پس از مشروطه، نه‌تنها مدارس پسرانه در مشهد سامان گرفتند، بلکه یک مدرسه دخترانه نیز در مشهد دایر شد. به این ترتیب در سال‌های پایانی دوره قاجار که در جریان آن، تعداد مدارس مشهد به عدد ۱۶ می‌رسد.
بعد از مکتب‌خانه‌ها و مدارس حوزوی، نخستین قدم برای تأسیس مدرسه جدید در مشهد را میرزا حسن رشدیه برمی‌دارد. او در سال ۱۳۰۵ قمری، پس از آنکه افراد تندرو و متعصب تبریز برای چندمین بار مدرسه او را خراب می‌کنند، به مشهد می‌آید.
خبرنگار روزنامه آفتاب شرق می‌نویسد: واگذاری ۲ میلیون مترمربع زمین از طرف آقای ملک به فرهنگیان، نه تنها مشکل فرهنگیان را حل می‌کند، بلکه برای سالیان دراز احتیاج عمومی را به هزار قطعه زمین که حداقل ۴ هزار خانه می‌شود، رفع می‌نماید، آن هم در شهری که بیش از ۲۴۰ هزار نفر جمعیت ندارد.
«مدرسه ماندگار» آموزشگاهی است که با حمایت شرکت نفت توسعه یافت. تاکنون ۴۸مدرسه در ایران چنین عنوانی را کسب کرده‌اند که هنرستان سیدجمال‌الدین اسدآبادی در خیابان نخریسی مشهد، یکی از آنهاست.
حسین افضلی اهل طلاب نیست، اما خیلی از اهالی محله طلاب مشهد او را می‌شناسند. او سالیان سال، اداره مدارس مختلف این محله را بر عهده داشته و تا بازنشستگی، با دانش‌آموزان این محله، خاطرات جالبی ساخته است.
صفیه سالار‌رضایی را ساکنان محله به نام همسرش ناصری و یکی از بانوان مکتبی می‌شناسند. علاقه او به قرآن از همان مکتب خانه و بانوانی که آموزش قرآن به بچه‌ها می‌دادند شروع می‌شد.
غلام‌رضا پرکار مدیرمدرسه بازنشسته محله ابوذر است که کارش را از صفر شروع کرد و با تلاش از خدمتگزاری و بابای مدرسه مدرسه به سمت مدیری رسید.
پیش از ورود، در بسته مدرسه، نام حک‌شده مدرسه بر سردر آن «هنرستان صنعتی سیدجمال‌الدین اسدآبادی» و جمله‌ای که نوشته شده «اینجا سرآغاز تولد یک مهندس است» اولین دیدنی‌هایی است که در هنگام ورود جلوی راهم قرار می‌گیرد.
بانوان مدرسه علمیه حضرت زینب(س) در محله خواجه‌ربیع با اینکه سن و سال بیشتری دارند، اما دست از کسب علم برنداشته اند. این مرکز به دنبال پیگیری‌های مکرر تلفنی و حضوری بانوان محله خواجه‌ربیع راه‌اندازی شده است.
علی یعقوبی امسال در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه فردوسی قبول شده است. او سال۱۳۹۹ در مسابقات حفظ بیست‌جزء قرآن که ازسوی سازمان دادگستری برگزار شد، مقام نخست استان را به دست آورد و حالا حافظ کل قرآن هم هست.
دبیرستان شاه‌رضا با پرداختن به ورزش‌های مختلف روز، نه‌تنها زمینه آشنایی آنها را با چنین ورزش‌هایی فراهم می‌کند که خود به مکان پرورش اولین نسل ورزشکاران نوین مشهد بدل می‌شود و سرانجام نخستین مجله ورزشی مشهد را نیز همین دبیرستان چاپ می‌کند.
این نوجوان اهل‌مطالعه به واسطه ارائه طرحی در حوزه نجوم، در جشنواره جابربن‌حیان، مقام دوم ناحیه۷ آموزشوپرورش مشهد را کسب کرده است. او می‌گوید: بیشتر بازی‌ها و مطالب و فیلم‌های مرتبط با نجوم را می‌بینم.
حسین صباغیان طوسی، هنرمند پیشکسوت مشهدی، با برگزاری نمایشگاه نقاشی «فراسوی زمان» تلاشی دارد برای ثبت این حس ماندگار. او با بیش از شش دهه فعالیت هنری، این اصل بنیادین را عمیقا درک کرده است.
کتابخانه دارالقرآن سالن مطالعه‌ای به مساحت ۱۷۰ متر مربع دارد. با توجه به قرار گرفتن دارالقرآن در نزدیکی دانشکده‌های آزاد، وجود این کتابخانه برای رفع نیاز دانشجویان ضروری است.
سمانه شعرباف می‌گوید: پدرم که معلم بود، وصیت کرده بود «خانه‌مان؛ آموزشوپرورش ناحیه۵ را ترک نکن». پس از یک عمر سابقه تدریس در مدارس غیردولتی در آزمون استخدامی آموزشوپرورش پذیرفته شدم و اتفاقا ابلاغ محل خدمتم در یکی از مدارس ناحیه۵ خورد!
ناصر آرین پس از بازگشتن از سفر حج در سال ۱۳۷۵ تمام فعالیت‌های تجاری‌اش را کنار می‌گذارد و در یک طبقه از خانه‌اش با آموزش رایگان نویسندگی، تصویربرداری، دروس اخلاق و احکام به فعالیت می‌پردازد.
حلما نیک‌پور‌محمدی نقاشی با مداد‌رنگی را یک‌سالی هست که حرفه‌ای دنبال می‌کند. او مقام اول ناحیه ۷ آموزشوپرورش را در سال تحصیلی۱۴۰۲-۱۴۰۳ به دست آورده. او نقاشی را تنها از راه دیدن یادگرفته است.
موسی عصمتی می‌گوید: یک روز بی هوا از دهانم دررفت و گفتم: «درس می‌خوانم.» دل مادر شاد شد و مجبور شدم به آن انزوا پایان دهم. صبح یکی از روز‌ها با مینی بوس آمدیم مشهد و دنبال مدرسه ویژه نابینایان.
سرگرمی حسن قاسمی فوق‌لیسانس مهندسی هوافضا، اختراع بالگرد و هواپیماست. شغلش هم هر روز یک چیز است؛ «کارگر روزمزد ساختمان»، «جوشکار»، «گچ‌کار»، «نویسنده» و... می‌گوید: «آچارفرانسه هستم.»
ابراهیم باقری‌پور می‌گوید: در این سال‌های معلمی متوجه شدم معلم باید یک سطح استدلال بالاتر از شاگردانش داشته باشد. درواقع معلم همان حرف شاگرد را می‌زند، با این تفاوت که برای آن استدلال می‌آورد.