محسن سروی با تشکیل گروه جهادی «راه سعادت» ۱۳ سال است در نقاط مختلف کشور به نیازمندان خیر میرساند. از موکبهای محرمی در شهرهای مرزی و عراق گرفته تا امدادرسانی در سیل و زلزله و برآوردهکردن آرزوهای کوچک کودکان.
حجتالاسلاموالمسلمین رمضانعلی رضایی، امامجماعت مسجد حدود یکسال پیش تصمیم گرفت حلقه صالحین را راه بیندازد؛ جمعی کوچک که حالا بزرگ شده و به گفته خودش هر جلسه پنجاه تا شصتنفر از کودکان و نوجوانان محله را دور هم جمع میکند.
وقتی جمعیت محله مقدم زیاد شد، بزرگان و بازاریان دور هم جمع شدند و به این نتیجه رسیدند که برای ادای فریضه نماز به مسجدی در محلهشان نیاز دارند. در آن جمع، «محمدعلی چاووشی» خانهاش را وقف ساخت مسجد کرد.
۴۵ سال از زندگی رضا زکریایی میگذرد؛ کسی که ماجرای زندگیاش از دوران نوجوانی تغییر کرد. طلبه، رزمنده و معلمی شد که سعی داشت درکنار خانوادهاش، قدمی در راه آرمانهایش بردارد و اکنون هم مربی رزمی است، هم به وظایف تبلیغیاش عمل میکند.
«صندوق رد مظالم برای جهیزیه» عنوان ایدهای است که به تازگی در مسجد امام حسنعسکری (ع) به راه افتاده و بازخوردهای مثبتی میان نمازگزاران و دیگر اهالی محله رده، بههمراه داشته است.
همزمان با واگذاری خانهها به نظامیان، هسته اولیه سکونت در محله طالقانی شکل گرفت اما پس از انقلاب یکی از خواستههای مردم مذهبی محله، داشتن مسجد بود که با کمک خیران در زمین اهدایی آستانقدس ساخته شد.
مسجد امیرالمؤمنین (ع) در خیابان مسلم شمالی، مسجدی ساده، اما زنده است که این روزها با حضور پرشور و نشاط نونهالان، نوجوانان و جوانان به مسجد حال و هوای متفاوتی به خود گرفته است.
توجیه کردن اهالی برای رصد رفتوآمدهای مشکوک در کنار فعال کردن گشتهای بسیج مسجد از برنامههایی است که امام جماعت مسجد سلمان به آن اشاره میکند و میگوید: ما سرباز انقلاب هستیم.
محمدحسین ایزدی میگوید: پدرم زندگی سادهای داشت. اهل تجملات نبود. در دوران حیاتش بارها به ما توصیه کرده بود برایش مراسم نگیریم و حتی سنگ قبر هم برایش نگذاریم و برای مردم مظلوم غزه کمک کنیم.
لاریجانی فقط امام جماعت نیست و باتوجه به علاقهاش به کار تربیتی برای نوجوانها، بخش بزرگی از کارهای فرهنگی مسجد را هم به عهده گرفته است. از مدیریت قرائتخانه دکتر و مهندسساز آن گرفته تا برپایی جلسات قرآن.
حاج احمددستوراتی بعداز نماز، یکیدو ساعت وقت میگذاشت و برنامههای ورزشی و فرهنگی اجرا میکرد. هوای مردم را داشت و برای پیگیری مشکلاتشان پشتکار عجیبی به خرج میداد.
مسجد حضرتزینب (س) در محله تربیت، مسجدی است که حوالی سه دهه قبل به همت نخستین ساکنان محله بنا شد تا امروز بهعنوان مهمترین پایگاه اجتماع اهالی و برپایی نماز جماعت شناخته شود.
سیدامیر نبیزاده میگوید: جامعه ما نیاز به افزایش و جوانی جمعیت دارد. به همیندلیل ما همیشه از خانوادههای چندفرزندی محله که شرایط اقتصادی مناسبی ندارند، حمایت کردهایم و این کمکها را ادامه میدهیم.
حاجحسین فرازآمد میگوید: پدرم برای اینکه آبادانی را به محله بیاورد، هزار متر زمین در خیابان امامرضا۵۹ خرید و در نصف زمین، گرمابه فروردین را ساخت و بخشهای دیگر را اقساطی به مردم داد تا مغازه بسازند و محله رونق بگیرد.
«سفیران هدایت» یکی از فرصتهای زندگی کیخائی بود، درست همان سالی که در مقطع ارشد رشته نرمافزار قبول شد. دوراهی سختی بود و علیرضا طلبگی را انتخاب کرد و حالا پساز یازدهسال در نقطهای که دلش میخواسته ایستاده است.
در مسجد امام زینالعابدین(ع) هم رد پای خیران مشهود است که با خدای خود معامله کردند. دعای کمیل با پذیرایی ساده برگزار میشود و بعد از دعای ندبه هم با کمک خیَرها سفرهای پهن میشود.
حرف حاجابراهیم محدث این بود: «در این لباس پایدار میمانم تا به لباسی سفید مبدل شود.» همینطور هم شد؛ نمازهای جماعت او حدود پنجاهسال در مسجد فقیهسبزواری، طیف زیادی از نمازگزاران را جذب کرد.
همه اتفاقات خوب در مسجد امیرالمؤمنین (ع) با آمدن حجتالاسلام سیدحجت سبحانلو رقم خورد؛ امام جماعت جوانی که دغدغه فرهنگی داشت. حالا در محله از هرکسی سراغ یک پایگاه فرهنگی فعال را بگیری، این مسجد را معرفی میکند.
مسجد ابوالفضلی محله مهرآباد قدیمیترین مسجد محله که اهالی خیلی دوستش دارند و همهجوره هم پایکارند. همه نمازهای یومیه به جماعت خوانده میشود و مردم از راه دور و نزدیک خود را به صفوف نماز آن میرسانند.
مسجد امامسجاد (ع) محله رازی جزو معدود مساجدی است که کودکانی که به تکلیف نرسیدهاند، حضور پررنگی در صفوف نماز آن دارند. محمدرضا آذری میگوید: کودکان و نوجوانان بسیاری در این مسجد بال و پر گرفتهاند.