علی حاتمی می‌گوید که هیچ‌وقت فکر نمی‌کرده درس طلبگی، روزی او را به دنیای سنگ‌ها برساند، اما همان بار اول، در یک جلسه آموزشی، وقتی نخستین سنگ را به دست گرفته، چیزی در دلش تکان خورده؛ حالا این علاقه، تبدیل به بخشی از زندگی اش شده است.
ابوالفضل استعداد و اشتیاقش به نقاشی را جدی گرفته است. او پارسال در جشنواره دانش‌آموزی «کاپ» که مربوط‌به مدارس امام‌حسین (ع) در خراسان رضوی است، برگزیده شد.
فاطمه ایرانمش به عشق هم محلی‌هایش پای به عرصه ژورنالیست محلی گذاشته و نشریه « ماچند نفر» را سردبیری می‌کند. می‌گوید: بهانه شکل‌گیری «ما چند نفر» برگزاری یک جشنواره کوچک از طرف ارشاد بود.
کار در حرم از همه جا بهتر بود؛ هم هر روز زیارت می‌کردی و هم محیطی دلباز بود که زوار امام‌رضا(ع) را در آن می‌دیدی! زائران می‌آمدند و از معرق‌کاشی می‌پرسیدند و مرا هم تشویق می‌کردند.
«شایسته اکبری» بانوی طبیعت‌دوست محله شاهد، از داخل خانه و اتاق‌هایش گرفته تا حیاط پشت خانه را پر از گلدان‌هایی کرده که با سرانگشت او، در خاک پاگرفته‌اند و با مراقبت‌های او بالیده‌اند.
عمده کارمان سفارشاتی است که از بازار رضا قبول می‌کنیم. مثلا یک نمونه به ما می‌دهند و از روی آن صد تا سفارش می‌دهند. ما از مرحله ساخت انگشتر تا قلم‌زنی را در همین کارگاه انجام داده و فقط قالب انگشتر را برای ریخته‌گری بیرون می‌دهیم.
آیدا سلطانی امسال با طراحی چهره شهید‌ابراهیم هادی به مرحله استانی جشنواره خوارزمی راه پیدا کرد و امیدوار است بتواند با اجرای طرح‌های بعدی به مرحله کشوری و مقام اول این جشنواره در رشته سیاه‌قلم برسد.
فرشته فارغ، کارگردان و نویسنده مشهدی می‌گوید: تئاتر، ابزاری است که به کمک آن می‌توان آموزش و تدریس هم داشت؛ به همین دلیل نمایش زال و سیمرغ با سبک رئال از شاهنامه را برای اجرا در مدارس دخترانه انتخاب کردیم.
محمدعلی باقرزاده، رئیس انجمن خوش‌نویسان مشهد معتقد است خوشنویسی یک مهارت است که با تمرین کردن می‌توان آن را آموخت. اما بخشی از هنر خوشنویسی ذوق و قریحه است که فطری و ذاتی است.
