فاطمه بیات با کیکبوکسینگ به قهرمانی کشور رسید
ریحانه فرخانی| سهسال برای او کافی بود تا در رشتهای که دوستش دارد، به بهترین افتخارات برسد؛ از قهرمانی ناحیه گرفته تا رفتن روی سکوی قهرمانی کشوری. فاطمه بیات حالا که راه موفقیت در رشته کیکبوکسینگ را پیدا کرده، همیشه نگاهش به سکوست تا در فرصتی دیگر و در رقابتی دیگر روی آن بایستد.
او در ۱۰ سالگی این رشته را شروع کرد و حالا تمریناتش را بیش از پیش افزایش داده است تا همچنان برای محله شریف و شهرش افتخارآفرینی کند.
-چهچیزی تو را به سمت ورزش کیکبوکسینگ کشاند؟
حدود سهسال پیش دنبال این بودم که ورزش را بهصورت حرفهای دنبال کنم. اولین رشتهای که امتحان کردم، کیکبوکسینگ بود و پشت همین رشته را گرفتم تا به مقامهای برتر برسم.
-خشونت رشته ورزشیات خیلی به چهرهات نمیآید.
کیکبوکسینگ آنقدر که به نظر میرسد، خشن نیست. یک رشته رزمی است که فضای خوبی برای رقابت است و ورزشکاران آن بیرون از زمین، خودشان هستند. من هم سعی میکنم در زندگی و رقابت تحتتأثیر هیجان این رقابت، خشونتی نداشته باشم.
-چهچیزی در این رشته برایت جذاب بود؟
بعد از مدتی تمرین و مبارزه به اعتمادبهنفس خوبی رسیدم و فکر میکردم راه زندگیام را پیدا کردهام. این جذابترین بخش ماجرای ورزش من بود.
-روی زندگیات هم تأثیر داشته است؟
کیکبوکسینگ باعث شد در زندگی صاحب برنامه شوم و برای همه کارها دور اندیشی کنم.
-این برنامهریزی شامل سبک زندگی و تغذیه هم میشود؟
هم ساعت خواب و تمرینم منظم شده است و هم سعی میکنم از غذاهای ناسالم دوری کنم.
-این تلاش و برنامهریزیها برایت چه موفقیتهایی داشته است؟
چون از همان روز اول با هدف موفقیت و رفتن روی سکو کار را شروع کردم، توانستم یک عنوان قهرمانی ناحیه و یک قهرمانی استان در بخش مبارزه کسب کنم و بهترین مقامم را هم سال گذشته به دست آوردم که قهرمانی کیکبوکسینگ رده نوجوانان کشور بود. همیشه هم نگاهم به سکوست تا خودم را روی آن ببینم.
-کسب این موفقیتها چه حسی به تو داد؟
خوشحالی بینهایت. ورزشکارها وقتی پس از تمرین و سختی زیاد به نتیجه میرسند، بهحدی خوشحال میشوند که نمیشود آن را توصیف کرد. برای من هم همینطور بود. وقتی مدال را گرفتم، حس کردم همه سختیهایی که کشیدهام، ارزشش را داشته است.
-چهچیزی به تو انگیزه میدهد هر روز به تمرین ادامه دهی؟
حس قدرتی که موقع تمرین دارم، پیشرفتی که در خودم میبینم و هیجان مسابقه. عاشق این رشتهام! همچنین حمایت خانواده و دوستانم خیلی به من انگیزه میدهد.
-تا چه اندازه به آینده و بهترشدن در این مسیر فکر میکنی؟
تا زمانی که بدنم اجازه دهد، در کیکبوکسینگ تمرین میکنم و مسابقه میدهم. فکر میکنم این رشته برای ورزشکاران پایان ندارد. تا روزی که بتوانم بهترین مدالها را در همه ردههای سنی کسب کنم، تلاش میکنم.
* این گزارش پنجشنبه ۱۰ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۳۷ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.