدون جا بودند، دست یاری بهسوی آنها دراز شود.
مسجدالرضا (ع) در خیابان ملکالشعرای بهار تا قبلاز سال ۱۳۴۷، متعلقبه فردی معروف به «هوشنگ نقاش» بود. اهالی محله بارها به او پیشنهاد خرید خانه و مغازهاش را داده بودند، اما قبول نمیکرد.
قرار بود گزارش خانه سلحشوران با تیتر «این خانه سیاه است» چاپ شود، اما در کمتر از دو هفته همه چیز تغییر کرد و این مکان جایش را به حسینیهای داد که اهالی نامش را «بیتالمهدی» گذاشتهاند.
احمدرضا احمدیان میگوید هرچه تا الان در زندگی دارد، از همین مسجدعباسی است. او سی سال از عمرش را در همین مکان گذرانده و اینگونه شد که تصمیم گرفت کتابی درباره مسجد عباسی بنویسد.
اطراف زمین مسجد حضرت امامحسین (ع) باغهای انگور زیادی بود و در این محدوده بساط تولید آبغوره و سرکه به راه بوده است.
۴۱سال پیش چند تن از بزرگان شهرستان بجستان به نیت ساخت بنای مذهبی، زمینی ۴۰۰ متری در دل شهر و در یکی از خیابانهای منتهی به حرم مطهر خریداری کردند.
غلامحسین فروتن ساکن محله امیریه است. او که از نبود مسجد و پخش نشدن صدای اذان در محله امیریه رنج میبرد، طبقه همکف خانه اش را به نمازخانهای برای اهالی بدل کرده است.
خیابان پنجتن۲۹ که به شهرک صادقیه و بولوار شهیدآوینی منتهی میشود، یکی از خیابانهای پرتردد محله پنجتن است.
فاطمه افشار به نمایندگی از مردم محلهاش، چند سال از این اداره به آن سازمان نامهنگاری و دوندگی میکند و سرانجام در یکی از روزهای محرم شاهد سرپا شدن تنها مسجد محلهاش میشود.
سعید انصاری میگوید: ه هیچچیزی که در خارج از مسجد درحال اتفاق افتادن است، فکر نمیکنم. حال خوب عبادت و آرامش، ذخیرهای است که از این چند روز برای مقابله با سختیها و چالشهای طول سال با خود میبرم.