بهروز وطن دوست آهنگساز، خواننده، مجری، گوینده، گزارشگر و تهیه‌کننده رادیو و تلویزیون است. او سابقه همکاری ۱۵ ساله با صدا و سیما دارد و سال ها برای کودکان آهنگسازی کرده است.
علی‌اکبر زرین‌مهر را خیلی ها به عنوان یک هنرمند نقاش می‌شناسند. او می‌گوید: تا ۲۶ سالگی بدون اینکه خانواده در جریان باشند، نقاشی می‌کردم، ابتدا نقاشی‌های قهوه‌خانه را امتحان کردم و بعد از آن، حرم و بارگاه و طبیعت.
علاقه صمد برقی، آهنگ ساز اهل مشهد به جغرافیای خراسان و موسیقی آن سبب شده دست به تلاشی بزند برای تلفیق موسیقی به خصوص شرق و جنوب این خطه با موسیقی دستگاهی ایران. او باور دارد موسیقی نواحی ایران بسیار غنی‌تر از موسیقی دستگاهی ماست.
آتنا شریفی که چند مقام کشوری دارد، می‌گوید: مادربزرگ مادری‌ام بعد بازنشستگی تصمیم گرفت نواختن ساز دوتار را یاد بگیرد. شاید یکی از دلایل اصلی جذب من به سمت آموزش موسیقی، حس آرامشی بود که از شنیدن نوای دوتار ایشان به من دست می‌داد.
علی توپ‌ریز، خبرنگاری است که ۱۰ دی سال ۱۳۵۷ برای تهیه گزارش به میان جمعیت رفت و یک‌باره با صحنه‌های دلخراشی رو به رو شد. او با دو همکار دیگرش، تنها خبرنگاران حاضر در روز‌های منتهی به انقلاب مشهد بودند.
آرش تقوی می‌گوید: در پادکست ابزار اصلی شما تنها صدا و محتوا است و اگر ساختار محتوا یا مهارت‌های فن بیان گوینده ضعیف باشد، حتی اگر موضوع بسیار جذابی داشته باشید، مخاطب را از دست خواهید داد.
یحیی ضیایی صاحب این کارگاه کوچک است؛ یکی از چین‌کش‌های پرسابقه مشهد که در سکوت و بی‌خبری هر‌روز، رج‌به‌رج هنرش را خرج فرش‌های دست‌باف می‌کند. هنری که از پدرش به ارث برده و برای خیلی‌ها ناشناخته‌است.
محمدرضا ضیاءالدینی دشت‌خاکی، جوشکار پنجاه‌و‌هشت‌ساله محله گاز سازنده موشکی است که تصویر علم و اراده و مقاومت را در ذهن مشهدی‌ها ماندگار کرده و هرشب خاطره‌ای تازه برایشان می‌سازد.
