نمایشگاه «از عرفات تا فرات» در کوچه پشت بازار بزرگ ملل تداعیکننده بینالحرمین کربلاست. در اینجا آثار هنرمندان مهاجر افغانستانی با موضوع عزاداری به نمایش گذاشته شده است.
محله
شهید آوینی
محله شهید آوینی که در میان عموم مردم به گلشهر شهرت دارد، میزبان بخش زیادی از مهاجران افغانستانی است. برخی از مشهدیها به این محله کابل کوچولو هم میگویند. مهاجران در این محله احساس غربت نمیکنند. فراوانی مغازههای فروش لباس و غذای افغانستانی باعث شده این محله یکی از ظرفیتهای گردشگری مشهد باشد.
سمیه غلامی اولین دختری است که برای کشور افغانستان در ورزش بانوان مدال طلا گرفته است.
چندسالی است که در گلشهر بهویژه کوچۀ سینما (خیابان شفیعی ۳۳) رستورانهایی که غذای افغانستانی سرو میکنند، زیاد شده است.
مرضیه سلطانی دانشجوی دکترای زبان انگلیسی که بهطور رایگان به خانوادۀ شهدای مدافع حرم زبان آموزش میدهد.
تعمیرگاه خودروی برادران؛ یک تفاوت اساسی با دیگر تعمیرگاههای خودرو دارد، در واقع هم مکانیکی است، هم مسجد.
جعفرسلیمی مربی باسابقه فوتبال میگوید خاطرههای بدش مدام در حال تکرار است و دوست دارد بازیکنانش حداقل هفتهای یک بار در چمن تمرین کنند.
سیدجواد رفائی ۴۱ سال دارد و دوست دارد یک گلخانه بزرگ بزند تا گل را بدون هیچ واسطهای به دست مشتری برساند.
داستان کبوتر سیاه امیرحسین خاورری، بحران هویت را فریاد میکشد. این کودک هشتساله با قلمش جادو کرده و انگار تمام درد سالهای سال مهاجرت پدرانش را در نوشتههایش نشان داده است.
جانبازیاش ۳۰ درصد است و مشکلات اعصاب و روان هم دارد. با این وجود کارش را رها نمیکند و در آموزش و پرورش ناحیه ۱، ناحیه ۵ و تبادکان مشهد به دبیری میپردازد.
در ایام انقلاب و جنگ دو نوجوان نامههای مردم گلشهر را به دستشان میرساندند بدون اینکه استخدام اداره پست باشند.
برادران جاویدان در ابتدای گلشهر و در نزدیکی بازار ملل، کارگاهی دایر کردهاند و به تولید قطعات چوبی و ام دی اف با دستگاه برش لیزریشان مشغول هستند.
امانالله میرزایی خبرنگار، شاعر، نویسنده و کارگر ساختمانی ساکن در گلشهر تا کنون دو کتاب چاپ کرده است.
محمدرضا بیک والیبالیست تیم ملی جوانان ایران، از محله گلشهر تا بالاترین سطح ورزشی خودش در آسیا و جهان پیش رفته است.
سکینه هاشمی، تصور نمیکرد بعد از یک فاصله کوتاه بتواند برای ۴۰۰ نفر از بانوان سرپرست خانوار محله خود کارآفرینی کند.
با دو آشپز آشنا شوید که قابلی ازبکی را پانزده سال پیش به گلشهر آوردند
ماماحسن و سید بشیر دو آشپزی هستند که حدود پانزده سال پیش قابلی به سبک ازبکی را برای اولین بار در رستوران گلشهر عرضه کردند.
سی سال خدمت طاهره کلاتهعربی تمام شده است، ولی، چون عاشق کارش هست، امسال هم استمرار گرفته و همچنان در مناطق محروم کار میکند.
محمدجواد فقط ۱۵ سال دارد، اما با همین سن کم توانسته است یک نرمافزار آموزشی برای درس تربیتبدنی درست کند.
حاجناظر ابراهیمی، کسی است که سالها خادم امامخمینی در نجف اشرف بوده است و درحالحاضر ساکن گلشهر مشهد است.
فاطمه کهندل، معلم دبستان شهید غلامرضاییان میگوید: چهلدانشآموز دارم که نیمی از آنها یتیم، بدسرپرست و یا فرزند طلاق هستند.