صعود سنگ‌نورد محله فرهنگیان بر سکوی آسیا

ابوالفضل حسن‌پور، جوان هجده‌ساله محله فرهنگیان اوایل مهر سال ۹۵ بود که توانست به افتخار دیگری در رشته سنگ‌نوردی دست پیدا کند. او که چندین سال است تمام تمرکز خود را بر رشته ورزشی موردعلاقه‌اش گذاشته است، در دوازدهمین دوره مسابقات آسیایی سنگ‌نوردی، در ماده بولدرینگ، به مقام سوم آسیا دست یافت و مدال برنز را از آن خود کرد؛ مدالی که نخستین مدال تاریخ ایران در گروه سنی جوانان در ماده بولدرینگ به‌حساب می‌آید. به همین بهانه با وی گفتگوی کوتاهی انجام دادیم.

ابوالفضل سال‌ها است انگیزه زیادی برای پیشرفت در رشته سنگ‌نوردی داشت و با مقام سومی که امسال در مسابقات آسیایی به‌دست آورد، ثابت کرد که همچنان انگیزه خود را حفظ کرده است. خودش درباره این دوره از مسابقات آسیایی که از ۵ تا ۹ مهر به‌میزبانی ایران و در سالن پیام تهران برگزار شد، می‌گوید: «چون قرار است کشور ژاپن در المپیک ۲۰۲۰، میزبان مسابقات باشد، خیلی جدی، رشته سنگ‌نوردی را نیز دنبال می‌کنم و در دوازدهمین دوره مسابقات آسیایی، با حریفان قدرتمندی رقابت کردم.»

حسن‌پور که خودش به این موضوع آگاهی داشته است، با اعتمادبه‌نفس کامل در رقابت‌ها حضور می‌یابد و به مقام سومی دست پیدا می‌کند؛ هرچند به‌گفته خودش، انتظار کسب مقام اول را از خود داشته است.

بعد از تمرین، به مهمانی می‌رفتم

آذر سال گذشته بود که تیم ملی سنگ‌نوردی ایران، برای شرکت در مسابقات سنگ‌نوردی نوجوانان و جوانان قهرمانی آسیا به مالزی اعزام شد. در این مسابقات که در شهر «پودراجای» برگزار شد، ابوالفضل در رشته سرطناب، به مقام هفتم رضایت داد و در رشته بولدرینگ نیز در جایگاه یازدهم قرار گرفت.

او که پیش از این، در رقابت‌های سال ۲۰۱۲ در رشته سرعت، عنوان دوم آسیا را به‌دست آورده بود، دلیل مقام نیاوردنش را در سال گذشته این می‌داند که اطلاع جامع و درستی از سطح این رشته در آسیا نداشته است؛ «بعد از مسابقات پارسال بود که تصمیم گرفتم جدی، تمرین‌هایم را شروع کنم و حتی یک روز را هم از دست ندهم و همین کار را کردم؛ به‌طوری‌که هر روز، بدون استثنا از ساعت ۵ عصر تا ۱۰ شب در باشگاه کارگران، در رشته بولدرینگ تمرین می‌کردم و حتی یک روز هم بین تمرین‌هایم وقفه ایجاد نشد و مواقعی که به میهمانی خانوادگی دعوت می‌شدیم، من بعد از پایان یافتن تمرین‌هایم می‌رفتم.»

اطمینان دارم که مقام اول آسیا را به‌دست می‌آورم

تمرین مداوم و پشتکاری که ابوالفضل در یک سال گذشته داشت، او را به این اطمینان رسانده بود که می‌تواند مقام اول آسیا را در رده جوانان به‌دست آورد، اما مقام سومی و مدال برنز از آن او شد؛ «بیشتر از اینکه از این نتایج ناراحت شوم، شوکه شدم؛ چون فکر نمی‌کردم سوم شوم، اما به‌جای اینکه ناامید شوم، انگیزه بیشتری برای تمرین پیدا کردم.

سال گذشته حتی یک روز تمرینم را تعطیل نکردم؛ چون با خودم می‌گفتم اگر این کار را بکنم، از حریفانم عقب می‌مانم. حالا امسال باید جدی‌تر به تمرین‌هایم ادامه دهم و مطمئن هستم که بالاخره می‌توانم مقام اول آسیایی را به‌دست آورم؛ به‌خصوص حالا که با کسب این مقام سومی، اطرافیان و دوستان و خانواده‌ام، به من اعتماد بیشتری کرده و انگیزه‌هایم را افزایش داده‌اند.»

همیشه از تمرین کردن، لذت می‌برم

آنچه باعث خوشحالی و خرسندی امروزش شده، این است که به‌گفته خودش در رشته بولدرینگ که مورد علاقه‌اش بوده، توانسته است مقام آسیایی کسب کند؛ «من برای رشته سرطناب فقط یک ماه تمرین کردم؛ چون رشته تخصصی من نبود، با این‌حال توانستم مقام پنجم را در این رشته به‌دست بیاورم، اما آنچه در رقابت‌های آسیایی امسال برای من خیلی خوشحال‌کننده بود، این بود که در بولدرینگ، رشته موردعلاقه‌ام، مقام‌آور شدم؛ هرچند نتوانستم عنوان اول را به‌دست بیاورم. علاقه من به این شاخه از سنگ‌نوردی به‌قدری است که به‌جرئت می‌گویم در تمام مدت سال گذشته، حتی یک‌بار از سر اجبار، سر تمرین نرفتم و هربار از این کار لذت می‌بردم.»

برای تامین هزینه‌های ورزشی، قصد دارم وارد بازار کار شوم

او که حالا در زمینه تحصیلی نیز به خواسته خود رسیده و ثبات پیدا کرده است، به آینده‌اش و اینکه بتواند در عرصه ورزش بیشتر بدرخشد، امیدوار است؛ «به‌خاطر عنوان‌های ورزشی‌ام می‌توانستم سال گذشته بدون کنکور وارد رشته تربیت‌بدنی شوم، اما هم خواسته خودم و هم نظر خانواده‌ام این بود که در رشته مهندسی عمران تحصیل کنم. یک سال پشت کنکور بودم و خوشبختانه امسال در رشته تحصیلی موردعلاقه‌ام در دانشگاه غیرانتفاعی بینالود قبول شدم.»

کسب درآمد، یکی از دغدغه‌های مهم ابوالفضل است، همان‌گونه که بخش مهمی از زندگی همه ورزشکاران را دربرمی‌گیرد؛ برای همین است که قصد دارد هرچه زودتر در رشته تحصیلی خود، وارد بازار کار شود؛ «سنگ‌نوردی رشته پرهزینه‌ای است و یکی از دلایلی که خیلی‌ها با وجود علاقه، نمی‌توانند به سمت این رشته بیایند، هزینه‌های سنگین آن است؛ به‌عنوان مثال کفش سنگ‌نوردی حدود ۶۰۰ هزار تومان قیمت دارد و این کفش را فقط برای سه ماه می‌توانی بپوشی. خانواده من در این مدت هزینه زیادی برای من خرج کرده‌اند. به‌جز وسایل ورزشی، خرج سفر‌های ورزشی هم برعهده خودمان بوده وتازه  الان که مقام سوم آسیا را به‌دست آورده‌ام، مبلغ بسیار ناچیزی به من پرداخت شده است؛ به همین علت است که دوست دارم زودتر شاغل شوم و خودم، مخارج ورزشم را تامین کنم.»

تصویر ذهنی‌ام به واقعیت تبدیل شد

بهترین لحظه‌ای که از دوازدهمین دوره مسابقات آسیایی سنگ‌نوردی، در ذهنش نقش بسته، مربوط به لحظه تاپ کردن است؛ «شیوه برگزاری مسابقات سنگ‌نوردی به این ترتیب است که شرکت‌کنندگان تا زمان رسیدن رقابت خودشان، باید در قرنطینه باشند. زمانی که رقیبان کره‌ای و تایلندی من در سالن، مسابقه می‌دادند، من در قرنطینه بودم و از صدای تماشاچیان فهمیدم که آن‌ها تاپ نکردند.

من با اعتمادبه‌نفس کامل وارد سالن شدم و مطمئن بودم که تاپ می‌کنم. در این سه سال تمرینی که انجام داده بودم، یک تصویر ذهنی را برای خودم تقویت کرده بودم؛ اینکه روزی در مسابقات آسیایی، بعد از تاپ کردن، با حرکت انگشت، خوشحالی‌ام را نشان می‌دهم. بالاخره هم این اتفاق افتاد و تصویر ذهنی‌ام به واقعیت پیوست. آن لحظه، بهترین لحظه‌ای بود که در مسابقات تجربه کردم.»

او در پایان، از خانواده و مربی‌اش، علی کاووسی تشکر می‌کند و درباره دغدغه ورزشی‌اش این‌طور می‌گوید: «می‌خواهم صاحب عنوان جهانی شوم، بنابراین آن‌قدر تمرین می‌کنم تا در رشته خودم بهترین شوم و فدراسیون، من را به مسابقات جهانی بفرستد.»

*این گزارش چهارشنبه، ۲۸ مرداد۱۳۹۵ در شماره ۲۱۶ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.