امیرعرب آخرین علامتساز مشهد است 
علاقه کودکانه محیا پایا، او را به مدال کشوری رساند 
علاقه کودکانه محیا پایا، او را به مدال کشوری رساند
ورزش برای بسیاری دختران فقط یک فعالیت روزمره نیست؛ مسیری است برای ساختن رؤیاها، تقویت اعتمادبهنفس و رسیدن به هدفهای بزرگ. موفقیت در ورزش از علاقه آغاز میشود و با پشتکار، تمرین و تلاش ادامه پیدا میکند.
محیا پایا یکی از دختران نوجوان محله پنجتن است که ورزش را جدی دنبال میکند و برای رسیدن به آرزوهای خود برنامهریزی دارد. او با چهاردهسال سن، دارنده مدالهای کشوری در رشته کاراته است و بهدنبال علاقه کودکانهاش به ورزشهای رزمی به دنیای آن قدم گذاشت و حالا آرزوهای بزرگی در سر دارد.
-چطور با کاراته آشنا شدی؟
من و خواهر کوچکم قبل از اینکه درباره این ورزش بدانیم، در خانه با بالشتکهای مبل با هم تمرین میکردیم. بعدها که مادرم علاقه و استعداد ما را در ورزش دید، کلاسهای مختلفی را به ما نشان داد، اما از بین همه رشتهها، ما باز هم کاراته را انتخاب کردیم. کلاس ششم بودم که وارد باشگاه شدم و سبک وادوریو را بهصورت جدی شروع کردیم.
-اولین تجربه حضورت در مسابقات رسمی چگونه رقم خورد؟
اولین مسابقهام سال۱۴۰۳ در مشهد بود؛ مسابقات کشوری کاراته که در سالن کوثر برگزار شد. در رشته کومیته شرکت کردم و موفق شدم مقام دوم کشوری را به دست بیاورم. خواهرم هم در همین مسابقات مقام سوم را کسب کرد.
-حضور در اولین مسابقه کشوری چه حسی داشت؟
طبیعی بود که استرس زیادی داشته باشم، چون اولین تجربه مسابقه بود و رده کمربندمان هم پایینتر بود. بااینحال فضای مسابقات خیلی هیجانانگیز و دوستداشتنی بود، بهویژه بخش کومیته. وقتی مقام آوردم، احساس کردم نتیجه زحمتها و تمرینهایم را دیدهام.
-تا امروز چه افتخارات و سوابقی در ورزش داشتهای؟
درمجموع تابهحال یک نقره و برنز کشوری و دو طلای استانی دارم. پارسال هم در مسابقات کاراتهوان انتخابی تیم ملی در اردبیل شرکت کردم.
-برنامهات برای آینده چیست؟
دوست دارم اگر روزی کاراته دوباره وارد بازیهای المپیک شد، بتوانم در المپیک شرکت کنم، درغیراینصورت آرزوی کسب مدالهای طلای مسابقات آسیایی و سایر رقابتهای مهم را دارم.
-ورزش چه تأثیری بر درس و زندگی تو داشته است؟
ورزش باعث شده است برنامهریزی دقیقتری داشته باشم و تمرکزم بیشتر شود. در رشته کومیته باید بتوانیم در یک لحظه از فرصت طلایی استفاده کنیم. من همین موضوع را در همه جنبههای زندگی و بهویژه درسخواندن هم رعایت میکنم. احساس میکنم ورزش باعث شده است ذهنم خلاقتر شود و کارهایم را منظمتر انجام دهم.
-به نظرت وضعیت امکانات ورزشی محله چطور است و چه پیشنهادی برای بهبودش داری؟
به نظر من، هزینه کلاسها باتوجهبه امکانات نهچندان مناسب سالنها، زیاد است. امکانات ورزشی کافی نیست؛ مثلا تعداد کلاسهای کاراته در محله کم است و بعضی باشگاهها فضای مناسبی ندارند. همین موضوع باعث شده است بعضی بچهها با وجود علاقه به ورزش نتوانند در کلاسها شرکت کنند.
-اگر روزی به آرزوهای ورزشیات برسی، دوست داری چطور به دیگران کمک کنی و برای شهر و محله مفید باشی؟
دوست دارم تجربههایی را که کسب کرده و راه وروشهایی را که با آن به موفقیتهایی دست پیدا کردهام، دراختیار بچههای دیگر هم قرار دهم، استعدادهایشان را شناسایی و کمکشان کنم تا به جایگاه خوبی برسند.
* این گزارش یکشنبه ۳۱ خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۶۸ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
