محمدرضا غفوریان، بچه کوچه حمام برق بازیگری است که اگر پدرش او را به دبیرستان نمی‌فرستاد، امروز او را نه در قامت بازیگر تئاتر بلکه در قامت یک خیاط حرفه‌ای می‌شناختیم.
مهدی محسنی عاشق چوب و خراطی است. او مقام اول جشنواره ثقلین در بخش معرق را کسب کرده و در جشنواره دوسالانه یونسکو هم نشان ملی برای شکلات‌خوری خراطی‌شده‌اش به او تعلق گرفت.
فائزه مهدی‌پناه و بابک منتظری زوج هنرمندی هستند که آثار هنری پاپیه‌ما‌شه‌شان با کاغذ‌های بازیافتی در دستان هنرمندشان خودنمایی می‌کند.
امید شریفی از زمانی‌که آموزش معرق به افراد دارای شرایط خاص را قبول می‌کند، هر سال بر تعداد شاگردانش افزوده شده است؛ به‌طوری‌که سال اول با یک هنرآموز اوتیسمی شروع کرد، اما اکنون چهل‌درصد هنرجوهایش را افراد دارای شرایط خاص تشکیل می‌دهند.
سیده حشمت موسوی، هم معلم است و هم حافظ قرآن. اما بیشتر هنرمندان او را با شعرهایش می‌شناسند که از کودکی در او جریان داشته است.
آتنای یازدهساله، نوجوان محله سیدی می‌خواهد نقالی برجسته در کشور شود.
محمدهادی عرفان با استفاده از معماری سبک‌های خاص ایرانی و اسلامی حال و هوای متفاوتی به فضای خانه خود بخشیده است.
محمدامین جهان‌شیری با اینکه چند کلاس بیشتر سواد ندارد، همیشه مشغول خلق شعر است؛ شعر‌هایی که بیشتر در مدح پیامبر اکرم (ص) و اهل‌بیت (ع) است.
سعیده زنبوری تعریف می‌کند: به‌طور‌کامل فلج شده بودم. تنها چیزی که زنده بود، مغزم بود. پنج‌سالم که شد، کم‌کم توانستم دست‌هایم را تکان بدهم.
«شام عاشورا» و «اسماء الحسنی»، ۲ اثر هاشم طلائیان بجستانی هستند که ثبت موزه ملی ایران شده و در پای هر دو اثر، امضای استاد فرشچیان است.
نیلوفر (فاطمه) عیدی متولد۱۳۷۵ و فرزند اول خانواده است. پدرش بازنشسته دادگستری و مادرش معلم است. در منطقه طلاب مشهد زندگی می‌کند و علاوه‌بر اینکه دانشجوی رشته جامعه‌شناسی است، به روزنامه‌نگاری، داستان‌نویسی، فعالیت در رادیو‌های اینترنتی می‌پردازد.
ناصر افقهی فریمانی هنرمند صداپیشه‌ای که آوازه طنزپردازی‌هایش بسیار شنیده شده است. او می‌گوید: از بچگی استعداد تقلید صدا و طنزپردازی داشتم و از ۱۶ سالگی نیز با هنرم نقل محفل می‌شدم.
هدیه نوجوان محله پنج‌تن، معاون رئیس جمهور و استاندار را غافلگیر کرد.
بهزاد صاحبکار که تولیدکننده مجسمه‌هایی در ابعاد کوچک است درباره تفاوت کارش با خارجی‌ها می‌گوید: در نمونه‌های خارجی، رنگ مجسمه هم چاپ می‌شود، اما ما در شرکتمان چند مینیاتوریست داریم که بادقت، مجسمه را رنگ می‌زنند.
محمدحسین نازی وقتی چهارده‌ساله بوده، عقیق‌تراشی می‌کرده، مدتی به‌دلیل مشکلاتی که عقیق چینی برای عقیق مشهدی به‌وجود آورده، دست از کار کشیده، اما دوباره با عقیق، آشتی کرده است.
محمد ثابت‌قدم، معرق‌کار کاشی سنتی، در محله ابوذر ادامه‌دهنده راه نسلی است که هنر معرق را قرن‌ها پیش برده و بر جلوه آن افزوده‌اند. محمد، استادکاری جوان و حدود ۱۶ سال در هنر معرق سابقه فعالیت دارد.
سمانه نعیمی، معلم جوان محله فرهنگیان ۵ جلد کتاب درسی با نام‌های «کامپی در سرزمین اسرار آمیز ۱ تا ۵» تألیف کرده است.
سیدرضا صفوی می‌گوید: من پانزده‌سال مدرس دو رشته خوش‌نویسی و تذهیب بوده‌ام، اما برای سه سال، قلم از من فرمان نمی‌برد؛ گویی اصلا خطاط نبودم! هیچ‌کس نمی‌دانست مشکل کجاست.
مربی مهدکودک مهسا غفوریان در پرونده‌‌اش نوشته «مهسا خیلی استعداد بازیگری دارد» همان طور هم شد، او برترین بازیگر زن، در سی و ششمین دوره از جشنواره تئاتر فجر شد.
ریحانه قناد، شاعر ۱۹ ساله محلۀ ایثار، شعر‌های زیادی سروده است. اولین شعر او به ۱۰ سالگی‌اش برمی‌گردد.