خیلی از همسایهها به خانه بی بی رفت و آمد داشتند. وقت روضه درِ خانه بی بی نیمه باز بود. اما بعد از ۳۵ سال، چند روز پیش، فهمیدند بی بی عصمت خداداد حسینی، مادر رئیسجمهور، آیت الله ابراهیم رئیسی است.
محله
ایثارگران۲
محله ایثارگران که امروز در میان عامه مردم به «شهرک امام» نیز شناخته میشود، در گذشتهای نهچندان دور محل قرارگیری روستای نخودک بوده است. روستای نخودک تا اوایل دهه هشتاد همچنان بهصورت روستایی حاصلخیز، با باغی دلگشا در حاشیه شمالی شهر مشهد وجود داشت. حسنعلی مقدادی اصفهانی، یکی از عرفای معروف مشهدی بهدلیل سکونت در سالهای پایانی عمرش در این روستا به «حاج شیخ حسنعلی نخودکی» مشهور شد.
رستم کریمدادی نزدیک یکسال است توفیق خدمت در یکی از خاصترین بخش های حرم را پیدا کرده است. جایی که گلآرایی گلهای مضجع شریف رضوی و دیگر قسمتها در آن انجام میشود.
مهین بهرامیه بانوی هنرمند محله ایثارگران مشهد میگوید: بیشتر ساعات شبانهروز را پای دار قالی میگذرانم. با گلهای قالی حرف میزنم و قربانصدقهشان میروم که چقدر زیبایند، اگر چند ساعت آنان را رها کنم، دلتنگی غریبی پیدا میکنم.
قدیمیترین سندی که در آن اسمی از مزرعه نخودک برده شده، سندی مربوطبه سال ۱۰۹۹ قمری و دوره شاهسلیمان صفوی است که در آن به موضوع پرداخت وجوه از محل درآمد مزرعه نخودک، اشاره شده است.
سیدهستایش اسحاقی پانزدهساله است و ساکن محله ایثارگران. او با داشتن پانزدهمدال کشوری و استانی در این ورزش به پر افتخارترین ورزشکار باشگاه تبدیل شده است.
دختر کونگفوکار که ۱۱ مدال رنگارنگ ورزشی در کارنامه دارد، میگوید:دوست دارم با ورزش به محلهام خدمت کنم؛ مثلا مدرک مربیگریام را بگیرم و بهعنوان مربی در باشگاه فعالیت کنم.
آرزو احمدی میگوید: تا قبل از شروع کونگفو، خجالتی و گوشهگیر بودم، اما از وقتی به باشگاه رفتهام، برای ارتباط با دیگران مشکلی ندارم.
سیدهزهرا حسینی که در چهاردهسالگی ازدواج کرده، از سواد، فقط خواندن و نوشتنش را بلد بوده و حالا در آستانه تحصیل در مقطع دکتری است.
اینکه بچههای امروز تمایلی به این بازیهای سنتی و قدیمی ندارند، طبیعی است؛ چون سرگرمیها زیاد شده است.
با اینکه محله ایثارگران یادگار یک روستای قدیمی با زمینهای مزروعی است، امروز کمبود فضای سبز یکی از مشکلات بزرگ این محله است.
سارا صابری میگوید: کتاب داستانی درباره کاراته در کتابخانه مدرسه پیدا کردم. برایم جالب بود و آن را خواندم. با این کتاب بود که علاقهام به کاراته بیشتر شد.
کوچه آیتالله عبادی84 بعد از جنگ به نام شهید محمدجواد غلامی مزین شد. این کوچه در محله ایثارگران تا قبل از پیروزی انقلاب به کوچه «خوشبین» معروف بود. به گفته قدیمیهای محله تا نیمقرن قبل این کوچه و کوچههای اطراف بیابان بوده است. یک کوره آجرپزی و یک مرغداری در سمت راست کوچه از سمت بولوار عبادی، تنها آبادیهای کوچه خوشبین در گذشته بوده است. جوی آب هم در راسته دیوار کوره آجرپزی همیشه روان بوده است. این کوچه سه شهید دارد. شهیدان الدی، غلامی و قدرتی شهدای کوچه هستند.
حاج رجب محمدزاده را خیلیها تا روزی که مستندش را ندیدند، نشناختند. مستندی که حمید یادروج با نام «پسر را ببین، پدر را تصویر کن» از زندگی او ساخت، خیلیها را انگشت به دهان گذاشت. رزمنده بی ادعای دوران دفاع مقدس ۳۲ سال پیش در منطقه ماووت و بر اثر اصابت خمپاره، صورتش را به طور کامل از دست داد.
اینجا یکی از فرعیهای خیابان ایثارگران است. 2کوچه بالاتر پیرمردی ژولیده کیسه بزرگی در دست دارد و زبالهها را زیرورو میکند. او آرام و بیتوجه به اطرافش میان پلاستیکهای زباله چراغقوه میاندازد.