چهره سرد و خشنش باعث میشود در بیشتر فیلمها در نقشهای منفی ظاهر شود، اما با دقایقی گفتوگو متوجه خواهیم شد که شخصیت اصلی انوشیروان ارجمند هم مهربان است و هم ارجمند.
علیاصغر خاکساری که متولد سال ۱۳۴۲ قائن است و ساکن محله امام خمینی(ره) است. او عضو کانون قلمزنان برتر دنیا در آمریکا نیز است و ۲۰ اثر قلمزنی او در نمایشگاه دائمی این مرکز نگهداری میشود.
سال ۱۳۸۴ به سفارش یکی از دوستان، برای یک سال به مشهد آمدم تا با عنوان نقاش دیواریِ بوستانها مشغول بهکار شوم که نمک گیر امامرضا (ع) شدم و ماندم.
مصطفی شریعتی، نقاش و هنرمند معلولی است که بدون دست، آثاری را از خود برجا گذاشته که همگان را شگفتزده کرده است.
آندریا میگوید: علاقهام با کتابخواندن شروع شد. تقریبا هرروز یک کتاب میخواندم. بعد از یکسال عضو کانالی شدم که داستانهای کودکانه در آن قرار میگرفت و با خواندن آنها به نویسندگی علاقه پیدا کردم.
ابوالقاسم علیشاهی شاعر قدیمی محله المهدی(عج) است. لابهلای حرفهایش به هر موضوعی که میرسیم، شعری آماده در آستین دارد و همان دم آن را با لهجه محلی تربت حیدریه یا به سبک حماسی میخواند.
خیلیها صدای حسن معین را با برنامه رادیویی اوسنهها که داستانها و افسانهها را با لهجه مشهدی بازگو میکرد، میشناسند.
رضا عطاران زاده محله کوشش مشهد است. کوچهپسکوچههای گاراژدارهای قدیم به ویژه کوشش ۱۹، هنوز هم بوی بازیها و قهقهههای خاص رضا را بهخاطر دارند.
احمد غایتی تعریف میکند: در اردوی زیارتاولیها باید در یک روز ۲۵ خبر کار میکردیم. دوست داشتم با سرعت عمل کنم، اما نمیشد همزمان با مصاحبه، تنظیم هم داشته باشیم. برنامه که تمام شد، از ۱۲ شب شروع کردیم و تا ۴ صبح نوشتیم.
استاد محمد یگانه «بخشی» است و بخشیها از همانهایی هستند که با ساز و آواز، آداب و رسوم ایل را سینه به سینه و نسل به نسل به دنیای امروز رساندهاند.
جواد گنجعلی شاعر مشهدی است که تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسیارشد مشاوره ادامه میدهد و حالا علاوه بر آموزش و پرورش در یک مرکز مشاوره مشغول کار است.
رزیتا پُراتعلی در تولید قند و نبات با طعمها و شکلهای فانتزی و متفاوت فعالیت دارد و علاوه بر تولید محصولات جذاب، با برگزاری دورههای آموزشی، بانوان زیادی را نیز در این مسیر توانمند کرده است.
اگر گذرتان به بازار جنت افتاده باشد، حتما فرهنگسرای بهشت و بازارچه مشاغل سنتی آن را دیدهاید، بازارچهای که از مرحله طراحی تا اجرای آن را جواد نژادحسین برعهده داشته است.
شرکت در یک رقابت ملی برای امیرعلی نظام، پر از اتفاقات خوشایند بود؛ از کسب رتبه نخست کشوری در پنجمین جشنواره پژوهشسراهای دانشآموزی گرفته تا باورکردن خود. میگوید: صفرتاصد کار را خودم انجام میدهم.
ماشاءالله وحیدی، یکی از نامداران نمایش سنتی یا بهاصطلاح تختحوضی است. ذهن بسیار خلاق او میتوانست در هر لحظه از نمایش، عنصر خندهداری به کار اضافه کند و مردم را بخنداند.
نمایشی که رضاپور را در چهاردهپانزدهسالگی به رادیو کشاند، یک خوششانسی بزرگ بود. استاد صلاحی صدا و بازیاش را که دید، پیشنهاد داد بیاید برای رادیو برنامه اجرا کند. از روزهای آخر دهه ۳۰ تا زمانیکه جان داشت، بچه رادیو بود.
موسویان میگوید:یکی از دلایلی که فکر میکنیم شاهنامه سخت است، همین متون نقالی هستند. مینشینیم و چیزی نمیفهمیم و تصورمان این است که شاهنامه سخت است، در حالی که کلی مفاهیم نمادین و پنهان دارد!
از حاشیه خیابان امامرضا(ع) به سمت حرم که بروید، بارها و بارها با مغازههایی مواجه میشوید که افرادی در آنها شما را به گرفتن عکس با نمایی از ضریح مطهر یا حرم دعوت میکنند.
حسن شکاری هنرمند قلم زنی مشهد است که ۳۰ سال دراین حرفه کار میکند. او از نوجوانی وقتی که فقط ۱۴ سالش بود و کنار پدر در مغازه مسفروشی کار میکرد، نخستین جرقههای هنر قلمزنی در ذهنش زده شد.
رضا سجادی صاحب همان صدای آشنایی است که چهارم اردیبهشت سال۱۳۱۹ برای نخستینبار پشت میکروفن رادیو گفت: «اینجا تهران است؛ صدای ایران». حضور او در رادیو بعدها عاملی برای قرار گرفتنش در سمتهای مهم سیاسی و اجتماعی شد.