دختران گروه «طوبی» در مسجد چهاردهمعصوم(ع) محله پورسینا از سالهای کودکی یکدیگر را میشناسند و حالا دوسالی میشود که با همراهی مربیشان پا به دنیای تئاتر گذاشتهاند و در جشنوارههای مختلف مقام میآورند.
از سال۱۳۲۰ حسینآباد، رضائیه نام گرفت. آن سال حسین شجاع به همراه رحمان قارونی و ماشاءا... تقوی تصمیم میگیرند جایی را برای نمازگزاران و عزاداریهای محلی بنا کنند.
بانوان مدرسه علمیه حضرت زینب(س) در محله خواجهربیع با اینکه سن و سال بیشتری دارند، اما دست از کسب علم برنداشته اند. این مرکز به دنبال پیگیریهای مکرر تلفنی و حضوری بانوان محله خواجهربیع راهاندازی شده است.
مکتبالزهرا (س) در محله شهید فرامرز عباسی، یک مجتمع فرهنگی - مذهبی است که با همت مردم شکل گرفته و امروز میزبان هزاران نفر در جلسات اخلاق، قرآن و مشاوره است.
حجتالاسلاموالمسلمین رمضانعلی رضایی، امامجماعت مسجد حدود یکسال پیش تصمیم گرفت حلقه صالحین را راه بیندازد؛ جمعی کوچک که حالا بزرگ شده و به گفته خودش هر جلسه پنجاه تا شصتنفر از کودکان و نوجوانان محله را دور هم جمع میکند.
بناشدن مسجد الزهرا (س) را حافظه تاریخی اهالی محله امیریه به یاد دارد؛ از زمانی که چند تکه فرش، محل عبادت عدهای میشد تا روزهایی که اهالی دست به دست هم دادند تا در همان فضای ساده، یک مسجد زیبا بنا کنند.
سال۵۹ حاجآقاقرائتی، کلنگ مسجد بقیهالله (عج) را زد. از همان زمان زنان و مردان فعال در این مسجد با هم همکاری میکنند. دوران جنگ چرخ بافتنی و ۱۲ دستگاه چرخخیاطی گذاشته بودند و برای بیمارستان امداد بانداژ درست میکردند.
نصرت خوشحال، همسر شهید محمدرضا منظریخواه، مسئول هیئت «خمسۀ طیبه» است. این هیئت با عضویت حدود صد همسر شهید هر هفته، در روزهای یکشنبه در مسجد خمسه برگزار میشود.
قصه پاگرفتن مهدیه صاحبالزمان (عج) به همت جوادآقا، پسر خانواده خیّر جلالی، بنا شده است. او اولین جوششهای ارادت به امامزمان (عج) را در همان دوران حس کرده؛ وقتی سخنرانیهای مرحوم کافی را گوش میکرده است.