علی دربانرضوی از هفتسالگی زیرنظر پدر خوشنویسش، خطاطی را آموزش میبیند. ۱۰ سال بعد وارد کلاسهای انجمن خوشنویسان میشود و حالا یکی از مدرّسان این انجمن است.
حسین سراقی نوغانی میگوید: اسم «سنگنگار» را خودم بر روی این هنر گذاشتهام و قصد دارم ترویجش دهم. اگر عمرم اجازه دهد، میخواهم کتابی دربارۀ هنر سنگنگاری هم بنویسم تا برای آیندگان بماند.
فاطمه ارضی فرازونشیبهای بسیاری را در زندگی پشت سر گذاشته است. هر مرحله از آن تجربه زیسته، به رشد او در زندگی کمک کرده است و حالا توانایی برقراری ارتباطی مثبت و مؤثر با همه اقشار جامعه را دارد.
او میگوید: روزهای اولی که به مدرسه رفتم، سرمشقهای درسی را با دقت درست شبیه سرمشقهای خانم معلم مینوشتم. خانم معلم پی به استعدادم درزمینه خوشنویسی برد.
وقتی هنوز خبری از رایانه و فتوشاپ و دیگر نرمافزارهای گرافیکی نبود و اصلا کسی نمیدانست که بنر چیست و با آن چه میکنند، پردهنویسها آقایی میکردند. «محمود فدایی» جزو آخرین نسل پردهنویسهاست؛ کسی که بعد از ۴۷ سال هنوز دست از کارش نکشیده است.
استاد علیاکبر اسماعیلیقوچانی، خوشنویسی را فقط یک هنر نمیداند و چون معتقد است خطاطی دنیایی از علم است، قلمش را زمین نگذاشت و همچنان به کتابت ادامه داد.
محمد گردویی بنا بود برای پرکردن اوقات فراغتش در کلاس خط حاضر شود، اما جذابیت خوشنویسی او را گرفت و با خودش پیش برد؛ بهطوریکه درحالحاضر استاد ممتاز خطاطی شناخته میشود.
سیدمحمدرضا میرانوری از آن دست هنرمندانی است که نوآوری و خلاقیت در آثارش زیاد به چشم میآید. او سعی کرده از ترکیب دو هنر خوشنویسی و معرقکاری بهره بگیرد تا اثری زیبا و متفاوت را به نمایش بگذارد.
محمدعلی باقرزاده، رئیس انجمن خوشنویسان مشهد معتقد است خوشنویسی یک مهارت است که با تمرین کردن میتوان آن را آموخت. اما بخشی از هنر خوشنویسی ذوق و قریحه است که فطری و ذاتی است.
حسین قائمی ۱۰ ساله بود، بهخاطر خط خوشی که داشت، همراه پدرش به معراج شهدا میرفت و مشخصات شهدا را روی کفن آنها مینوشت، تا اینکه با پیکر برادرش در معراج مواجه شد.
سیدعلیرضا امیری دشتبیاض میگوید: خطوط هنری، اصول خودشان را دارند و سالهاست که ابداع و تکمیل شدهاند. برحسب موقعیت شاید بتوان کارهای خلاقانه کرد. من اکنون مشغول ابداع دو خط هنری جدید هستم.
عبدالرضا سالاری بهخاطر کارها و طرحهای گستردهاش درزمینه صلوات به «صلواتی» شهرت یافته است؛ شهرتی در رادیو، روزنامههای شهرهایی غیر از مشهد و بین اهالی محله.
دانشآموزان دختر محله تربیت جزء سیام قرآن مجید را روی پارچه کتابت کردند.
خوشنویسی که بخشی از زندگی ستایش معینیمجد است، میگوید: کلاس اولم که تمام شد به ذوق نویسندگی به کانون فرهنگی هنری رفتم و بعد به خوشنویسی علاقهمند شدم.
درحالیکه نرمافزارهای خوشنویسی و فونتهای مختلف، هنر چندصدساله را مهجور کرده، قلم هنوز دوست معصومه سرائی، هنرمند محله شهید قربانی است.
محمدتقی عرفانیان که سابقه ۲۰ ماهه حضور در جبهه را به عنوان پردهنویس دارد، بعد از چاپ یک آگهی در روزنامه، با تیتر «پارچهنویسی رایگان» کار خود را در مسجد المنتظر (عج) شروع کرده است.
میترا ابراهیمزاده، در حال حاضر در رشتههای هنری مانند خوشنویسی، سفالگری، کتیبه و نقش برجسته، قالیبافی و مجسمهسازی فعالیت جدی دارد و با تلفیق برخی رشتههای هنری آثار فاخری را خلق کرده است.
علی احسانپور در آغاز فصل جوانی و درحالیکه ۳۲ بهار از زندگیاش میرود، چند مقام کشوری و بینالمللی را در کارنامه هنری خود دارد و یکی از برترینهای هنر خوشنویسی است.
سیدمحمود ستاری، معلم بازنشسته آموزشوپرورش هنر خطاطی را از پدرش آموخته است، او همزمان قاری قرآن است و شعر هم می گوید. او پس از انقلاب سال ها در جبهه حضور داشته است.
محمد ملک، امید دارد که هنر خوشنویسی به زندگی مردم راه پیدا کند و برای این کار حتی آثارش را رایگان به مردم اهدا کرده است.