جرقه آشنایی حجتالاسلام احمدآبادی با آیتالله خامنهای برمیگردد به مراسمی که در منزل پدر خانم ایشان بهمناسبت ایام فاطمیه برگزار میشد، این آشنایی با حضور او در کلاسهای تفسیر آیتالله خامنهای در مدرسه میرزاجعفر ادامه پیدا میکند.
مینو قهرمان جنتآبادی، نویسنده و پژوهشگری است که در محله حجاب سکونت دارد و سالهاست برای نشریات مختلف مینویسد. ردی از قلم او در مجلات بسیاری از شهرهای ایران برجای مانده است.
ساره سرگلزایی میگوید: مشهدیها برای مانتو و لباسهای فلان مزون میلیونی هزینه میکنند ولی برای تابلویی که منحصربهفرد است و نمونهاش نیست، خرج نمیکنند، چون به چشم نمیآید.
سمیرا و پریسا حسینقلیزاده خواهران نقاش محله جاهدشهر تعریف میکنند: همسایهها که به منزل ما میآمدند و تابلوهایمان را میدیدند، از کارهایمان لذت میبردند و سفارش کشیدن نقاشی میدادند.
رمضانعلی شاکری کتابشناس و کتابدار مشهدی سالها ریاست کتابخانههای «آستان قدس رضوی» و «فرهنگ و هنر مشهد» را برعهده داشت. کوچکترین اتفاقهای اطرافش برای او یک سند تاریخی بود.
رضا فردوسی تلاش کرده حوزههای مختلف هنری را تجربه کند و از فرصتهای موجود برای فراگیری این زمینهها بهره ببرد. او اینروزها آثارش را در قالبهای متنوع در معرض دید قرار داده است.
مدینه ولیزاده جوشقان میگوید: من در بیمارستان امداد در اتاق گچگیری کار میکردم. گاهی بیمارانی با دست قطع شده میآمدند که صحنههای بسیار ناراحتکنندهای بود. در آن روزگار بیشتر به شعر روی آوردم و سعی میکردم با شعر خود و بیمارانم را درمان کنم.
زهرا برخلاف بسیاری از هم سن وسالان هنرمند و ورزشکارش که در مسابقات مختلف شرکت میکنند، بیشتر سراغ آموزش هنرش به علاقهمندان رفته و منتظر است تا کلاسهای امسال نیز از سر گرفته شود.
محمدحسین سالمیان با آنکه سیزدهسال بیشتر ندارد، برای عزای امامحسین (ع) نوحهسرایی میکند. برای او، مداحی برای امامعلی (ع) و امامحسن (ع) نیز حس خوبی دارد.
مهدی ناظری، نقاش و خوشنویس محله بهمن است که به قول خودش نصف زندگیاش را درحال نقاشی بوده است. او از سال ۶۹ این هنر را آغاز کرده و ۶۰ اثر برجسته از خودش به جای گذاشته است.
