سیدابوالفضل میرقلمی؛ ممتاز مدرسه و قهرمان کاراته
سیدابوالفضل میرقلمی، نوجوان دوازدهساله محله مسلم، شش سال است کاراته را دنبال میکند؛ ورزشی که به گفته خودش حالا دیگر بخشی از زندگیاش شده است. او که از ابتدا تصمیم داشته درکنار درس، یک مهارت ورزشی هم یاد بگیرد، امروز کمربند مشکی دان۳ دارد و تجربه حضور در مسابقات آسیایی، کشوری و استانی را در کارنامهاش ثبت کرده است.
-چه شد که از میان رشتههای ورزشی، کاراته را انتخاب کردی؟
ششساله بودم و دوست داشتم ورزشکار شوم. پدرم پرس وجو کرد و من را به سالن ورزشی مالک اشتر برد و در رشته کاراته ثبت نام کرد.
-تا امروز چه مقامهایی به دست آوردهای؟
سال۱۴۰۳ در مسابقات آسیایی اصفهان شرکت کردم و مقام اول را به دست آوردم. سال۱۴۰۲ هم در مسابقات کشوری بابل مقام سوم را کسب کردم. در مسابقات استانی تهران در سال۱۴۰۳ و مشهد در سال۱۴۰۴ هم شرکت کردم و مدال طلا گرفتم. در مسابقات باشگاهی نیز توانستهام مقامهای اول، دوم و سوم را به دست بیاورم.
-کدام مدال و مسابقه بیشتر از همه، برایت شیرین بوده است؟
مدال طلای آسیایی اصفهان را خیلی دوست دارم، چون برایش خیلی تلاش کردهام. حدود دوماه، هرشب تمرین میکردم. آن موقع از مشهد به اصفهان رفتیم و، چون خوب تمرین میکردم، هر شب با خودم میگفتم من باید موفق شوم. مسیرش سخت بود و خستگی هم داشت، ولی آخرش توانستم حریفهایم را شکست بدهم و طلا بگیرم.
-در خانوادهتان کسی هم ورزشکار است؟
پدرم وقتی نوجوان بوده والیبالیست بوده و مقامهای زیادی هم به دست آورده است. او همیشه من را تشویق میکند که ورزش را ادامه بدهم و همین تشویقهایش به من انگیزه میدهد.
-در هفته چقدر برای ورزش وقت میگذاری؟
سه روز در هفته به باشگاه مالک اشتر در محله بلال میروم. در زمانهای خالی هم کاتا تمرین میکنم.
-درسهایت در کنار ورزش چطور پیش میرود؟
در این ششسال، فعالیت ورزشی تأثیر منفی روی درسهایم نداشته است. امسال برای پایه هفتم در آزمون مدرسه امامرضا (ع)، شرکت کردم و قبول شدم که از مدارس نمونه است. از اینکه میتوانم در کنار ورزش در آن مدرسه درس بخوانم، خوشحالم.
-فعالیت و علاقهمندی دیگری هم داری؟
درکنار مدرسه و کاراته، به کلاس زبان هم میروم. برای همه اینها برنامهریزی میکنم تا وقت کم نیاورم.
-الان صاحب چه کمربندی هستی؟
کمربند مشکی دان۳ دارم. دوست دارم ورزش را ادامه بدهم و بشوم یکی مثل استاد حامد ظفرانلو که با دلسوزی به ما آموزش میدهد.
-اگر در آینده مربی شوی، برای بچههای محلهات چه کاری انجام میدهی؟
بچههای محله را به ورزش دعوت میکنم؛ حتی اگر آنها پول نداشته باشند، با آنها کنار میآیم تا کسی به خاطر پول از ورزش دور نشود.
-کاراته چه تغییری در تو ایجاد کرده است؟
همه میگویند صبور شدهام و خودم هم کمتر پیش میآید که مثل قدیم زود ناراحت شوم.
* این گزارش یکشنبه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۸۲ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.