در نُهسالگی بهشدت به تلاوت قرآن علاقهمند میشود. بعدها جلسه قرآن «متوسلین به حضرت عباس (ع)» را خانهشان در موعود۲۳ به پا میکند.حالا ۶ فرزند حاجآقا لطفیپور قرآنی هستند.
محله
کنه بیست
محله کنهبیست تا سال ۱۴۰۰بهنام محله موعود شناخته میشد، از آنجاکه مسیردسترسی به روستای کنهبیست از دل این محله میگذشت، به کنهبیست تغییرنام داد. مهمترین کاربری کِنهبیست، مسکونی و کشاورزی است و نرخ زاد و ولد در آن، بالاست، بهطوریکه هفتمین محله پرجمعیت شهر مشهد است. وجود کوچههای باریک و نامنظم شهری معضل جدی این محله است.
جواد کریمی، ۴۴سال پیش همراه خانوادهاش از یکی از محلههای اطراف حرم به خیابان موعود در محله کنه بیست نقل مکان کردند و هنوز هم در همین خیابان زندگی میکند.
اسرا خانم با اینکه سن زیادی ندارد و هنوز در ابتدای مسیر یادگیری است، در آبان سال گذشته، توانست مقام اول تکنوازی فلوت را در جشنواره فرهنگیهنری «فردا» در سطح ناحیه بهدست بیاورد.
یاسمنزهرا رضایی از همان سالهای ابتدای کودکی، دستی در رنگ و طرح داشته؛ علاقهای که کمکم در دلش ریشه دوانده و حالا به بخشی جدی از هویتش تبدیل شده است. همین علاقه، او را به شرکت در مسابقه فرهنگیهنری جشنواره «فردا» کشاند.
نقاشی یکی از علایق مهم زندگی نرگس است. این علاقه به واسطه مادر هنرمندش در او شکل گرفت. او بهتازگی در جشنواره فرهنگی و هنری «فردا»، در ناحیه۵، در بخش نقاشی، مقام اول را به دست آورده است.
علی طاهری فقط یک خادم ساده نبوده است؛ سعی کرده حلقه وصلی باشد میان دلهای مشتاق زیارت و حرم امامرضا (ع). آنجاکه واسطهای شده برای رسیدن عاشقان زیارت به حرم.
واژه «مامانجان» تکیهکلام معصومه پرچمی است؛ مدیری که ۲۶سال است در منطقه ۶ کار میکند و تبدیل به چهرهای آشنا و دوستداشتنی برای چند نسل از خانوادهها شده است.
طاهره حسنآبادی یکی از قدیمیترین ساکنان کوچه موعود است. میگوید: درِ خانهام همیشه به روی همسایهها باز است و دوست دارم هر روز به خانهام بیایند. ما حالا مثل یک خانوادهایم. باید هر روز احوال همدیگر را بپرسیم.
مغازه لوازمالتحریر جواد کریمی در حر ۱۶، محل دیدار دانشآموزان و معلمان قدیمی محله بعد از ۳۲ سال شده است.
به گفته یحیی تاجی، سیستم اربابرعیتی در قلعهساختمان حاکم بود و چند ارباب در شهرک شهیدرجایی سکونت داشتند. خلیل مؤمنی ارباب محله آنها مردی است که هنوز میتوان نام او را از زبان قدیمیها شنید.
پاوا پیش از این، از طریق جادهای قدیمی و فرعی در کنار دروازه پایینخیابان، به مشهد راه داشت؛ جادهای که در مسیر چند کیلومتری خود از مزارع و روستاهایی مانند «ساختمان»، «بازهشیخ» و «مهدیآباد» میگذشت. اما اکنون راه دستیابی به پاوا، مسیری است که از خیابان «آوینی ۵۹» میگذرد.
حسن محمددوست میگوید: خیلی وقت است آسیاب کار نمیکند و اکنون خبری از مجراهای آب و سنگ زیرین آسیاب نیست. تنوره آن تخریب و سنگ رویین آن هم جابهجا شده است. با ورود به دخمه گنبدی با تکه سنگ رویین آسیاب روبهرو میشویم که به دیواری تکیه داده است.
مسجد ابوالفضلیها حالا برای اهالی شبیه صندوقچهای ارزشمند و پرخاطره است، مکانی که قلب محله محسوب میشود و برای همسایهها مرکزیت دارد.
کوچه حر ۱۶ (شهید غلام حجتی) از دل باغترهها و زمینهای کشاورزی حاجاحمد جامی و مرحوم قیاسی شکل گرفت.
این چهار پیرمرد، با کولهباری از تجربه حالا به این نقطه رسیدهاند، به این کارگاه کوچک بیستمتری و یک دار قالی.
پورسینای۱۷ بین برخی اهالی محله بهعلت قرارگرفتن سه کارگاه زنجیرسازی به «کوچه زنجیرسازها» شهرت دارد.
خاطرات اهالی خیابان پورسینا را که مرور کنی، جایی بالاخره به مسجد جامع محله میرسی. مسجدی که تنها محلی برای برگزاری نماز نیست و نقش پررنگی در زندگی اهالی دارد.
تا چند سال پیش بوستان آلالهها تبدیل به پاتوق معتاد ان شده بود، اما با کمک مجمع رهروان شهدای انقلاب اسلامی و اهالی دغدغه مند پورسینا، این پارک پاتوق فرهنگی شد.
اهالی محله کنهبیست حالا پس از گذشت سالها به گروهی همدل و همراه تبدیل شدهاند تا آیین هر ساله محرم را در کنار هم به بهترین شکل برگزار کنند.
آیینی که از سال58 در این محله اجرا میشود و آنها تمام تلاششان را برای برپایی و زنده نگهداشتن آن میکنند. سه سال پیش که کرونا بساط مراسم را جمع کرد و در مساجد را بست، آنها دست روی دست نگذاشتند. به دنبال فضایی روباز گشتند تا با رعایت پروتکلها رسم هر ساله را اجرا کنند. سرانجام دو کوچه بالاتر از مسجد بنی هاشم(ع) به مدرسه منظومه دانش رسیدند.
جواد کریمی، کتابفروش قدیمی خیابان حر ۱۶، در روز بزرگداشت معلم، ۲۵۰ دانش آموز و معلم قدیمی دبستان خاقانی محلهاش را دور هم جمع و رکورد جدیدی ثبت کرد.