محسن، هادی، معصومه و علیرضا که شهروندان محله فرهنگیان محسوب میشوند، بهترتیب فرزند دوم، چهارم، پنجم و هفتم خانواده «قشنگ» هستند که بهمرور، کمتوان جسمی شدهاند.
محله
فرهنگیان
محله فرهنگیان نامش را از شرکت تعاونی فرهنگیان که اولین بانی ساختوساز خانه در این محدوده بوده، گرفته است. با ساختوساز منازل تعاونی توسط این شرکت، آموزش وپرورشیها و کارمندان دانشگاه فردوسی در دهه۷۰ به قاسمآباد آمدند. محله فرهنگیان یازدهمین محله پرجمعیت مشهد است.
سیدصادق اقتصادی جزء اولین ورزشکاران رشته شمشمیربازی ایران است که سابقه قهرمانی کشور و همچنین مربیگری تیم بزرگسالان، جوانان و نوجوانان ایران را در مسابقات جهانی داشته است.
سیدحسین جودیثانی میگوید: درخت شاهتوت حیاط خانهمان را ۱۰سال پیشاز شهادت سیدمهدی، همراه او پیوند زدم. وقتی عزم آن سفر ۴۵ روزه را کرد، گفت «بابا! از این شاهتوتها برای من هم نگه دار.» اما رنگ شاهتوتها را ندید!
در سال ۱۳۶۸ به جای تشویق و ترغیب، من را اخراج کردند و در حکمم نوشتند که از کار رضایت ندارند و وظایفش را به درستی انجام نمیدهد.
مجتبی فرزانه، صاحب یکی از فستفودهای منطقه ۱۰ است که به خاطر روحیه فرهنگیاش، چندین قفسه کتابخانه در مغازهاش جانمایی کرده و به یک پاتوق فرهنگی و تجاری برای دانشجویان تبدیل شده است.
سیدرضا حسینی بین مشتریانش به لبنیاتی حسینیِ باانصاف معروف است. مشتریهایی که میگویند صاحب مغازه به خاطر انصاف و خلق نیکویی که دارد، باعث جذب آنها شده است.
محمدعلی آئینهچیان خیلی اتفاقی تریبوندار شده و بهناگاه در آغاز دهه سوم زندگیاش، نام مجری در کنار اسمش نشسته است؛ عنوانی که حال با آن، روزهای بازنشستگی را میگذراند.
رضا صولانی میگوید:من لیاقت این را داشتم که دستهای من زیر پای مسافر و زوار امامرضا (ع) باشد؛ هم اویی که به نشان ارادت، همان سنگها را میبوسد و پیشانیاش را هم روی آن سنگها میگذارد.
محله فرهنگیان نامش را از شرکت تعاونی فرهنگیان که بانی ساختوساز خانه در این محدوده بوده، گرفته است. با ساختوساز منازل تعاونی توسط این شرکت، آموزشوپرورشیها و کارمندان دانشگاه فردوسی در دهه ۷۰ به قاسمآباد آمدند.
بانوی سرزنده محله فرهنگیان ۹فرزند، ۳۹نوه، ۴۱نتیجه و ۴نبیره دارد. او در بین اعضای خانوادهاش به چند اسم صدا زده میشود. همسر مرحومش او را «ننه حسین» صدا میزده؛ بچههایش «مامان»، عروسها و دامادها «حاج خانم» و نوهها و نتیجهها «مادربزرگ».
امیرپارسا جوهری میگوید: در یکی از مسابقات، حریفهایم قدر و من نگران باخت بودم، اما پدرم گفت حتی اگر هیچ مقامی نیاورم، مهم نیست. همین حرف باعث شد راحتتر مبارزه کنم.
مرکز آموزشی امامرضا (ع) با استفادهاز روش «شنیداریکلامی» پذیرای مادرانی است که وقت بسیار بیشتری را نسبت به مادر یک فرزند سالم، صرف تربیت و پیشرفت کودک خود میکنند.
خیابان حسابیجنوبی معبری است که در محله فرهنگیان قرار دارد. این خیابان از یک سمت به بولوار شریعتی میرسد و از سمت دیگر بنبست است.
سیدمجتبی طباطبایی از آن بچههای عشق کاراته است که در شانزدهسالگی، ششمدال قهرمانی را از آن خود کرده است، یک مدال کشوری و پنجمدال استانی. مشوق او در ورزش، پدرش است.
مهیار مقیمی یک فعال اجتماعی است که حدود یک دهه است مهمترین دغدغهاش ترویج فرهنگ دوچرخهسواری بهعنوان یک وسیله حملونقل عمومی بوده است.
«بچههای محیطزیست نیما»، یک گروه شانزدهنفره هستند که به هیچ سازمانی وابسته نیستند؛ کودکانی که از دل محله «فرهنگیانِ» قاسمآباد برخاستهاند و دستدردست هم دادهاند تا حال این روزهای زمین را خوش کنند.
ناخدادوم فریدون لنگرا میگوید: نیروی دریایی در پیروزی دفاع مقدس، نقش مهمی ایفا کرد که یکی از عملیاتهای مهم آن، مربوط به سال ۶۰ و منهدمسازی نیروی دریایی عراق بود.
ماماها میگویند چون آنها قبل از زایمان که لحظات دردناکی برای یک مادر است، کار معاینه را انجام میدهند، «جلاد» نامیده میشوند و درعوض پرستاران که بعد از تولد نوزاد مادران را به بخش منتقل میکنند، «فرشته» اند!
یکی از آرزوهای موسیالرضا حسنزاده داشتن باشگاه ورزشی در مدرسهشان است. او علاقه بسیار دارد تا هرآنچه را در کاراته آموخته است، به رفقا و همکلاسیهایش آموزش دهد.
دانشآموزان دبیرستان «صدیقه» در آستانه سال نو، جشن «روز مهربانی» و «سمنوپزون» را برگزار و در مدرسهشان سفره هفت سین پهن کردند.