خاله زهرا از همه روزهای زندگیاش همین قدر میداند که نوکر امام حسنمجتبی (ع) است و دوست دارد وقت مرگش هم ضامنش شود. ۳۰سال است اتاق کوچک کنار حیاط بزرگ مسجد محل زندگیاش است.
ایده حبیب عدالتیان برای ساخت همراهسرای بیمارستان امامرضا(ع) در نهایت به ساخت اورژانس بزرگ عدالتیان منجر شد که سال ۱۳۹۲، در ضلع شرقی بیمارستان آغاز به فعالیت کرد؛ مرکزی که بعدها مردم مشهد آن را به نام سازنده اش «اورژانس عدالتیان» شناختند.
دکتر عباس مصلینژاد، یکی از بزرگترین واقفان ایران معاصر است که مدارس متعددی برای مردم مشهد ساخته است. هدف این مدارس، فراتر از خواندن و نوشتن، تربیت و پرورش نیروی انسانی بود تا سرمایه اجتماعی در ایران را بالا ببرد.
آوازه خیرخواهیاش میان اهالی محله، پیچیده است؛ پزشکی که در سه دهه گذشته با روی گشاده و نسخههایی شفابخش خود، بیماران را که با حالی بد به مطبش آمدهاند، به امید سلامتی، بدرقه کرده است.
شهربانو صفری، موسس حوزه علمیه عصمتیه نه تنها با تأسیس حوزه علمیه به زنان بسیاری در تحصیل کمک کرد که با راه اندازی ۲ خیریه و خانههای وقفی نقشی فراموش نشدنی در کارهای خیر داشت.
مرحوم حجتالاسلاموالمسلمین محمدرضا سعادتی معروف به خلیلییزدی در طول ۶۴ سال فعالیت فرهنگی و تبلیغی، خودش را محدود به پیشنمازی در مسجد یا ماندن در مشهد نکرد و در بسیاری از مناطق کمبرخوردار، یاد و نام خوشی از خود بهجای گذاشت.
بیتالزهرای خیابان صدف جاییکه در چهاردهه فعالیت مستمر ثابت کرد که آموزش و تربیت نسل فردا، محدود به کلاسهای مدرسه نیست و حالا مهین شریفالحسینی از فارغالتحصیلانی میگوید که مسیر موفقیت را از حیاط کوچک و کتابخانه محلی این خیریه آغاز کردهاند.
ماجرای نیکوکاری از جمع خانوادگی «مصلایی» آغاز شد. چند سالی به همین روال گذشت تا اینکه «حسین مصلایی» پسر خانواده به این فکر افتاد که دیگران را هم در این فعالیت خیرخواهانه شریک کند و آنها را پای کار خیر آورد.
همسایههای خیابان شاملو۳ از حال هم خبر دارند، حواسشان به اتفاقات کوچه، خیابان و رفتوآمد غریبهها هست و همینها باعث شده که امنیت و اعتماد زیادی بینشان برقرار باشد. جوادآقای قیاسی، یکی از کسانی است که نامش در این خیابان زبانزد همسایههاست.
