مرگ فلزات به روایت رتبه اول جشنواره جابربنحیان
با اینکه فقط ۱۱ ساله است، خیلی خوب و روان درباره جشنواره تحقیقاتی جابربنحیان صحبت میکند. این محقق نوجوان از آن دانشمندکوچولوهایی است که از کوچکترین وقتش استفاده میکند. زهرا صادقی دانشآموز کلاس پنجم ابتدایی است که بعد از کسب رتبه اول در جشنواره تحقیقاتی جابربنحیان به مرحله کشوری راه یافت و اکنون چند روزی است که از حضور وزیر علوم و فنآوری که برای دفاع از پروژهاش یعنی مرگ فلزات نزد او رفته، برگشته است. زهرا را بیشتر مشغول کتاب خواندن و گاهی هم در کنار مادرش میتوان پیدا کرد که دارد به او در کارهای خانه کمک میکند. با این نوجوان موفق محله طلاب مشهد به گفتوگو مینشینیم:
-لطفا خودت را برای ما معرفی کن.
زهرا صادقی هستم. ۱۱ ساله و ساکن محله طلاب.
-درباره موفقیتت برای ما بگو.
در جشنواره جابربنحیان در سطح مدرسه، ناحیه، استان و کشور مقام اول را بهدست آوردم.
زهرا در جشنواره جابربنحیان در سطح مدرسه، ناحیه، استان و کشور مقام اول را بهدست آوردم
-آیا قبل از این، موفقیتهایی در رشتههای دیگر داشتی؟
بله. در کلاسهای زبانم رتبه اول را در کانون خراسان بهدست آوردم. در رشته شنا هم خیلی خوب کار کردم و در مسابقات استخری که میرفتم، برگزیده شدم.
-چطور از برگزاری این جشنواره باخبر شدی؟
معلممان گفت که این جشنواره هست و من دوست داشتم پروژهای ارائه بدهم که خوب باشد.
-دانشآموز کدام مدرسه هستی؟
زهره بنیانیان.
-میدانی چرا اسم مدرسهات، اسم این خانم است؟
خانم بنیانیان یک شیرزن بود که در جبهه کارهای پرستاری انجام میداد و شهید شد و مدرسه ما را به نام او نامگذاری کردند.
-برای موفقیت چقدر وقت گذاشتی؟
بیشتر کارها را به صورت فردی در خانه انجام دادم. روزانه پنج تا ۶ ساعت تحقیقاتم وقت میبرد. از کتابها، اینترنت و منابع مختلف استفاده و بعد اطلاعاتم را آزمایش میکردم و نتایج را مینوشتم.
-مشوقانت چه کسانی بودند؟
پدر و مادر عزیزم.
-آیا فکر میکردی به مرحله کشوری وارد شوی؟
اصلا فکرش را نمیکردم. وقتی به من اطلاع دادند، از خوشحالی میخواستم بال دربیاورم.
-چه آرزویی داری؟
دوست دارم بچههای شهرم به مطالعه و تحقیق روی بیاورند و وقتشان را هدر ندهند و برای کشورشان مفید باشند.
-دوست داری چه کاره شوی؟
دلم میخواهد پزشکی شوم که در آزمایشگاهها، داروهای جدیدی را کشف میکند.
-آیا نوجوانان موفق فقط باید دنبال هدف و کار خود باشند و به انجام کار در زندگی شخصیشان نپردازند؟
نه. من همیشه جزو شاگردان ممتاز در درسم بودم، اما در کارهای خانه به مادرم کمک کردهام و دوست دارم کارهای خودم را انجام دهم.
-در اوقات فراغت تابستانت چکار میکنی؟
مطالعه کتابهای داستان و رمان را خیلی دوست دارم. کتاب میخوانم.
-آیا حرف نگفتهای داری؟
من از ریاست آموزش و پرورش ناحیه ۵، آقای خدادادی و معاونان محترمشان، سرکارخانم فرخنده، جناب آقای پیروی، خانمها عنابستانی، خادمدوست و علیزاده، مدیر مدرسهمان و پدر و مادرم و خاله و شوهرخالهام که مشوق من بودند، تشکر میکنم.
*این گزارش یکشنبه، ۲۵ تیر ۹۱ در شماره ۱۳ شهرآرامحله منطقه ۴ چاپ شده است.
