تفاوت سیدامیر سیویکساله، امامجمعه مسجد صاحبالزمان(عج) با بسیاری از ما، آن است که وقت خود را تنها وقف امور عبادیِ شخصی نمیکند و در امور اجتماعی نیز دستی بر آتش دارد.
زهرا بخشی هر شب به اجتماعات شبانه میرود و برای بچهها برگه نقاشی، مداد رنگی، وسایل کاردستی و حتی جایزه میآورد. جایزههایی که گاهی یک مداد است، گاهی گلسر و یک دستبند اما همین کار برای بعضی از بچهها آنقدر مهم شده که برای فرارسیدن شبهای اجتماع به انتظار مینشینند.
در بعضی کوچهها، رسم همسایگی فقط به سلام و احوالپرسی در کوچه محدود نمیشود؛ بلکه آدمها سالها کنار هم زندگی میکنند، در شادیها و سختیها کنار هم میایستند. موعود۲۳ در محله کنهبیست یکی از همین کوچههاست.
دکتر شفاعی بجستانی، سالیانی زیادی را در محله کم برخوردار محله رده مشغول طبابت بوده است و دست به اقدامی خداپسندانه زده و در واقع با معاینه رایگان اهالی گره از مشکلات درمانی خانوادههای بیبضاعت باز کرده است.
مسجد حوض برجی که حالا به خاطر سالیان سال حضور آیتالله علمالهدی (پدر امام جمعه مشهد) به نام ایشان نامیده میشود قبلا ساختمان تابستانی مسجد حوض برجی بوده است.
پرسوجوی ما از تعدادی از ساکنان خیابان سیدرضی۴۵ ما را به وجه اشتراک میرساند. مردم همسایه قابلاعتماد را بهترین همسایه میدانند. بر این اساس سیدمیراحمد نقوی، استاد بازنشسته دانشگاه را بهعنوان انسانی معتمد و امین محله یاد میکنند.
خانواده سبحانی در محله طلاب اسم و رسمی برای خودش دارد، پدر خانواده فرهنگی است که سالها در مناطق محروم خدمت کرده، مادر جزو انجمن اولیا و مربیان است و بچهها با رتبههای قرآنی در محله شناخته شده هستند
زندگی خانوادگی حجتالسلام سیف زیر سقف خانه ۵۰ متری در خیابان حرعاملی جاگرفته بود که آن را هم بهخاطر تاسیس کتابخانه فروخت و با پولش ۲ کتابخانه تاسیس کرد.
چهارسالی میشود که خانه پدری محمدتقی ضیایی درهایش به روی زائرانی باز میشود که از شهرهای دور و نزدیک برای زیارت به مشهد میآیند. این رسم زیبا از چهارسال پیش، با تصمیم آقامحمدتقی و همسرش شکل گرفت.
