رباط طرق منزلگاهی مهم در راه مواصلاتی نیشابور مرو و توس به شمار میآمد و کاروانهایی که قصد شاهراه اعظم (ابریشم) را داشتهاند از این مسیر تردد میکردند.
غلامرضا بلخاسب میگوید: خانه ما سیصدوهفتادودوسه متر است و در کوچهباغ حسنخان که حالا اسمش شده حاجی حسنیکارگر، یکی از بزرگترین خانهها بود. پدرم وقتی از یزد به مشهد آمد، این خانه را از احمدیانیزدی خرید.
عرفان محمود بخاری میگوید: زیارت هدف اصلی سفر پاکستانیها به ایران است؛ آنان با هدف زیارت به ایران میآیند و به شهرهای مشهد، قم و سایر امامزادهها سفر میکنند. برخی از آنان هم به مکانهای تاریخی سفر میکنند.
سرای عزیزالله اُف یکی از قدیمیترین ابنیه اقتصادی شهر مشهد است؛ سرایی که یادگار یهودیانی است که روزگاری در مشهد میزیستند و برای مدتی طولانی مکان دادوستدهای کلان در محله پایینخیابان مشهد بود.
شواهد تاریخی نشان میدهد که نادرشاه از همان ابتدا سودای ایجاد فرمانروایی خود را با پایتختی شهر مشهد داشت و با چنین رویکردی، بدیهی است که در ساخت وساز و توسعه شهر میکوشید.
آن زمان که «طبیعت گردی» و «پیک نیک رفتن» به شکل امروزش باب نبود «اخلمد»، مهمترین «بیرون شهر» مشهدیها بود. تابستان که فرامی رسید، بسیاری از خانوادهها آخر هفته بساط چای و «استانبولی» را ردیف میکردند.
رباط طرق را به شاهسلیمان صفوی نسبت میدهند و درحقیقت الحاقی به کاروانسرای شاهعباس بوده، سالم باقی مانده است؛ کتیبه بنای الحاقی، ساخت آن را به تاریخ ۱۰۸۰قمری نسبت میدهد.
