فاطمه ایرانمش به عشق هم محلیهایش پای به عرصه ژورنالیست محلی گذاشته و نشریه « ماچند نفر» را سردبیری میکند. میگوید: بهانه شکلگیری «ما چند نفر» برگزاری یک جشنواره کوچک از طرف ارشاد بود.
کار در حرم از همه جا بهتر بود؛ هم هر روز زیارت میکردی و هم محیطی دلباز بود که زوار امامرضا(ع) را در آن میدیدی! زائران میآمدند و از معرقکاشی میپرسیدند و مرا هم تشویق میکردند.
«شایسته اکبری» بانوی طبیعتدوست محله شاهد، از داخل خانه و اتاقهایش گرفته تا حیاط پشت خانه را پر از گلدانهایی کرده که با سرانگشت او، در خاک پاگرفتهاند و با مراقبتهای او بالیدهاند.
عمده کارمان سفارشاتی است که از بازار رضا قبول میکنیم. مثلا یک نمونه به ما میدهند و از روی آن صد تا سفارش میدهند. ما از مرحله ساخت انگشتر تا قلمزنی را در همین کارگاه انجام داده و فقط قالب انگشتر را برای ریختهگری بیرون میدهیم.
آیدا سلطانی امسال با طراحی چهره شهیدابراهیم هادی به مرحله استانی جشنواره خوارزمی راه پیدا کرد و امیدوار است بتواند با اجرای طرحهای بعدی به مرحله کشوری و مقام اول این جشنواره در رشته سیاهقلم برسد.
فرشته فارغ، کارگردان و نویسنده مشهدی میگوید: تئاتر، ابزاری است که به کمک آن میتوان آموزش و تدریس هم داشت؛ به همین دلیل نمایش زال و سیمرغ با سبک رئال از شاهنامه را برای اجرا در مدارس دخترانه انتخاب کردیم.
محمدعلی باقرزاده، رئیس انجمن خوشنویسان مشهد معتقد است خوشنویسی یک مهارت است که با تمرین کردن میتوان آن را آموخت. اما بخشی از هنر خوشنویسی ذوق و قریحه است که فطری و ذاتی است.
استاد محمد شاهرودی، هنرپیشه نقشهای اسطورهای در نمایشهای تائیرگذار دوره خودش بود. او تنها بازمانده نسل اول تئاتر مشهد بود و بعد از ۹۲ سال زندگی هنرمندانه در اواخر اولین ماه زمستان سال ۹۶ خاک صحنه را ترک کرد.
رضا برادرانفر مداح قدیمی محله نوده میگوید: در خانه ما یک صندوق بزرگ وجود داشت که پر از کتابهای مذهبی و ادبی بود. بزرگترین کتاب این صندوق، شاهنامهای بود که با خط نستعلیق و جوهر سیاه نوشته شده بود.
