دفن متولیان یا همان نایب‌التولیه‌ها در جوار حرم رضوی سابقه‌ای دیرینه دارد. این رسم دست‌کم از زمان استقرار سادات رضوی در مشهد (در قرون چهارم و پنجم قمری) برپا بوده است.

حضور پرنده‌ها در روضه منوره، قدمتی به اندازه سال‌های ساخت این بنای مقدس دارد؛ البته این فرضیه به هیچ سند تاریخی مشخصی پیوند نمی‌خورد.

ساخت موزه و کتابخانۀ‌ قدیم آستان قدس با طراحی «آندره گدار» فرانسوی از سال ۱۳۱۶ آغاز  شد و در آذرماه ۱۳۲۴ به بهره‌برداری رسید.

علی دلیری درباره سختی کار می‌گوید: یکی از تفاوت‌های مشاغل داخل حرم این است که برخلاف دیگر شغل‌ها ما در تعطیلات و مناسبت‌ها حجم کارمان چندبرابر بیشتر می‌شود.

قدر مسلم آن است که مشهد، دست‌کم تا دوره تیموری، کارگاه کاشی‌سازی نداشته است و کاشی‌های مربوط‌به قبل از این دوره، در شهر‌های دیگر ساخته و به مشهد حمل می‌شدند. کارگاه خاندان ابوطاهر در کاشان، در این دوره، یکی از مراکز مهم تولید کاشی در ایران بود.

کل خدمتگزار‌های دفاتر امانات حرم‌رضوی، ۲۰۴ آقا هستند که در ۳ نوبت فعالیت می‌کنند. سال گذشته، ۹.۵ میلیون زائر به بخش امانات مراجعه داشته‌اند. در بخش اشیای نقدی و ارزشمند زائران زن ۱۰ درصد بیشتر از مردان امانتی به حرم‌مطهر سپرده‌اند.

پهلوان تختی یک الگو شد و بعد از ایشان خیلی از ورزشکاران با تأثیر از ایشان مدال‌های خود را اهدا کردند. به‌دنبال این موضوع، بخش مدال‌ها اختصاصی شد.

هر روز نیم‌ساعت بعد از طلوع خورشید و بلافاصله بعد از نماز مغرب‌وعشا در رواق دارالحفاظ یا رواق دارالسلام، چهارده نفر از حفاظ و تعدادی از خادمان و فراشان حاضر می‌شوند.

یشتر این اشیای نفیس به آثاری اختصاص دارد که شخصیت‏‌های برجسته و هنرمندان داخلی و خارجی، سران کشور‌ها و ارادتمندان رهبر معظم انقلاب به ایشان هدیه داده‌اند.

از روزی که امیرعلی‌شیر نوایی در دوره تیموریان دستور داد میهمان سرای حضرتی با نام «غلورخانه» حرم‌مطهر را احداث کنند تا امروز غذادادن به زائران تعطیل نشده است.