هنوز ردونشان شترها را در چند معبر پایینخیابان میتوان پیدا کرد. در خیابان شهید سالاریمقدم که روزگاری با نام ساربانها شناخته میشد، فرعی ششم بهنام «شترخون» معروف است؛ محلی که در سالهای دور گذشته محل نحر شتر بوده است.
محله پایین خیابان به دستور شاهعباس اول صفوی بهطول یک کیلومتر از حرم مطهر تا دروازه پایینخیابان ایجاد شد. از آنجا که بخش انتهایی خیابان اصلی شهر در این محله قرار داشت، مردم مشهد به این محله «ته خیابون» میگفتند. اکنون بسیاری از هتلهای معروف مشهد در پایین خیابان قرار دارد.
خیابان امیرالمؤمنین (ع) ۶ در نقشه قاجاری مشهد خیابان بزرگی است که روی آن نام حوضخرابه نشسته است و فرعیهایش همه بینام هستند. یکی از این فرعیها آن روزها بهنام خاندان رئیسالساداتیها بود.
نوابصفوی ۵ محل زندگی خاندان و نوادگان سیدنعمتالله موسوی جزایری بودند و نام کوچه به پیشه خانوادگی آنها یعنی رنگرزی نخهای قالی مرتبط بوده است.
شهید محمد مخیر ایرانی ۳۱ سال مفقودالاثر بود. او ۱۲ اسفند۶۲ و در عملیات خیبر و جزیره مجنون به شهادت رسید.
هیجدهمین روز از فصل زمستان سال ۶۲ است که محمدعلی برای آخرینبار مادر را در آغوش میگیرد، بر شانههای پدر بوسه میزند و میرود تا داغ هجران یوسف در دل یعقوب همچنان زنده بماند.
ناصر سیرجانی که از ۵ سالگی وارد بازار کار شده و شاگردی کرده معتقد است قبل از شروع کاسبی باید چند سالی شاگردی کرد.
خیابان فرعی شهید شوشتری ۱۰ را مشهدیها با نام کوچه «حاجابرام»، خیر و واقف حمام موجود در این مسیر میشناسند.