نوشته های حمیده صفایی در سایت مشهد چهره

قصه‌ سیدحامد باهوش، قاری برنامه محفل از بوستان حجاب و مسجد الزهرا(س) در محله هدایت شروع شد.حالا علاوه‌بر قاری‌بودن، مؤذن، مکبر و خادم حرم‌رضوی است. نوجوانی که میان درس و ورزش و تمرین‌های قرآنی، راه خودش را پیدا کرده است.

در خیابان امام خمینی ۵۸، خانه‌ای است که در ۲۰ سال گذشته میزبان هیئت عزاداران معلولان حضرت رقیه (س) در شب‌های احیاست. معلولانی که از عصر شب نوزدهم به این مکان می‌آیند و آستین بالا می‌زنند، خودشان خانه را سیاه‌پوش می‌کنند.

حسین‌آقا می‌گوید: از زمانی‌که به اینجا آمده‌ام تاکنون حدود هشتاد اصله درخت کاشته‌ام. اگر اشتباه نکنم، بیش از بیست‌درخت خشک شده است که همیشه حواسم به آبیاری آنهاست.

سکینه‌خانم ۹۲ سال دارد، سنی که برای خیلی‌ها یادآور استراحت و کم کردن فعالیت‌هاست، اما او هنوز دلش می‌خواهد از جایش بلند شود، حرکت کند و در میان جمع باشد. می‌گوید: یادش به‌خیر، در گذشته فکر می‌کردم کو تا پیری، اما یک‌دفعه دیدم پیر شدم.

محمد گیلاسی، سرپرستار بخش مسمومان و سوپروایزر شیفت شب بیمارستان امام رضا (ع) می‌گوید: مردم برایشان جا افتاده که پرستار یک بانوی سفیدپوش باشد، برخی هنوز به پرستار آقا می‌گویند «آقای دکتر».

مهندس سارا کیخا که چندین سال سابقه فعالیت در معاونت شهرداری و معماری شهرداری مشهد را دارد از خانم‌های دست به آچار است که حتی کارهای فنی خانه را هم انجام می‌دهد.

محمدرضا پیکان جوان بااستعداد فوتسالیست ساکن سراب که تا دوره نوجوانی به دنبال فوتبال و بازی در زمین چمن بود پس از مدتی بازی، خودش را در سالن ورزشی و بازی‌های فوتسال می‌بیند.

مدارس آن زمان شیفتی بود و هادیزاده هم یک روز به قول خودش آن‌قدر مشغول شیطنت شده که ناهارنخورده راهی مدرسه می‌شود. مادرش که نمی‌توانست تحمل کند دخترش ناهار نخورده باشد، غذایش را برداشت و به مدرسه برد و همین اتفاق خاطره‌ای را رقم زد. زهرا‌خانم تعریف می‌کند: زنگ علوم بود. من هم به‌خاطر سخت‌بودن این درس زیاد آن را دوست نداشتم. معاون مدرسه من را صدا زد. رفتم دفتر و با خیال راحت کنار مادرم نشستم و کم‌کم ناهارم را خوردم

کنجکاوی کودکانه‌اش، او را به رصدخانه دانشگاه فردوسی مشهد و تحصیل در رشته نجوم و اخترفیزیک رساند. دکتر محمدمهدی مطیعی، یک منجم حرفه‌ای و مسئول رصدخانه دانشگاه فردوسی است.

خانواده وکیلی از همان نخستین شب شکل‌گیری اجتماعات پای کار آمده‌اند؛ هیچ‌کدام تصور نمی‌کردند این حضور قرار است بیش‌از شش ماه ادامه پیدا کند. حامد و فاطمه و سه فرزند یازده، هشت و چهارساله‌شان حالا بخشی از زندگی خود را با این شب‌ها تنظیم کرده‌اند.