نمازخانه بوستان غنچه مسجد اهالی محله حجاب است
اهالی خیابان حجاب۷۳ و محدوده اطراف آن در محله حجاب، سالهاست آرزوی داشتن مسجد را دارند و این خواسته، گرچه آنان را برانگیخته تا دست به اقدامات و تلاشهایی در این زمینه بزنند، هنوز ساخت این مکان معنوی برای آنان محقق نشده است.
گرچه هنوز مشخص نیست چه مدت دیگر، به طول خواهد انجامید تا گرهی که هماکنون مانعاز ساخت مسجد است، باز شود، این اطمینان وجود دارد که مردم، پیگیر این موضوع باشند و با امید و تلاشی که دارند، این خواسته جمعی را تحقق بخشند؛ همانطورکه دستدردست هم گذاشتند و نمازخانهای را سال پیش احداث کردند.
ماجرای احداث نمازخانه صدمتری امام حسنعسکری (ع) در بوستان غنچه، خود داستانی دارد از شور و عشق مردمی که داشتن معنویت را از ضروریات زندگی خود میدانند؛ آنقدر ضروری که برای دستیافتن به آن، هر کاری از دستشان برآمده، تا به امروز انجام دادهاند.
اهالی خیابان حجاب۷۳، حالا یکسال است که دو وعده نماز ظهر و شب خود را در نمازخانهای اقامه میکنند که آجربهآجرش را با دستان خود گذاشتهاند و برای بهاینجارساندنش، تلاشهای بسیار کردهاند.
فاطمه نیازفر و سیدداود صبورداودیان، زوجی هستند که در ابتدا پیشنهاد ساخت نمازخانه را مطرح کردند و بعد از آن هم، پیگیر این موضوع بودند. گفتگوی شهرآرامحله با این زوج محله حجاب، درباره ساخت نمازخانه و چگونگی وضعیت احداث مسجد در آینده، صورت گرفت.
قبلا برای نماز جماعت به بوستان نیلوفرآبی میرفتیم
بسیاری از اهالی محله حجاب و ایثارگران هنوز خوب به یاد دارند که سال۹۱، مکان برگزاری نماز در بوستان نیلوفر آبی بود. زمان نماز که میشد، مردم از دو سمت بولوار حجاب و اندیشه، بهسمت این بوستان میآمدند و شانهبهشانه هم میایستادند. فاطمه نیازفر و همسرش سیدداود صبورداودیان نیز از جمعیت همین نمازگزاران بودند که از بولوار حجاب به بوستان نیلوفر آبی میرفتند و نمازشان را اقامه میکردند.
حالا نیازفر برای گفتن از چگونگی ساخت نمازخانه امامحسنعسکری(ع)، به همان روزهای سال۹۱ برمیگردد و میگوید: «شبها بعداز خواندن نماز، همراهبا همسرم به بوستان غنچه که نزدیک منزلمان بود، میآمدیم تا از فضای ساکت و دنج محیط استفاده کنیم.
یک شب که با هم صحبت میکردیم، همسرم پیشنهاد برگزاری نماز جماعت را در بوستان غنچه مطرح کرد. با خودمان فکر کردیم چرا هرشب، این مسیر را طی کنیم و به بوستان نیلوفر آبی برویم؛ خودمان در همین محله خودمان، نماز جماعت را برگزار کنیم.»
با کمک شهرداری، اقامه نماز جماعت را شروع کردیم
بعداز این بوده که داودیان به شهرداری منطقه مراجعه و درخواست برگزاری نماز جماعت را در بوستان غنچه مطرح میکند. خودش میگوید: «آن موقع، حدود یک هفته به ماه رمضان مانده بود. آنجا به من گفتند شهرداری به درخواستهای مردم درزمینه برگزاری نماز رسیدگی میکند و قول دادند که موکت و باند را تهیه میکنند و هزینه اقامه نماز، توسط امامجماعت را هم متقبل میشوند. اینطور شد که با همکاری شهرداری، برگزاری نماز جماعت در بوستان غنچه شروع شد.»
این حرکت جدید با استقبال زیاد مردم مواجه میشود و علاوهبر اقامه نماز، مراسم شبهای قدر و افطاری و سحری دادن، همچنین اقامه نماز عید فطر، در سال۹۱ در بوستان غنچه برگزار میشود.
هوا که رو به سردی میرود، نمازخواندن در فضای باز هم مشکل میشود؛ ازطرفی اهالی حاضر نبودند این تجربه معنوی را کنار بگذارند. بههمیندلیل به یکی از مدارس همان محدوده درخواست میدهند تا فضای مدرسه را برای نماز جماعت دراختیار آنها قرار دهند که با این موضوع موافقت نمیشود و بهناچار برگزاری نماز جماعت تعطیل میشود.
برای ساخت مسجد، زمین باید تغییر کاربری پیدا کند
در سال۹۲ نیز برگزاری نماز جماعت، همانند سال قبل تکرار میشود و تا اواسط ماه مهر ادامه پیدا میکند. در سال ۹۳، انگیزه اهالی برای احداث مسجد بیشتر میشود. داودی دراینباره میگوید: «کنار درمانگاه امامحسنمجتبی (ع)، زمینی خالی به مساحت ۱۳۷۰ متر است که ما پیگیر شدیم تا در این زمین، مسجد ساخته شود.
آنطورکه در ابتدا مطلع شدیم، زمین متعلقبه اداره بهداشت بود و بعداز صحبتکردن با این اداره، آنها حاضر شدند در قبال معاوضه با یک زمین دیگر، این فضا را دراختیار سازمان مسکن و شهرداری قرار دهند. بهدنبال همین جریان، ما به اداره مسکن و شهرسازی هم مراجعه کردیم و حتی چند قطعه زمین را که در محله شناسایی کرده بودیم، برای معاوضه به این اداره پیشنهاد دادیم، اما هنوز هیچ اقدام مثبتی درراستای تغییر کاربری زمین کنار درمانگاه انجام نگرفته است.
الان دو سال است که پیگیر این موضوع هستم و مرتب به اداره مسکن سر میزنم، اما ظاهرا پرونده این زمین، کمی پیچیده است و خود اداره مسکن، تمایل ندارد کاربری آن را تغییر دهد. درهرصورت من به نمایندگی از مردم، همچنان این مسئله را دنبال میکنم و امیدوارم که به نتیجه لازم برسد.»
ساخت نمازخانه کانکسی، هزینه زیادی داشت
فاطمه نیازفر، ماجرای احداث نمازخانه را اینطور تعریف میکند: «وقتی به این موضوع برخوردیم که ساخت مسجد، به این زودی امکان ندارد، یکی از اهالی پیشنهاد داد تا در بوستان غنچه، نمازخانه موقت بسازیم. این طرح را دوباره با شهرداری مطرح کردیم و بعد از بازدید کارشناسان شهرداری از محل بوستان و تعیین محل مناسب برای نمازخانه، قرار شد با کانکس، این مکان ساخته شود.
وقتی برآورد هزینه انجام گرفت، متوجه شدیم باید مبلغی بالای ۴۰ میلیون، هزینه کنیم تا نمازخانه کانکسی را احداث کنیم. به همین دلیل تصمیم گرفتیم نمازخانه را دیوارچینی کنیم تا هزینهها کاهش یابد. شهرداری هم قول داده بود در این کار ۱۰ میلیون مشارکت داشته باشد.»
داودیان، همسر خانم نیازفر به خاطر میآورد که در شروع آجرچینی، شهرداری با این دلیل که مکان موقت، نباید اینقدر مستحکم ساخته شود، با آجرچینی مخالفت کرده، اما بعد از آن، با پیگیریهای اهالی، کار ادامه پیدا میکند. در ابتدا و تا زمانی که شهرداری، مبلغ متعهدشده را پرداخت کند، سهنفر از اهالی ۱۰ میلیون پول را بهصورت موقت، دراختیار سازندگان قرار میدهند.
همه یاری کردند تا نمازخانه افتتاح شد
آبان ۹۳، کار ساخت نمازخانه شروع میشود. صانعیمقدم، صابری، حسینی، داودیان، ممتازی، خدادادگان، اسدی، مقدم، گلشن، صفری، محمدی، خوشدست و بهادری از اهالی محله بودند که در ساختوساز این مکان معنوی، هرکاری از دستشان برآمده، انجام دادهاند و با مشارکت گروهی توانستهاند بعداز چهارماه و همزمان با مناسبت ۲۲ بهمن آن را افتتاح کنند.
نیازفر خاطرات آن روزها را اینگونه تعریف میکند: «کارگرها در هوای خیلی سرد کار میکردند. یادم است فضای اینجا فقط یک لامپ داشت و تاریک بود. من در خانه چای میریختم و برای کارگرها میآوردم. آنها تا دیروقت مشغول بودند تا هرچه زودتر کار تمام شود.
همسایهها به نوبت برای کارگرها غذا میپختند
یکی از اتفاقات جالبی که آن موقع رخ داد، این بود که ما برای کاهش هزینهها به همسایهها پیشنهاد دادیم هرکس تمایل دارد برای کارگرها غذا بپزد تا مجبور نباشیم از بیرون غذا تهیه کنیم. آنها هم از این پیشنهاد استقبالکردند و بهنوبت غذا میپختند.»
داودیان ادامه میدهد: «موسس مجتمع تجاری هلیا، بانی شد و هزینه بتنریزی و خرید میلگرد را پرداخت کرد و خیّر دیگری نیز هزینه سقف آماده را که ۱۰ میلیون تومان میشد، تقبل کرد. بعداز افتتاح آن در ۲۲ بهمن نیز مردم بهمرور، وسایل آن را تهیه کردند.»
حتی پنجرهها شیشه نداشت
در حال حاضر نمازخانه امامحسنعسکری (ع) فرش شده و کتابخانه و آبدارخانه دارد و همه اینها به همت اهالی انجام گرفته؛ این درحالی است که در زمان افتتاح، هنوز وضعیت مناسبی نداشته است. به گفته نیازفر «وقتی نمازخانه را افتتاح کردیم، دیوارها خاک گچ بود و پنجرهها حتی شیشه نداشت.
یادم است شب جمعه که دعای کمیل برگزار کردیم، از شدت سرمای هوا فقط چند نفر بودیم که حضور داشتیم. مردم تا نمازشان را میخواندند، بلافاصله به خانههایشان برمیگشتند. نه تنها در نمازخانه، بلکه در بوستان غنچه هم آب نداشتیم. چراغ پیکنیکی از خانه آورده بودیم. همینجا چای آماده میکردیم و استکانها را برای شستن به خانه میبردیم.»
نمازخانه تمام برنامههای یک مسجد را دارد
به گفته داودیان، چند ماه پیش، شهردار منطقه ۱۰، برای بازدید از نمازخانه آمده و قول ۵ میلیون کمک نقدی را داده. حالا بعداز دریافت این مبلغ، نمازخانه، وضعیت مناسبتری به خود گرفته، دیوارها گچشده و لولهکشی گاز انجام شده؛ این درحالی بوده که تا پیش از آن، این فضا با بخاری زغالی و با استفاده از کپسول گاز، گرم میشده است.
بهجز برگزاری نماز جماعت، برنامههایی دیگری نیز در این مکان برپا میشود که نیازفر به آنها اشاره میکند؛ «جلسات روانخوانی، روخوانی و تجوید قرآن که در منازل اهالی برگزار میشود، گاهی در نمازخانه برپا میشود. شنبهها نیز کلاس همسرداری را برای بانوان داریم.
یک ماه پیش نیز پایگاه بسیج «زهرای اطهر، ناحیه یاسر۴ حوزه» برای خانمها و پایگاه بسیج «شهید محمد چوپانی، ناحیه یاسر حوزه یک» برای برادران راهاندازی شد که جلسات آنها در همین نمازخانه برگزار میشود.»
آموزش مباحث دینی به نوجوانان و نیز آموزش تجوید، از دیگر برنامههایی است که برای آقایان درنظر گرفته شده است. علاوهبراین، تمام مراسمی که در مساجد دیگر و به مناسبتهای مختلف اجرا میشود، در نمازخانه امامحسنعسکری (ع) نیز برپا میگردد.
بارانی که خاطرهساز شد
حالا که نمازخانهای تشکیل شده و سقفی بنا شده تا مردم دیندار محله حجاب، با شوق معنوی و درکنارهم، به خواندن نماز جماعت بایستند، خاطرات تلخ و شیرینی از مراحل تشکیل آن در ذهن اهالی مانده است. نیازفر، یکی از این خاطرات را به یاد میآورد و میگوید: «سال گذشته با ذوق و شوق بسیار نمازخانه را افتتاح کردیم، اما کمی بعد، باران شدیدی بارید و، چون سقف، ایزوگام نشده بود، از درزهای سقف آماده، باران، داخل ریخت و همهجا را آب گرفت. چند روز منتظر ماندیم تا دوباره همهجا خشک شد.»
استقبال اهالی محله حجاب از برگزاری نماز جماعت بهاندازهای است که با گرمشدن هوا و زیادشدن تعداد نمازگزاران، آقایان در بیرون نمازخانه به صف میایستند و خانمها با اتصال به آنها در داخل، نمازشان را اقامه میکنند. مردم این محله، امیدوارند هرچه زودتر بتوانند زمینی را برای ساخت مسجد دراختیار بگیرند و به خواسته چندساله خود برسند. در این میان، همت و همکاری مسئولان برای رسیدن به این خواسته دینی، امری ضروری است.
* این گزارش چهارشنبه، ۱۹ اسفند ۹۴ در شماره ۱۸۸ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.


