فاطمه نیازی یکی از دانشآموختگان رشته صنایع دستی(گرایش فرش) هنرستان فنی و حرفهای راهنور واقع در بولوار شاهنامه است. او که درحال حاضر 18سال دارد و چندین بار در رشتههای «بافت فرش» و «بافت زیلو» عناوین برتر استان و کشور را از آن خود کرده است، میگوید: آرزو دارم با راهاندازی کارگاه قالیبافی حامی زنان آسیبپذیر جامعه باشم که شرایط اقتصادی سختی را تحمل میکنند
کمتر کسی است که در زمینه ورزش پرورش اندام کار کرده باشد و نام «سهراب سرابی» به گوشش نخورده باشد. سرابی هنگامی که این ورزش را شروع کرده، در شهرمان فقط یک باشگاه پرورش اندام وجود داشته و آنقدر این ورزش شناخته شده نبوده، حتی دورهای فعالیت در آن ممنوع هم بوده است. اما او سالها برای شناختهشدن این ورزش تلاش کرده است.
موتورسواری او به سال 96 برمیگردد. او آن زمان هر هفته همراه دوستانش به طبیعت گردی میرفت، اما یک هفته، این برنامه کنسل میشود و یکی از دوستانش از او میخواهد که از این فرصت استفاده کنند و به پیست ثامن بروند. در آنجا او موتورسوارانی را میبیند که در حال تمرین و فراگیری این رشته هستند. از استادی که حضور داشته میخواهد اجازه دهد سوار بر موتور شود. استاد، کلاج، ترمز و گاز موتور را به صورت کلامی به او یاد میدهد و سپس تفقدی سوار بر موتور میشود و کنترل آن را در دست میگیرد.
برخلاف تصور جامعه که رشتههای رزمی را مردانه میدانند، این رشته هیچ ارتباطی با جنسیت ندارد. برخلاف تصور خیلیها این رشته انعطافپذیری زیادی دارد. اولین نکته آموزشی در این رشته تواضع، فروتنی و احترام است. زمان ورود و خروج از کلاس کلمه «اوس» گفته می شود. هر لحظه هنرجو با بیان این کلمه به استاد احترام میگذارد و تواضع میکند. هیچوقت نمیتوان گفت کارهای هنری و یا لطیف مخصوص بانوان و کارهای سخت یا خشن مخصوص آقایان است.
یاسمین غیور موحد، نوجوان موفق ساکن محله عبدالمطلب از همان سنین کودکی و دوران دبستان در مسابقات علمی و فرهنگی مدرسه حضور فعالی داشته و اولین اختراعش در سال سوم دبستان بوده است؛ اختراعی که تا مرحله استانی نیز پیش میرود. او علاوهبر تحقیقات علمی در زمینه فعالیتهای مذهبی و ورزشی نیز عملکرد موفقی داشته است.
بهروز بربر مقدم جوان محله مهرآباد توانسته با تلاش و پشتکار در رشته ورزشی بوچیا قهرمانی کشور را به دست آورد و اکنون خودش را برای مسابقات پاراآسیایی آماده میکند. او با توصیه مددکار بهزیستی از سال 93 بوچیا را شروع میکند و بعد از 5ماه تمرین حرفهای قهرمان کشور میشود. بهروز در سال 95 و 96 تمرینات خود را رها نمیکند و با تلاش بیشتر مقام قهرمانیاش را حفظ میکند. از سال 97 وارد تیم ملی میشود و اکنون برای بازیهای 2021 تایلند تمرین میکند. بهروز در رنکینگ جهانی رتبه 98 و در آسیا رتبه 14 و در کشورمان رتبه اول را دارد.
سال اول دبستان انعطاف بدنی یاسمین مورد توجه دبیر ورزش قرار میگیرد و او از طرف مدرسه امام علی(ع) به کلاس ژیمناستیک در همین محله ساختمان فرستاده میشود توی یک سال در مسابقات مختلف چند مدال کسب میکند اما پس از مدتی مربی متوجه میشود که یاسمین در رشتههای رزمی هم استعداد دارد و برای استعدادیابی به باشگاه رزمی در همین منطقه معرفی میشود.
ته همه این پشتکار، تلاش و تمرینها میشود مدالهای طلا و برنز و نقره که یاسمین توی مسابقات مختلف در ناحیه و استان و کشور کسب کرده است.
سالهای زندگانی استاد سیدعلی معراجی از ششسالگی به این سو همواره با ورزش رزمی همراه بوده است. او سالها در قامت ورزشکار مبارزه میکرده و بعد از اتفاق ناگواری که هنوز آثار آن بر پیکر او هویداست، ترجیح داده وارد صنف مربیان شود. حالا با همکاری نهادهای مختلف منطقه تمام تلاش خود را برای ارتقای ورزش و اخلاق نوجوانان صرف میکند. او هماکنون استاد ووشو با کمربند مشکی دان5 است و البته ریاست شورای اجتماعی محله خواجه ربیع را هم برعهده دارد.
در این سالها خیلی وقتها بود که به عنوان مربی دو تیم در لیگهای راگبی کشور داشتم و خودم همزمان مربی و بازیکن بودم. قهرمانیهای زیادی دارم؛ اما به نظر میرسد کسی این زحمات را نمیبیند. وقتی از تیم کناره گرفتم کسی هیچ توضیحی نخواست که چرا مربی تیم اخراج شده است. زمانی که به عنوان مربی برتر انتخاب شدم حتی یک تبریک یا تشکر ساده نکردند.
از هیچجایی حمایت مالی نمیشویم و پشتیبان نداریم، بنابراین تامین هزینههای آن سخت است و هزینههای باشگاه و تیمداری از جیب خودم تأمین میشود. شرایط طوری پیش رفته است که ما مجبور شدیم برای تأمین هزینهها خودرو و لپ تاپ شخصیام را بفروشم و پول حاصل از آن را برای شرکت و تیم صرف کنم. هیچوقت از این کارم پشیمان نشده و نخواهم شد؛ زیرا تلاش دارم این باشگاه و شرکت را همیشه سرپا نگه دارم.
عضو تیم دوچرخهسواری ایران در المپیک بارسلونا، بعد از کسب مقام دهمی در اولین مسابقه حرفهای دوچرخهسواری، انگیزه لازم برای گرایش به این رشته ورزشی مفرح را پیدا میکند و در یکی از تمرینات دوچرخهسواری با حاجاحمد ناصری، که به پدر دوچرخهسواری مشهد شهره است، برخورد میکند. این آشنایی سرآغازی برای حضور و درخشش محمدرضا بنا در رشته دوچرخهسواری میشود و از اینجا به بعد است که بهعنوان یک رکابزن جدید به عضویت تیم هیئت دوچرخهسواری خراسان درمیآید.
حسن نمایانی 11سال است که بوکس میزند و ووشو کار میکند. 11سالی که هیچوقت تصور نمیکرد برایش بدون پول و آینده باشد. باوجود این، هنوز هم درگیر این ورزش و علاقهاش است تا شاید بتواند به نحو دیگری با آن برای خودش آینده خوبی بسازد. مقدمه را با پیشفرض این موضوع دنبال کنید که در سابقهاش بیشاز 25مدال قهرمانی استانی، کشوری و آسیایی ووشو، بوکس و کیکبوکس دارد.
پدرم حاج علیاصغر، قاری قرآن است و به همین دلیل همیشه در خانه ما صوت قرآن پخش میشد و فضای منزل معطر از آن بود. مادرم نیز در زمان بارداری بسیار قرآن میخواند. سال 76در محله طبرسی به دنیا آمدم. بعد از تولدم باز هم نوای قرآن در خانه ما شنیده میشد. در چنین شرایطی قد کشیدم. به خاطر دارم در شش سالگی در یک جلسه قرآن خانگی سوره تبت را در حضور دیگران تلاوت کردم. پدرم وقتی علاقه و اشتیاقم را دید من را در ششسالگی نزد آقامصطفی و حاج محسن کارگر برد و از آنها خواست تا قرائت قرآن را یادم دهند.
مردم مناطق خراسان قصهها و داستانهای خود را در قالب آهنگهای زیبا سینه به سینه، با این ساز به نسل بعد منتقل میکنند. من دوتار شمال خراسان را مینوازم که خود به چند مکتب تقسیم میشود. مکتب قوچان، شیروان و گلیان. من مکتب گلیان را انتخاب کردم.
بعد از چند سال تمرین تصمیم گرفتم، موسیقی مقامی شمال خراسان را به جامعه بینالمللی معرفی کنم. این موسیقی باید حفظ شود.
سیدمحمد حسینی و دوستان هممحلهایاش بعد از حضور در برنامه عصر جدید به دنبال ساختن آیندهای بهتر هستند. جالب است بدانید قد و قامت این 3نفر وقتی کنار هم میایستند، آرم شبکه 3 سیما را در ذهن تداعی میکند که در میان آنها، سیدمحمد قامت کوتاهتری دارد.
شهریار با ورزش کردن سعی کرده «دیابت» را مغلوب کند. او غیر از شطرنج، پای ثابت مسابقات مچاندازی و پرسسینه هم هست و عنوانهای زیادی نیز در این رشتهها به دست آورده است.
موتورسواران مشهدی برای ادامه مسیر علاقه خود با چالشهای زیادی دست و پنجه نرم میکنند، از هزینههای سنگین خرید موتور تا چالش نبود پیست