مسابقه - صفحه 29

حسن زیوری‌طرقی از رهاورد ۱۰ سال ورزش حرفه‌ای می‌گوید و با دلی محکم از راهی که بار‌ها آزموده و جواب گرفته است، ادامه می‌دهد: هر‌چه بخواهم، از اربابم، آقا امام‌رضا (ع)، می‌گیرم.‌
ابوالفضل نوروزی می‌گوید: قرائت‌ها همگی خوب هستند و باید به دل قاری بنشیند تا کارش را ادامه دهد، اما از همه بهتر قرائتی بود که سال ۱۳۹۵ در حرم امام‌حسین (ع) داشتم.
سید‌محمدمهدی حسینی، نوجوان باستانی‌کار محله فاطمیه علاقه به ورزش باستانی را از پدرش به آموخته است.
نیما نیازی می‌گوید: ورزش برایم مثل یک چالش است؛ چالشی برای رسیدن به مراحل بالا و بالاتر. دوست دارم چالشی را که شروع کرده‌ام، ادامه دهم و ببینم تا کجا و چه مرحله‌ای می‌توانم پیش بروم.
مؤسسان باشگاه ورزشی کوی امیرالمؤمنین(ع) اهدافی فراتر از ورزش را دنبال می‌کنند و به کانون فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی زنان محله تبدیل شده است.
حسین قائمی ۱۰ ساله بود، به‌خاطر خط خوشی که داشت، همراه پدرش به معراج شهدا می‌رفت و مشخصات شهدا را روی کفن آن‌ها می‌نوشت، تا اینکه با پیکر برادرش در معراج مواجه شد.
ساجده باوندی، دانش‌آموز محله تربیت می‌گوید: به‌خاطر علاقه پدرم به گل و گیاه، در خانه گلدان‌های زیادی داریم که باعث شده توجه من هم به این موضوع جلب شود.
ایوب خاوری صبرش هم به نامش می‌خورد، وقتی تمام سال‌هایی که می‌توانسته قهرمان جهان شود، به‌خاطر زیادبودن هزینه‌ها به خودش دلداری می‌داد که امسال هم نشد اما بالاخره در مسابقات جهانی با مدال طلا به خانه‌اش بازگشت.
امیرحمزه غلامی می‌گوید: یکی از دلایلی که اکثر مواقع می‌توانم بین درس و ورزش هماهنگی ایجاد کنم، این است که گوشی شخصی ندارم و زیاد هم اهل رفیق‌بازی نیستم.
مهدی برهانی، نوجوان محله امیریه، دانش‌آموز سال دهم رشته علوم انسانی است و درکنار ورزش و درس، یکی از نوجوانان فعال در پایگاه بسیج شهدای غواص و مسجد فاطمه‌الزهرا (س) در عصمتیه است.
سالن ورزشی ساخته‌شده در زمین وقفی شادروان قیاسی نیاز ساکنان محله کلاته‌برفی را برطرف کرده است.شادروان حسینعلی قیاسی همیشه دوست داشت برای این محله کاری کند.
ملیکا کلاته‌احمدآبادی نوجوان بااستعداد و سخت‌کوش مشهدی از مسابقات کشوری با مدال طلا به خانه بازگشت.
میلاد قاینی از معلمش تعریف می‌کند که به او می‌گوید «تو روزی از مدال‌آوران بزرگ این رشته می‌شوی و برای ما افتخار می‌آفرینی.»
سیده‌ستایش اسحاقی پانزده‌ساله است و ساکن محله ایثارگران. او با داشتن پانزده‌مدال کشوری و استانی در این ورزش به پر افتخارترین ورزشکار باشگاه تبدیل شده است.
سرلوحه همه افکار سمیه نجفی این یک جمله است: «خراب کردی، عیب ندارد؛ دوباره جبران کن!» با همین تفکر نه‌تنها مسیر زندگی خودش عوض شده، بلکه مسیر زندگی خیلی از شاگردانش را هم تغییر داده است.
یکی از آرزو‌های موسی‌الرضا حسن‌زاده داشتن باشگاه ورزشی در مدرسه‌شان است. او علاقه بسیار دارد تا هرآنچه را در کاراته آموخته است، به رفقا و هم‌کلاسی‌هایش آموزش دهد.
اینجا یکی از باشگاه‌های ورزشی محله امام‌خمینی (ره) است که ۱۴ نفر از دختران آن، مهر‌ماه امسال در مسابقات کشوری کونگ‌فو افتخار آفریدند و به مسابقات انتخابی تیم ملی راه یافتند.
روایتی از شکل‌گیری یک باشگاه ورزشی که به همت ۲ مربی جوان محمدآبادی دایر شده و استعداد‌های بسیاری را به سکوی قهرمانی رسانده است.
محمد‌طا‌ها بهشتی، ووشوکار یازده‌ساله می‌گوید: ورزش نه‌تنها به درس‌هایم لطمه نمی‌زند، بلکه در یادگیری آن‌ها بیشتر کمکم می‌کند.
امیررضا خجسته، نوجوان ورزشکار محله فرامرزعباسی در رشته‌ای کمترشناخته شده درخشیده است.