بانوان محله فاطمیه برای سیاه‌پوش‌کردن کوچه‌ها پای کار آمدند

سی دقیقه‌ای هست که نماز جماعت ظهر و عصر تمام شده و نمازگزارانی که تعقیبات نماز را به جای آورده‌اند، به‌تدریج در‌حال ترک مسجد چهارده‌معصوم (ع) هستند. گروهی دیگر از بانوان محله فاطمیه، در این ساعت از عصرِ ماه رمضان، به تدریج از راه می‌رسند و یک‌راست به طبقه بالای مسجد می‌روند تا تکلیف چادر‌های سیاه‌رنگی را که یک گوشه، روی هم تلنبار شده است، معلوم کنند.

برای این چادر‌های دست دوم که روزی برای پوشش عفیفانه بانوان محله استفاده شده‌اند، رسالتی تازه تعریف شده است. آنها قرار است به پرچم‌های عزای رهبر شهید انقلاب اسلامی تبدیل شوند و در خیابان‌های منطقه‌۳ و ۴، اندوه فقدان او و دیگر شهدای جنگ رمضان را پیش چشم رهگذران بیاورند.

مطلب مرتبط ۳۰ سال آشپزی رایگان برای هیئت‌های مشهد

خودمان آستین بالا زدیم

تلفن همراهش در این شب و روزها، آرام و قرار ندارد. زنگ می‌خورد و مکالمه‌ای کوتاه با کسی که آن سوی خط است، شکل می‌گیرد. خیلی‌هایشان کسانی هستند که می‌خواهند در سیاه‌پوش‌کردن کوچه‌ها و خیابان‌های منطقه سهیم باشند.

«اطلاع رسانی را در چند مسجد محله انجام دادیم. به‌جز حدود ۱۵۰‌چادر، چندمیلیون‌تومان هم کمک مالی جمع شد برای خرید پارچه مشکی. عده‌ای هم خودشان چند متر پارچه سیاه خریدند و به مسجد آوردند.» اینها را فاطمه احمدیان می‌گوید؛ فرمانده پایگاه بسیج امام‌زمان (عج) که مدیریت کار را بر‌عهده دارد.

دلیل جرقه پویش اهدای چادر مشکی را نارضایتی اهالی از کمبود سیاهه‌ها در خیابان‌های محله عنوان می‌کند و می‌گوید: پیگیری‌های اداری‌مان از شهرداری منطقه‌۳ که بی‌نتیجه ماند، خودمان آستین بالا زدیم و از مردم کمک گرفتیم. بعد هم فراخوان دادیم به خانم‌های محله برای دوخت پرچم‌ها. نتیجه شد چیزی که می‌بینید.

تکاپو در مسجد

پنج بانوی جوان، پشت چرخ‌های خیاطی نشسته‌اند و مشغول دوخت‌و‌دوز هستند. برخی دیگر، قیچی به دست دارند و به‌سرعت چادر‌ها را برش می‌زنند، طوری‌که برای دوخت پرچم‌های یک متر در هفتاد سانتی‌متر مناسب باشد. تعدادی از بانوان سالخورده محله هم سرقیچی‌ها و نخ‌های زاید را جدا می‌کنند تا کار دوخت، ساده‌تر باشد.

کمی آن سوتر چند‌نفری که بینشان، دختران نوجوان نیز به چشم می‌خورد، پرچم‌های آماده را تا می‌زنند و بسته‌بندی می‌کنند. در همین چند روز، حدود هشتصد‌پرچم، دوخته و به مساجد منطقه ۳ و ۴ برای نصب در معابر، تحویل داده شده است؛ مثل سی‌متری طلاب و بولوار رسالت. همین امروز هم قرار است گروهی از برادران بسیجی مسجد چهارده‌معصوم (ع) برای تحویل گرفتن پرچم‌ها و سیاه‌پوش‌کردن کوچه‌های اطراف مسجد مراجعه کنند.

تکاپوی پانزده‌بانویی که اینجا گرم کار هستند، بانوانی که چادر‌های دست دوم خود را اهدا کرده‌اند و دیگرانی که با کمک‌های ریالی، پشتیبان طرح شده‌اند، دلیلی مشترک دارد؛ اعلام عزا به خاطر شهادت رهبری که جای خالی‌اش جبران نخواهد شد.

هنر، صرف هدفی مقدس

امروز چرخ خیاطی خانگی‌اش را با کمک دختران دوازده و هشت‌ساله‌اش به مسجد آورده است تا به قول خودش، قدمی کوچک در عزای «آقا» برداشته باشد. مژگان آخوندان، خیاط‌زاده است و هر آنچه را از دوخت‌و‌دوز می‌داند، مرهون مادر هنرمندش است. می‌گوید: فکرش را نمی‌کردم روزی دانسته‌های حداقلی‌ام در خیاطی و این چرخ ساده، برای چنین هدف مقدسی خرج شود.

او که دو‌ساعتی هست با زبان روزه در این فضای صمیمی، پارچه‌های برش‌خورده را می‌دوزد، عازم منزل است تا سفره افطار را برای خانواده پنج‌نفره‌اش مهیا کند. مقداری پارچه برش‌خورده را هم با خود می‌بَرد تا از فراغت شبانه‌اش برای سردوزی پارچه‌ها استفاده کند.

* این گزارش یکشنبه ۲۴ اسفندماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۵۶ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.