مسیر موفقیت خانواده زاهدیراد از شانزده سال پیش و یک توصیه برای ثبت نام در کلاس چرتکه برای افزایش تمرکز فرزند اول کلیدخورد و به مسیری رسید که حالا راهگشای بیشتر والدین است.
علاقه علیرضا به رباتیک از کودکی آغاز شد؛ زمانی که بهجای اسباببازیهای معمولی با موتورهای سوخته و قطعات برقی سرگرم میشد. علیرضا مدبری حالا توانسته در بیستودومین مسابقات ملی مهارت ایران، در کنار همتیمیاش مدال طلا کسب کند.
این دانشآموز نخبه میگوید: پدربزرگم زمین کشاورزی دارد و پاهایش بهخاطر دیابت زخمی شده است. این باعث شد به فکر ساخت رباتی برای ترمیم زخم و حذف علفهای هرز بیفتم.
مهدی و غلامرضا با اینکه در محله محروم التیمور زندگی میکنند توانستهاند با تلاش و البته حمایتهای کانون بیتالمهدی در سال ۹۱ در مسابقات استانی مقام دوم را کسب کنند.
مسابقه نجات تخممرغ، ذهن فرد را خلاق میکند که چگونه سازهای را بسازد که با قرار گرفتن تخممرغ در آن سازه و پرتاب شدن از ارتفاع ۵، ۱۰ و حتی ۱۵ متری تخممرغ آسیبی نبیند.
حامد جعفرزاده که بهعنوان اولین دانشآموز مشهدی در تاریخ مسابقات جهانی روباتیک، سهمیه حضور در مکزیک را کسب کرده است میگوید: زمانی که از مکزیک برگشتیم، در مصاحبهها از مشکلاتی که آنجا داشتیم، گفتم.
دانشآموزان سال قبل هنرستان امیرکبیر، بهتازگی در مسابقات بینالمللی روباتیک و هوش مصنوعی فیراکاپ آزاد ایران ۶مقام برتر به دست آوردند.
یکی از طرحهای رونماییشده در نمایشگاه پژوهش و فناوری «دست مصنوعی» ساختهشده توسط سه دانشجوی سه ورودی متفاوت مکانیک دانشگاه خیام بود.
ابوالفضل یوسفزاده، مدرس رباتیک و مخترع محله پنجتن میگوید: دوستان هم تیمی من، هیچکدام ساکن مناطق کم برخوردار نبوده و نیستند، اما به این باور رسیدهاند که مناطقی مثل پنجتن استعدادهای بالایی دارد.
محمدجواد شیرزاد گرچه مدرس فیزیک، تاریخ و جغرافیا است، اما سالهاست که علم روباتیک را به علاقهمندان این حرفه میآموزد.
رسا مجددی، جوان محله آب و برق با برتری در مسابقات جهانی روباتیک بورسیه استرالیا را گرفت، اما عرق ملی نگذاشت که برود.
برخی کلاسهای فرهنگسرای غدیر به کشف استعداد کودکان منجر میشود.
پوریا نوری نوجوان نوزده ساله محله دانشجو یک سینک هوشمند میسازد که خودش آب کفدار را به فاضلاب هدایت میکند و آبی مثل سرریز آب وضو، شستن میوه و سبزی و غیره را ذخیره میکند.
پارسا سال۱۴۰۱ در مسابقات علمیپژوهشی پژوهشسراها مقام اول را کسب کرد و پس از آن تصمیم گرفت روبات آتشنشانش را ارتقا دهد تا با آن در مسابقات استانی و کشوری شرکت کند.
هفت سال بیشتر نداشت که برای اولینبار دست به صفحهکلید کامپیوتر برد. شاید اگر آن روزها به محل کار پدرش نمیرفت و پشت کامپیوتر نمینشست، هیچ وقت علاقه او به علم کامپیوتر و برنامهنویسی شکل نمیگرفت. اما سرنوشتش این بود که در این سن، حرفه مورد علاقهاش را بشناسد و در نهسالگی بر بسیاری از کارهای کامپیوتری مسلط شود.