بهرام جعفری می‌گوید: مدتی پیش، نویسنده‌ای به ایستگاه پسماند ما مراجعه کرد. او از حرف زدنم فهمید که شعر می‌گویم و از من خواست که ناامید نشوم و به کارم ادامه بدهم.
سعید جهانگیری خط خوش و هنر حکاکی را از پدر و پدربزرگش به ارث برده و سال‌هاست در بازار رضای مشهد به‌طور حرفه‌ای حکاکی می‌کند و شاگردان اهل ذوق را آموزش می‌دهد.
در‌میان ازدحام زائران حرم مطهر امام‌رضا (ع)، صدای دل‌نشین سیدابوالفضل حسینی شنیده می‌شود که با اعتماد‌به‌نفس، ندای تکبیر نماز را سر می‌دهد. او متولد سال۱۳۹۱ و ساکن محله فاطمیه است.
علاقه‌مندی ابوالفضل مبارز و نوه خاله‌اش به روضه‌های هفتگی برمی‌گردد که سال‌ها در خانه حاج‌آقا مبارز برگزار می‌شد و عاطفه‌سادات موسوی با همراهی خانواده‌اش مهمان آن بود.
خسرو ضعیف فکاهی‌سرای محله قرقی مشهد اولین شعرش را در ۲۴ سالگی درباره یکی از دوستانش سرود. او نه رشته ادبیات خوانده نه مطالعه‌ای در این زمینه داشت، اما قافیه را در اشعارش رعایت می‌کند.
سفر کردن در زندگی «امین جوشش» اولین اولویت است. او که تحصیل در رشته برق را کنار گذاشته، با ثبت این سفر‌ها در مجلات و شبکه‌های مجازی به‌دنبال تامین درآمد است.
کیانا حسین‌زاده، هر زمان که فرصتی پیدا می‌کند، قلم به دست می‌گیرد؛ حتی در ذهنش با خیال‌پردازی، نقش‌هایی می‌زند که هنوز روی کاغذ نیامده‌اند. کیانا تاکنون توانسته است، مقام اول و دوم نقاشی را در جشنواره فرهنگی‌هنری «فردا» از آن خود کند.
شهرزاد لعل بذری، دختر جوان داستان‌نویس مشهدی است که هم پدر و هم مادرش نویسنده هستند. او تا حالا چندین جایزه کشوری برده و از ده سالگی پای ثابت جشنواره‌های داستانی بوده است.
