به سراغ محلات عسگریه، ابوذر، ایمان، سیدی و طرق رفتیم تا بزرگ‌تر‌ها که هم قبل را دیده‌اند و هم بعد را، برایمان از محله‌شان بگویند.
تأسیس بنیاد دیابت ایرانیان قدم بزرگ خانواده فروزنده‌فر بودکه سال‌ها پیش برداشته شد. حمیرا فروزنده‌فر می‌گوید: هدف و تمرکز ما بیشتر بر آگاهی‌بخشی و آموزش به زبان عام بوده و هست.
قرار بود درباره کلینیک ویژه‌ای که در محله المهدی درحال ساخت است، گزارش بگیریم، اما ورود ما به این محدوده و صحبت با اهالی صبای‌غربی درمورد پیشینه درمانگاه، ما را وارد ماجرا‌های تازه‌ای کرد؛ کلاف سردرگمی که سرنخ آن از کلینیک آغاز شد.
دهه ۶۰ تنها درمانگاهی که خدمات بیست‌و‌چهارساعته دندان‌پزشکی ارائه می‌کرد، خیریه و درمانگاه حضرت ابوالفضل (ع) بود؛ درمانگاهی که زمینش توسط مرحوم محمد‌حسین زرگرباشی و پول ساخت اولیه آن را مرحوم محمد طاهری‌هروی در سال۱۳۶۰ اهدا کرد.
محمدی سرپرستار بیمارستان امام زمان(عج) در محله رضائیه تعریف می‌کند: اول هر نوبت کاری بسته به تعداد بیماران، پرستاران تقسیم می‌شوند. به طور استاندار هر ۴ یا ۵ بیمار یک پرستار دارد.
کوچه خلج ۶ که از سوی دیگر به معبرشهید‌اصلانی ۱۹ منتهی می‌شود، کوچه‌ای قدیمی در محله سیدی است. در همان ورودی، چندین گاراژ بزرگ که متعلق به شرکت‌های مختلف است، جا خوش کرده‌اند.
مرحوم حاج‌قربان نیک‌رفتار یکی از افراد قدیمی التیمور با استفاده از فریضه وقف گام‌هایی چند در راه بهبود شرایط زندگی و بهداشت و درمان در محله پنجتن برداشته است.
درمانگاه سلامت در بولوار هدایت کار‌های فوق برنامه زیادی برگزار می‌کند و یکی از اهداف اصلی خود را جدای از درمان، مباحث آموزشی و پیشگیری از بیماری‌ها قرار داده است.
ناصرالدین‌شاه در سفر نخستش به مشهد، از مکان دارالشفا که میانه مسجد گوهرشاد، بازار و مدرسه پریزاد و دودرب بوده است، ایراد می‌گیرد و آن را مناسب نمی‌داند.
از سال ۱۳۷۴ کانون حمایت از بیماران هموفیلی در محله چهنو مشهد راه‌اندازی شد تا با کمک خیران بتواند بخش کوچکی از درد‌های این بیماران را بهبود ببخشد.
دکتر سید‌رضا گل‌شائیان، پزشک خیر محلۀ پورسینا، ۱۵ سال پیش مطبش را در حاشیۀ شهر دایر کرد تا سهمی در کمک به نیازمندان داشته باشد.
این درمانگاه خیریه است و علاوه‌بر انجام امور درمانی، دستی در دستگیری از نیازمندان با تهیه موادغذایی مورد‌نیاز، پوشاک و اهدای مبالغ نقدی دارد.
خیابان صادقیه۱۴، معبری فرعی در محله نقویه است که تا بولوار مهدیه کشیده می‌شود. تنها مرکز درمانی انتهای محدوده الهیه در این خیابان قرار گرفته است.
ساکنان محله زارعین از صبح زود به استقبال جهادگران درمانی آمده‌اند تا شاید بتوانند درد خود را دوا کنند. بیشتر مراجعه‌کنندگان زن هستند که اغلب با فرزندانشان آمده‌اند.
علیرضا صفاران و علیرضا نجاران دو پزشکی هستند که از ۱۵ سال پیش تصمیم گرفته اند در محدوده حاشیه شهر و درماندگاه فدک که در بولوار توس قرار دارد، به بیماران خدمت کنند.
شهرک مهرگان با بیش از ده هزار نفر جمعیت فاقد امکانات درمانگاه و داروخانه است.
خیابان گلستان از‌جمله معابر پر‌رفت‌وآمد منطقه8 است. این خیابان که حدود هشت‌دهه از ساختش می‌گذرد، در نقشه سال1325 نیز به همین نام بوده است. خیابان گلستان این روزها به یکی از مراکز درمانی تبدیل شده و با تأسیس مطب پزشکان در آن، چهره‌اش تغییر کرده و ترافیکش بیشتر از قبل شده است. باوجود ساخت‌وسازهای جدید هنوز هم درختان کهن‌سال و خانه‌های ویلایی قدیمی در آن حرفی برای گفتن دارند.
نرگس شجاعی بیش از چهل‌سال است در محله امام‌خمینی(ره) زندگی می‌کند و در این سال‌ها برخی از همسایه‌ها او را به‌عنوان فردی دوستدار حیوانات می‌شناسند و بعضی هم خانه او را نقاهتگاه حیوانات معرفی می‌کنند؛ به‌همین‌دلیل هر‌وقت گربه یا پرنده‌ای زخمی پیدا می‌کنند، برای درمان و نگهداری به آنجا می‌برند.
علی‌اکبر مولایی یکی از کسانی است که با همت و همراهی مردم توانسته است در قالب فعالیت‌های خیریه «پنجتن شهر توس»، یاری‌رسان خانواده‌های فراوانی در محله پنجتن باشد. او روایتگر آدم‌هایی از همین بافت شهراست که پول را با هزار زحمت به دست آورده‌اند اما آن را انفاق می‌کنند و می‌داند هنوز کم نیستند افرادی که به ثروت‌اندوزی نمی‌اندیشند، آدم‌های سخاوتمندی که نان سفره‌شان را قسمت می‌کنند.
لعیا بهشتی مسیر کمک به کودکان را انتخاب کرده و حالا در آستانه نهمین سال فعالیت خود به حدود 500 کودک کمک کرده و بانی خیری برای تسکین دل انبوهی پدر و مادر شده است. کودکانی درگیر سرطان، بیماری پروانه‌ای، کام شکری و ستون فقرات، تنفسی و قلبی و ... . قرار مصاحبه و عکاسی‌مان را در بیمارستان دکتر شیخ می‌گذاریم و جالب است که حضور این بانو مورد استقبال کادر درمان قرار می‌گیرد