انتخاب نرگس فتح‌اللهی و دوستانش برای دست به دست کردن وسایل مازاد خانه در محله طبرسی‌شمالی، چهارشنبه‌ها بود، به نیت عنایت و به یاد کرامت امام رضا (ع).حالا هرکس وسیله سالمی دارد که به کارش نمی‌آید، معرفی می‌کند تا به دست کسانی برسد که به آن نیاز دارند.
حسین جنتی هر روز بین ۷ تا ۷:۲۰ صبح با ون سفید در مسیر چهارراه احمدآباد به سمت ملک‌آباد، نزدیک تقاطع متوقف می‌شود، چند لیوان شربت می‌ریزد، به دست پرچم‌داران و خادمان پرچم می‌دهد و دوباره سوار می‌شود.
قصه شکل‌گیری خیریه «یاوران امام علی (ع)» به سال‌های جنگ تحمیلی برمی‌گردد؛ زمانی‌که کمک‌های خیرخواهانه مردم برای دستگیری از نیازمندان، شکل ساده‌ای داشت و مردم بی‌دریغ به هم کمک می‌کردند.
اینجا باغچه کوچک اما باصفای مقابل مغازه مهدی‌آقا‌ست. گرچه شهرداری در آن، درخت کاج و چند بوته سبز کاشته، مهدی پاکزاد از باقی فضای آن برای کاشت سبزی استفاده کرده طوری که بوی عطر و طراوت سبزی‌ها برای همه جلب توجه می‌کند.
در خیریه علوی به شیوه مولا علی (ع) شب‌ها خوار و بار را در خانه‌هایشان می‌گذاشتیم، در می‌زدیم و خودمان جایی مخفی می‌شدیم؛ آن اقلام را که بر می‌داشتند می‌رفتیم دنبال کارمان.
تفاوت سیدامیر سی‌ویک‌ساله، امام‌جمعه مسجد صاحب‌الزمان(عج) با بسیاری از ما، آن است که وقت خود را تنها وقف امور عبادیِ شخصی نمی‌کند و در امور اجتماعی نیز دستی بر آتش دارد.
زهرا بخشی هر شب به اجتماعات شبانه می‌‌رود و برای بچه‌ها برگه نقاشی، مداد رنگی، وسایل کاردستی و حتی جایزه می‌آورد. جایزه‌هایی که گاهی یک مداد است، گاهی گل‌سر و یک دست‌بند اما همین کار برای بعضی از بچه‌ها آن‌قدر مهم شده که برای فرارسیدن شب‌های اجتماع به انتظار می‌نشینند.
در بعضی کوچه‌ها، رسم همسایگی فقط به سلام و احوالپرسی در کوچه محدود نمی‌شود؛ بلکه آدم‌ها سال‌ها کنار هم زندگی می‌کنند، در شادی‌ها و سختی‌ها کنار هم می‌ایستند. موعود۲۳ در محله کنه‌بیست یکی از همین کوچه‌هاست.
دکتر شفاعی بجستانی، سالیانی زیادی را در محله کم برخوردار محله رده مشغول طبابت بوده است و دست به اقدامی خداپسندانه زده و در واقع با معاینه رایگان اهالی گره از مشکلات درمانی خانواده‌های بی‌بضاعت باز کرده است.
