الناز معتمدیان شش‌هفت‌سال بیشتر نداشت که حرکات تمرینی را در خانه شروع کرد و حالا به‌صورت حرفه‌ای ژیمناستیک را دنبال می‌کند و چندین مدال استانی در حرکات زمینی کسب کرده است.
حیدر کوثری؛ سالی که در مراسم ترفیع درجه دانشجویان دانشگاه افسری، حرکات نمایشی رزمی انجام داد و خیلی از نگاه‌ها از جمله رهبرشهید را به هنرش خیره کرد، فراموش نمی‌کند. مسیر زندگی این جوان از آن‌زمان از یک ورزشکار ساده به مربی تیم ملی تکواندو تغییر پیدا کرد.
فاطمه دختر آقامجتبی محجوبی و مریم‌خانم است؛ دختری ۱۰ ساله که ۱۰ مدال استانی و کشوری در رشته کاراته دارد. او که فرزند یک جانباز است در برنامه‌های دینی هم شرکت می‌کند و پای ثابت جلسه قرآن و برنامه‌های پایگاه بسیج است.
شاید خود حسین جامی هم تصور نمی‌کرد تنها چند ماه بعد از شروع کاراته، سوار بر اتوبوس راهی تهران شود و در‌میان ورزشکاران یک مسابقه کشوری، به‌عنوان کوچک‌ترین شرکت‌کننده روی تاتامی برود و با مدال نقره برگردد.
سید‌ابوالفضل میرقلمی با کمربند مشکی دان۳ از قهرمانی استانی تا مسابقات آسیایی پیش رفته است. او حالا شش سال است کاراته را دنبال می‌کند؛ ورزشی که به گفته خودش حالا دیگر بخشی از زندگی‌اش شده است.
محمدرضا پیکان جوان بااستعداد فوتسالیست ساکن سراب که تا دوره نوجوانی به دنبال فوتبال و بازی در زمین چمن بود پس از مدتی بازی، خودش را در سالن ورزشی و بازی‌های فوتسال می‌بیند.
سیدمرتضی خدادادی‌حسینی، جوان بااراده‌ای است که باوجود داشتن معلولیت جسمانی (از ناحیه پا) عشقش به فوتبال را کنار نمی‌گذارد. او تاکنون در تیم‌های فوتبال معلولان مازندران، کرمان و مشهد بازی کرده و سابقه مربیگری را نیز در کارنامه خود دارد.
سجاد تقی‌زاده از شش سال پیش ورزش کاراته را آغاز کرده و چندین عنوان قهرمانی مسابقات استانی و کشوری را دارد او می‌گوید: از بچه‌گی علاقه خاصی به فیلم‌های رزمی داشتم.
