اهالی خیابان حجاب۷۳، سالها است که دو وعده نماز ظهر و شب خود را در نمازخانه بوستان غنچه اقامه میکنند که آجربهآجرش را با دستان خود گذاشتهاند و برای بهاینجا رساندنش، تلاشهای بسیار کردهاند.
بازارچه خوداشتغالی بانوان طرقی برای سومین هفته در مسجد صاحب الزمان (عج) در بولوار ساعی برپا شد. در این بازار محصولاتی از قبیل خوراکی ها، داروهای گیاهی، پوشاک و... دیده میشود.
تلاشهای مسجد سیدالشهدا (ع) که از سال۹۰ با طرح و ایدههای امام جماعت مسجد همراه شد، امسال به راهاندازی حسینیه کودک انجامید؛ حسینیهای با رویکرد پرورش کودکان مسجدی.
پایگاه شهید «بااخلاق» در کویامیرالمومنین، حافظ و قاری قرآن تربیت میکند. محمد کیوانلو حافظ کل قرآن کریم یکی از استعدادهایی است که از دل همین بروبچههای مسجدی کویامیرالمومنین پرورش یافته است.
تکیه ابوالفضلیها که از دل مسجد پنجاهساله امامحسنمجتبی (ع) روییده است، حالا با شروع محرم، هر روز چشم عاشقان حسینی را در شور عزاداریها به اشک شرمندگی تازه میکند.
قدمت خیابان شهید حسین آرام حائری به دهه ۵۰ برمیگردد. از ابتدای انقلاب اسلامی زمینهای خالی این خیابان که متعلق به فردی ساواکی بود، به مردم داده شد و آنها بهمرور این زمینها را آباد کردند.
مرحوم حاجحسین ناظرزادهیزدی، خیر و سازنده مسجد ثارالله در محله کوثر است که سالها پیش به رحمت خدا رفته و حالا فرزندش، محمدرضا، زندگی او را بازگو میکند.
کتابخانه مسجد «حاجآخوند» به کنکوریهای محل، کمک بزرگی کرده است. بخشی از فضای این کتابخانه فقط مختص دانشآموزان کنکوری است و در این کتابخانه، کتابها و جزوات درسی ویژه کنکور به امانت داده میشود.
با گذشت چندین دهه از فوت بزرگ خاندان کسرایی هنوز هم خیابان جهاد ۵ با نام آنها شناخته میشود. خاندانی که توسعه و آبادی زمینهای انتهای خیابان آخوندخراسانی را با خیابانکشی و پیادهروسازی هایشان رقم زدند.
مسجد «ولیعصر» (عج) خیابان نامجو، یکی از مساجد قدیمی محله «بهشتی» محسوب میشود که یک شوال ۱۴۳۷ قمری بعد از خواندن نماز عید فطر کلنگ بازسازیاش به زمین خورد.
نام مسجد درخت بید، به خاطرهها گره خورده. به آبانبار ۲۰ پله، به شبیهخوانیهای سنتی، به صحن حیاط میانی با درختهای بلند بید و توت، به غلامعلیخان مهربان و میرزانصرالله ثروتمند.
کوچه مهدی آباد ۹ و معابر دوروبر آن شانزده سال پیش، نام شهربه خود گرفت. با این حال در این گذر نه چندان عریض، هنوز رد پای روستا دیده میشود.
سیدهاشم پیمانپور، ۱۷سال پیش، زمینی را در قاسمآباد میخرد تا خانهای برای خودش بسازد، او در همان قدم اول، یک دیوار دورادور و وسط زمین میکشد و آن را به دو نیم تقسیم میکند.
مرویها در سال ۱۲۷۴ قمری ساختمان فعلی مسجد را ساختند. این مسجد ابتدا آبانبار هم داشت، اما طی چندینبار بازسازی، هم ساختمانش نو شد و هم آبانبارش را خراب کردند.
محمدتقی عرفانیان که سابقه ۲۰ ماهه حضور در جبهه را به عنوان پردهنویس دارد، بعد از چاپ یک آگهی در روزنامه، با تیتر «پارچهنویسی رایگان» کار خود را در مسجد المنتظر (عج) شروع کرده است.
بولوارفاطمیه که در محله لشکر قرار دارد، بهخاطر وجود بنای فاطمیه، این نام را گرفته است؛ بنایی که خشتبهخشتش بههمت و بازوی زنان محله لشکر بالا آمده است.
صبح و ظهر از «کوچه شهیدرضا رستمیان» صدای دانشآموزان به گوش میرسد. این معبر عریض در یکی از معابر فرعی خیابان مصلی ۱۵ قرار گرفته است.
مسجد ابوالفضلیها حالا برای اهالی شبیه صندوقچهای ارزشمند و پرخاطره است، مکانی که قلب محله محسوب میشود و برای همسایهها مرکزیت دارد.
فاطمه ابوییمهریزی یکی از بانوان فعال منطقه ۲ است. مرکز ثقل فعالیتهای وی در این است که توانسته است در مدت حدود دو سال بیش از هشتصد بانوی هنرمند شهر را در دل مسجد امامخمینی (ره) تربیت کند.
حاج علیاکبر غلامی، معتمد و واقف هشتادویکساله مسجد الرسول(ص)، درست در روزهایی که به آن دوران بازنشستگی و ایام استراحت اطلاق میشود، آرامش و آسایش خود را فراموش میکند و تصمیم به وقف میگیرد.