خواستن همیشه توانستن نیست و این را حمیده جوان بهتر از هر کسی میداند: «من تلاش میکردم، اما انگار دیر شروع کردن دو و میدانی تأثیرش را گذاشتهبود. دیدم رکوردم حتی با قهرمان کشور خودمان زیاد است!
مسجد قدمت زیادی ندارد، اما در همین مدت کوتاه توانسته است بخشی از نیازهای فرهنگی، مذهبی و ورزشی ساکنان این محدوده را رفع کند.
کبری محمودی با وجود ۷۲ سال سن، سبک و فرز قدم برمیدارد. آنقدر سرحال و قبراق است که وقتی میگوید با همین سنوسال از درخت بالا میرود تا گردو بخورد، تعجب نمیکنیم!
عباس سلطانی، جوانی از اهالی گلشهر موفق شده است یک پاراگلایدر بسازد و تست پرواز آن را هم با موفقیت انجام دهد.
حسن بامشکی، مربی پیشکسوت کشتی میگوید: داشمشتیهای هر محله مانند پاسبان و نگهبان آن محله بودند، چون امنیت کوچه و خیابان محله زندگیشان را تأمین میکردند.
فرشته عاقل، بانوی رزمیکار و پرافتخار ساکن بولوار شاهنامه، از سیزدهسالگی وارد هنرهای رزمی شود و سال۹۴ در رشته کیوکشین مقام اول کشور را به دست میآورد.
مرحوم حسین بمبئیچی در دهه ۳۰ یک سال با موتورسیکلت به کشورهای مختلف سفر کرد تا با استانداردهای زمین ورزشی آشنا شود.
ستایش رحیمی میگوید: در مسابقات کشوری که سوم شدم، متوجه شدم که مشتهای بیهدف زیادی زدهام و همین باعث شد از امتیازاتم کم شود و در مسابقه بعدی توانستم اشتباهم را کم کنم.
محمدحسین کریمی، ورزشکار ۲۷ ساله محله صادقیه، پرمدالترین ورزشکار کاروان ایران در رقابتهای آسیایی اینچئون کره جنوبی بود.
حسین سعیدی ۴۰ سال است باشگاه کاراته دارد. او در سال ۱۳۸۵ به عنوان عضوی از تیم ملی کاراته ایران در مسابقات جهانی ژاپن شرکت کرد و حالا سالها است به جوانان آموزش میدهد.
ستایش و نیایش آقاییفر دوقلوهای کوهنوردی هستند که در شش سالگی بیشتر قلههای مرتفع ایران و استان را فتح کردهاند، آن هم در شرایط زمستان و هوای سرد و برف و بوران.
محمد رزقی، برنامههای دینی را به فعالیت باشگاه ورزشیاش افزوده است.
محمدعلی مدیریان، از ورزشکاران موفق رشته پینتبال کشور است که توانسته در سالهای اخیر و پس از موفقیت در لیگها و مسابقات داخلی مسافر کشورهای خارجی شود.
مسعود ریاضی، کشتیگیر مشهدی ساکن خیابان فردوسی میگوید: زمانی کشتی در استان قهرمانان زیادی داشت و این افراد الگویی برای نوجوانان بودند درنتیجه تنور کشتی در استان داغ بود.
زهرا هدایتپور و علیرضا شریعتی ملکآباد زوج ورزشکاری هستند که هم مدالهای کشوری و بین المللی زیادی کسب کرده اند و هم با تاسیس باشگاهی درمحلهشان به ورزش حرفهای جوانان کمک میکنند.
موسپید کرده کوهنوردی و سنگنوردی مشهد میگوید: ساخت یک کفش با کیفیت کوه برای بچهها دغدغهام شده بود. یادم هست این کفشها در مشهد پیدا نمیشد. سال ۶۰ بعد از کلی آزمون و خطا توانستم کفش کوهنوردی تولید کنم.
مرشد سید علیاصغر بزازیان، متولد ۱۳۴۵ است و از ۱۳ سالگی وارد گود زورخانه شدهاست. تمام خاطرات و لحظات کودکیاش به زورخانه میرسد. به خاطر گلریزانهای بیشمارش از شمال مشهد تا جنوب شهر همه مرشد بزازیان را میشناسند.
بیژن قنبری گزارشگر قدیمی ورزش خراسان که اواخر دهه شصت با محمدعلی کلی در مشهد مصاحبه کرد هنوز ریز سوالات را در خاطر دارد.
تیم فوتبال شهید محدث یکی از قدیمیترین تیمهای فوتبال مشهد است که هنوز پابرجاست. این تیم در ابتدا به نام تیم برق شناخته میشد.
آرمیکا مهربان دوازده سال بیشتر ندارد، اما با همین سن کم توانسته است بیشاز بیست مدال طلا و نقره و حکم قهرمانی در کارنامه ورزشی خود ثبت کند.