۳۲ کشاورز روستای نخودک که از حلال بودن زمینها مطمئن شده بودند. هر کدام بخشی از زمین را سهم مسجدی گذاشتند که کنار هم میشد ۴۵۰ متر مربع. آنها بسمالله گفتند و ساخت اولین مسجد محله را آغاز کردند.
ورودی غربی حرم امامرضا(ع)، درست نقطهای که باید با گذر از بازار فرش قدیمی به آن رسید، با مسجدی زینت یافته که هرکسی آن را به یک نام میشناسد؛ یکی «شاه» مینامد و دیگری «هفتادودوتن». در حقیقت این مکان قبل از مسجد شدن، آرامگاه «امیر غیاثالدین ملکشاه» بوده و گویا سالها بعد از فوت و دفنش در سرداب مقبره، تبدیل به مسجد شده و از زمان ساخت محراب کج داخل آن (برای تبدیل شدن به مسجد) نام «شاه» -برگرفته از لقب خود امیر غیاثالدین- گرفته است.